บทที่ 362: ผู้ป่วยที่ยากที่สุดในประวัติศาสตร์! สวี่ชิวจนปัญญา!

มิฉะนั้น ให้ความกล้าเขาอีกหมื่นเท่า เขาก็ไม่กล้าที่จะไปยุ่งเกี่ยวกับโรคที่รักษาไม่หายและหายากเช่นนี้ “ไอดอลคะ คุณมองเห็นปัญหาอะไรออกมาบ้างหรือยัง?” หยางอวี้เอินช่วยสวี่ชิวจัดท่าผู้ป่วย ประสานงานการตรวจ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม

สวี่ชิวส่ายหน้า ผู้ป่วยในครั้งนี้แตกต่างจากศาสตราจารย์เหยียนโดยสิ้นเชิง แม้ว่าในสายตาคนนอก ล้วนแต่นั่งรถเข็นเข้ามา ล้วนแต่มีท่าทางง่วงซึมและใกล้จะสิ้นใจ แต่ในสายตาของแพทย์ นี่คือสองสภาวะที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จากร่างของฟ่านฟู่กั๋ว สวี่ชิวไม่เห็นอาการแสดงใดๆ ที่จะช่วยในการวินิจฉัยได้เลย ถึงขนาดที่ว่า แม้แต่ร่องรอยเล็กน้อยก็ยังคลำไม่เจอ ตั้งแต่ตรวจผู้ป่วยนอกมานานขนาดนี้ นี่เป็นผู้ป่วยที่รับมือยากที่สุดที่เขาเคยเจอมา เกรงว่าคงจะต้องมีการต่อสู้ที่ดุเดือดแล้ว…

“เสี่ยวหลิวครับ หลังจากที่เมทิลเพรดนิโซโลนขนาดใหญ่ไม่ได้ผลแล้ว คุณได้ใช้แผนการอะไรต่อไปครับ?” สวี่ชิวเอ่ยปากถาม นอกจากอาการของผู้ป่วยแล้ว สถานการณ์การฟื้นตัวของผู้ป่วยหลังการรักษาด้วยยา ก็เป็นเบาะแสสำคัญในการวินิจฉัยเช่นกัน

เสี่ยวหลิวรีบกล่าว “พวกเราแทบจะทำการตรวจไปหมดทุกอย่างแล้ว สุดท้ายก็ยังคงรู้สึกว่าความเป็นไปได้ของโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งนั้นสูงที่สุด ก็เลยบนพื้นฐานของเมทิลเพรดนิโซโลน ได้ใช้วิธีการรักษาโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งชนิดรุนแรงที่กำเริบเฉียบพลัน…” สวี่ชิวพยักหน้า นั่นก็คืออิมมูโนโกลบูลิน + การแลกเปลี่ยนพลาสมาแล้ว ดูจากสภาพของผู้ป่วยในตอนนี้ และสีหน้าที่ลำบากใจของเสี่ยวหลิว แผนการนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าไม่ได้ผล

บรรยากาศในห้องประชุมตึงเครียดเป็นพิเศษ สิ่งเดียวที่โชคดีคือ ญาติไม่ได้เข้าร่วมประชุม มีเพียงฟ่านฟู่กั๋วในฐานที่เป็นะกรณีศึกษา ที่รับการตรวจจากสวี่ชิว มิฉะนั้นด้วยการแสดงออกก่อนหน้านี้ของญาติกลุ่มนี้ ตอนนี้อาจจะตกลงกันได้แล้วว่าจะฝังไว้ที่สุสานสาธารณะแห่งไหน