บทที่ 326: เบาะแสจากคำพูดประโยคเดียว! เค้าลางของโรคประหลาด!!

จากซีทีสแกนช่องท้อง ไม่พบการแสดงออกของการกดเบียดของเนื้องอก และค่าบ่งชี้มะเร็งหลายรายการก็ไม่สูง นี่หมายความว่า ความเป็นไปได้ของไข้จากเนื้องอกนั้นไม่มากนัก

อีกด้านหนึ่ง การตรวจทางด้านโรคข้อและภูมิคุ้มกันก็ไม่ได้นำข่าวดีมาให้ ปัจจัยรูมาตอยด์และอื่นๆ ล้วนเป็นลบ และก็ได้ตัดโรคทางภูมิคุ้มกันออกไปแล้ว

“ทุกอย่างปกติ?” สวี่ชิวปิดการตรวจ แล้วก็กลับไปดูเวชระเบียนของผู้ป่วยอีกครั้ง เพื่อหวังจะหาร่องรอยบางอย่าง เมื่อสาเหตุที่พบบ่อยทั้งสามอย่างไม่ได้อยู่ในขอบเขตการพิจารณาแล้ว การที่จะยืนยันสาเหตุของไข้ที่ขึ้นซ้ำๆ ต่อไป ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไปแล้ว

“ไข้จากยา?” ในตอนนั้นเอง ในสมองของสวี่ชิวก็มีความคิดนี้ผุดขึ้นมา ในทางคลินิก มียาหลายชนิดที่หลังจากรับประทานแล้วผลข้างเคียงก็รวมถึงการมีไข้ด้วย เช่น ที่ใช้ในการรักษาการกำจัดอะมีบากินสมอง แอมโฟเทอริซิน บี ที่หลัวตี๋กิน นอกจากนี้ ยาต้านจุลชีพอย่างเพนิซิลลิน, แอมพิซิลลิน, อะม็อกซีซิลลิน ยาต้านมะเร็งอย่างซิสพลาติน, คาร์โบพลาติน ยาต้านการแข็งตัวของเลือด และอื่นๆ…นับไม่ถ้วน ไม่ว่าจะเป็นไข้จากยาหรือไม่ ในตอนนี้สวี่ชิวก็ทำได้เพียงลองดูเท่านั้น สถานการณ์ของผู้ป่วยแย่ลงเรื่อยๆ การมีไข้ยืดเยื้อไปวันหนึ่ง ก็เท่ากับเป็นการเผาผลาญไปวันหนึ่ง ความเป็นไปได้ที่จะฟื้นตัวก็จะยิ่งริบหรี่ลง

งานทางคลินิก แต่เดิมก็คือการแลกเปลี่ยน ขอเพียงแค่ผลประโยชน์มากกว่าผลเสีย ก็สามารถทำได้ แผนการรักษาที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง เป็นไปไม่ได้ที่จะมีอยู่ ในความเป็นจริง การหยุดยาทั้งหมดที่อาจจะทำให้เกิดไข้ได้ ก็เป็นการกระทำเชิงทดลองที่หัวหน้าแพทย์เฉพาะทางทั่วไปเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วจำใจต้องทำ นี่แน่นอนว่าจะทำให้ปอดอักเสบชนิดรุนแรงที่ควบคุมไว้ได้แล้วเกิดอาการกำเริบขึ้นมา หรือแม้กระทั่งกลับมาเป็นใหม่ แต่เมื่อเทียบกับไข้ที่ขึ้นซ้ำๆ ที่ไม่ทราบสาเหตุและไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้แล้ว ผลเสียนี้แม้จะใหญ่หลวงแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะรับไม่ได้