บทที่ 246: การทดสอบสุดโหด! บดขยี้ความองอาจของพวกเขา!

วัตถุประสงค์ของการแข่งขันมีดเลื่องชื่อ เดิมทีก็เพื่อคัดเลือกแพทย์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในรอบสามปี ดังนั้น ต่อให้โจทย์จะซับซ้อนแค่ไหน ก็หนีไม่พ้นสองคำ ฝีมือการแพทย์!

ไม่ว่าจะเป็นกระบวนการคิดในการวินิจฉัยทางคลินิก หรือฝีมือการผ่าตัด รากเหง้าสุดท้ายก็คือคำว่าฝีมือการแพทย์สองคำ โจทย์ของปีก่อนๆ จริงๆ แล้วก็ไม่ต่างอะไรกับรอบคัดเลือกของมณฑลเท่าไหร่ เพียงแต่ เนื้อหาของรอบคัดเลือกของมณฑลจะไม่เกินขอบเขตของทฤษฎีและทักษะที่รองผู้อำนวยการแพทย์ควรจะเชี่ยวชาญ ส่วนการแข่งขันระดับประเทศไม่ได้ตั้งขีดจำกัดความยาก คู่แข่งก็กลายเป็นโรงพยาบาลชั้นนำอย่างเซี่ยเหอ, หัวซี ดังนั้นถ้าอยากจะได้ผลงานที่ดี ไม่ว่าจะเป็นรายละเอียดการปฏิบัติงาน, การทดสอบทฤษฎี, การอ่านค่าข้อมูล, ความสามารถในการรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน และอื่นๆ ล้วนต้องแสดงออกมาถึงขีดสุด

ทว่า ที่ทำให้ต้องอ้าปากค้างคือ โจทย์ข้อแรกของรอบชิงชนะเลิศปีนี้แตกต่างจากปีก่อนๆ โดยสิ้นเชิง รูปแบบยิ่งไม่เคยได้ยินมาก่อน

สิบห้องทดสอบ ในแต่ละห้องทดสอบมีคนไข้หนึ่งคน, ผู้คุมสอบหนึ่งคน แต่ละทีมมีเวลาวินิจฉัยเก้าสิบวินาที หลังจากเก้าสิบวินาที เปลี่ยนไปยังคนไข้คนถัดไป พอหมุนเวียนครบสิบคนไข้แล้ว ก็ให้การวินิจฉัยของแต่ละคนออกมา

กฎข้อนี้ทำให้หลายคนถึงกับเบิกตากว้าง เก้าสิบวินาที... ต่อให้เป็นการตรวจผู้ป่วยนอกที่ยุ่งที่สุด การดูแลคนไข้หนึ่งรายก็ยังต้องใช้เวลาสองสามนาที แล้วยังทำได้เพียงการวินิจฉัยเบื้องต้นเท่านั้น แต่ข้อกำหนดของรอบชิงชนะเลิศกลับกำหนดให้ต้องวินิจฉัยว่า คนไข้เป็นโรคอะไรภายในหนึ่งนาทีครึ่ง!