บทที่ 354: โรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบ ไม่มีผู้รอดชีวิตแม้แต่รายเดียว อัตราการเสียชีวิตร้อยเปอร์เซ็นต์!

“ตอนนี้เธอนอนได้ถึงเที่ยงวัน หรือแม้กระทั่งบ่าย”

“มีหลายครั้งที่ตอนเช้าเธอมีสอน ผมปลุกเธอขึ้นมา แต่หันหลังกลับไปก็หลับต่อแล้ว ทำได้เพียงให้ศาสตราจารย์ท่านอื่นสอนแทน ต่อมาทุกวิชาของเธอก็ถูกย้ายไปอยู่ช่วงบ่ายทั้งหมด”

ศาสตราจารย์เหยียนปกติแล้วนอนอย่างมากที่สุดแปดชั่วโมง บางครั้งจัดการงาน ก็อาจจะยุ่งไปจนถึงเที่ยงคืนกว่า แต่ที่ไม่เปลี่ยนคือ เธอมักจะตื่นขึ้นมาได้ตอนหกโมงกว่าเสมอ ทว่าตอนนี้ เธอวันหนึ่งต้องนอนสิบสี่สิบห้าชั่วโมง กว่าครึ่งของวันอยู่ในอาการหลับใหล เวลาที่ตื่นก็ยังคงงัวเงีย ไม่เหลือเค้าความสดใสของ “ศาสตราจารย์ใจสาว” ที่เพื่อนร่วมรุ่นเคยลงมติเป็นเอกฉันท์ในอดีตอีกต่อไป

“อืม” สวี่ชิวพยักหน้า เขาพอจะเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ แล้ว นอกจากสิ่งเหล่านี้แล้ว ยังมีประเด็นสำคัญอีกอย่างหนึ่ง ศาสตราจารย์เหยียนเพื่อคิวนี้รอมาเกือบหนึ่งสัปดาห์ ในช่วงเวลานี้คนในครอบครัวเคยพาเธอไปพบแพทย์ที่แผนกศัลยกรรมสมองของโรงพยาบาลมิตรภาพนานาชาติหลินไห่ที่อยู่ข้างๆ รายงานการตรวจก็มีครบ การวินิจฉัยเบื้องต้นของทางฝั่งโรงพยาบาลมิตรภาพนานาชาติ: สมองอักเสบไม่ทราบสาเหตุ มาตรการจัดการค่อนข้างจะเรียบง่ายและรุนแรง: ให้การรักษาด้วยคอร์ติโคสเตียรอยด์ในปริมาณสูง สวี่ชิวที่สามารถเห็นศาสตราจารย์เหยียนในห้องตรวจได้ ก็พอจะเดาผลการรักษาได้แล้ว— อาการป่วยของหญิงชราหลังจากเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลกลับยิ่งรุนแรงขึ้น และยังปรากฏอาการกลืนลำบาก, แขนขาสั่น และอื่นๆ ขึ้นมาอีกด้วย หลังจากนั้น โรงพยาบาลข้างๆ ผ่านการประชุมปรึกษาของสหสาขาวิชาชีพ ก็ได้ให้การวินิจฉัยสุดท้ายของพวกเขา: โรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบ (CJD)

…