บทที่ 296: สร้างประวัติศาสตร์, เทพแห่งการสอบเข้า ป.โท ผู้ได้คะแนนเต็มทุกวิชา!

เธอคาดไม่ถึงเลยว่า แค่ตัวเองเคลื่อนไหวอยู่ในห้องตรวจ ก็ยังยุ่งจนเหงื่อท่วมตัวได้ “โรงพยาบาลเสียเหอเหรอครับ?”

สวี่ชิวส่ายหน้า “แพทย์ที่ออกตรวจผู้ป่วยนอกที่นั่น โดยทั่วไปแล้วครึ่งวันจะมีคิวอยู่ห้าสิบคน แต่ก็ยากที่จะทำตามอย่างเคร่งครัดได้ บ่อยครั้งที่จะมีสถานการณ์เจ็ดแปดสิบคน” ครึ่งเช้าห้าสิบคน อันที่จริงแล้วก็ถือว่าน่าทึ่งมากแล้ว สมมติว่าเริ่มตรวจตอนแปดโมงเช้า ไปจนถึงเที่ยงวัน สี่ชั่วโมงห้าสิบคน เฉลี่ยแล้วผู้ป่วยหนึ่งคนมีเวลาเพียง 4.8 นาที นี่ก็ยังเป็นในกรณีที่แพทย์ไม่ดื่มน้ำไม่เข้าห้องน้ำ ไม่ลุกออกจากห้องตรวจแม้แต่ก้าวเดียว และที่สำคัญ เวลาไม่ถึงห้านาที ยังรวมถึงการตรวจครั้งแรกเพื่อสั่งตรวจต่างๆ และการตรวจซ้ำครั้งที่สองหลังจากที่ทำการตรวจเสร็จแล้วเพื่อสั่งยาและให้แผนการรักษา… คนที่สามารถเลิกงานได้ตรงเวลา แทบจะไม่มีเลยแม้แต่คนเดียว

ปริมาณผู้ป่วยนอกของทางฝั่งสวี่ชิวยิ่งน่าทึ่งกว่านั้นอีก โดยปกติแล้วก็คือเก้าสิบคน ก็มีแต่ความสามารถในการวินิจฉัยทางคลินิกของเขาเท่านั้น ที่จะสามารถรองรับปริมาณการวินิจฉัยและรักษาที่มหาศาลขนาดนี้ได้ หากเปลี่ยนเป็นหวังผิงหรือเหอไห่ ก็ทนไม่ไหวแน่นอน

“จู่ๆ ก็รู้สึกว่าโรงพยาบาลเสียเหอไม่ได้เก่งขนาดนั้นแล้ว…” เฉินเฉี่ยวพึมพำ โรงพยาบาลเสียเหอ คือวิหารสูงสุดในสายตาของนักศึกษาแพทย์ สำหรับเฉินเฉี่ยวแล้ว ก็เช่นเดียวกัน ความคิดแรกสุดของเธอคือ หลังจากไปชุบตัวจากวิทยาลัยแพทย์เสียเหอแล้ว ก็จะกลับมาที่โรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่ เพื่อเรียนรู้กับสวี่ชิวต่อไป แต่ตอนนี้กลับรู้สึกเสียใจเล็กน้อย เมื่ออยู่ข้างกายสวี่ชิวนานเข้า เธอดูเหมือนก็ละเลยไปว่า อาจารย์สวี่ท่านนี้มีความสามารถมากกว่าพวกหัวหน้าแผนก, อาจารย์ที่ปรึกษา ป.โท และ ป.เอก ของเสียเหอเสียอีก!

“แต่ว่า ก็กลับตัวไม่ได้แล้ว” แววตาของเฉินเฉี่ยวฉายแววแน่วแน่ ถ้าเธอสอบติด งั้นก็จะพยายามเป็นอันดับหนึ่งของสาขาวิชาที่เสียเหอให้ได้ ถึงตอนนั้น อันดับหนึ่งของสาขาวิชาของวิทยาลัยแพทย์เสียเหอ กลับไม่ได้เลือกที่จะอยู่ที่เสียเหอ แต่กลับไปที่โรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่—นี่จะต้องดึงดูดสายตามาที่นี่ได้อย่างแน่นอน!