บทที่ 247: สายพานการวินิจฉัย สวี่ชิวผู้ไร้เทียมทาน!

หลี่หมิงเหว่ยรู้สึกว่าคำพูดของหลินเสียมีความหมายแฝงอยู่ ส่วนท่านนักวิชาการเฉินกลับหัวเราะจนปากจะฉีกถึงใบหู แน่นอนว่าทำลายความทะนงตนได้สิ เมื่อทีมผู้เข้าแข่งขันอื่นๆ พบว่าตัวเองทุ่มเทสุดกำลัง, ระหว่างทีมใช้ทุกวิถีทางเพื่อประสานงาน, แต่อัตราความถูกต้องในการวินิจฉัยกลับยังคงต่ำเตี้ย ส่วนสวี่ชิวตัวคนเดียว, ถึงขนาดจิบชาไปถ้วยหนึ่ง, กลับให้คำตอบที่ถูกต้องทั้งหมด— เมื่อฉากนี้เกิดขึ้น, เกรงว่าคนที่หยิ่งผยองอย่างหลิ่วซื่อแห่งเซี่ยเหอ, สื่อเฟิงแห่งหัวซี, ความทะนงตนก็จะถูกบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี

...

กริ๊งๆๆ! เมื่อเสียงกริ่งสุดท้ายดังขึ้น, ทุกทีมในกลุ่มแรกในที่สุดก็ได้หมุนเวียนครบสิบห้องตรวจ, จบการทดสอบ พวกเขาถูกนำไปยังพื้นที่รออีกฝั่งหนึ่ง จากนั้น, กลุ่มที่สองก็พร้อม

ท่านักวิชาการเฉิน, หลินเสียสองคนที่เหม่อลอยอยู่ตลอดเวลา, ก็พลันนั่งตัวตรงขึ้นมาทันที, สายตาจับจ้องไปทางทิศทางของสวี่ชิวอย่างไม่วางตา “ท่านักวิชาการเฉินครับ, ท่านก็ลำเอียงเกินไปแล้ว, กลุ่มนี้ยังมีหัวซีอยู่นะครับ” หลี่หมิงเหว่ยกล่าวติดตลก

ผู้คุมสอบที่ดำรงตำแหน่งในกระทรวงสาธารณสุขนั่งตัวตรงกล่าว “แผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีของหัวซีไม่เลวเลยนะครับ, ถ้าผมจำไม่ผิด, สื่อเฟิงหัวหน้าทีมของหัวซี, เป็นนักเรียนที่เกาเพ่ยอันศิษย์เอกของท่านนักวิชาการเฉินรับมา?” ถ้าว่ากันตามลำดับอาวุโสแล้ว, สื่อเฟิงควรจะเรียกท่านักวิชาการเฉินว่าท่านปรมาจารย์