บทที่ 367: การวินิจฉัยสุดท้าย! โรคที่รักษาไม่หาย!

“อ๋อ” สวี่ชิวได้ทำเครื่องหมายสองสามแห่งที่ไม่เหมาะสมบนเวชระเบียนฉบับหนึ่ง ลงนามแล้ว ก็เงยหน้าขึ้น โจเซฟและหัวหน้าเซินมองหน้ากัน ความสงสัยยิ่งลึกซึ้งขึ้น ไม่มีเชื้อไวรัสโรคหัด! นี่หมายความว่าการคาดเดาในการประชุมด่วนครั้งนั้นผิดทั้งหมด! ไม่ใช่การที่เชื้อไวรัสโรคหัดขยายพันธุ์ในระยะยาว และกระตุ้นให้ระบบภูมิคุ้มกันตอบสนองอย่างรุนแรง! ทำไมสวี่ชิวถึงได้สงบนิ่งขนาดนี้?

“เป็นลบก็ถูกแล้ว” ยังไม่ทันที่ทั้งสองคนจะทันได้ตอบสนอง สวี่ชิวก็ได้กล่าวเสริมอีกประโยคหนึ่ง “???” ในวินาทีนี้ โจเซฟงงไปโดยสิ้นเชิง อะไรวะ? ไม่ใช่ว่าแกเป็นคนบอกว่าสาเหตุของโรคคือเชื้อไวรัสโรคหัดเหรอ ตอนนี้แอนติบอดีต่อเชื้อโรคหัดเป็นบวก แกกลับมาบอกว่าปกติมาก อะไรกันวะ!

สวี่ชิวไม่ได้รีบร้อน ดึงเวชระเบียนของฟ่านฟู่กั๋วออกมา พลิกไปยังสองสามหน้าที่โรงพยาบาลมิตรภาพนานาชาติหลินไห่วินิจฉัยว่าเป็นโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง โจเซฟไม่เข้าใจ “มีปัญหาอะไรครับ โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง ก็ใช้คอร์ติโคสเตียรอยด์รักษานี่ครับ” หัวหน้าเซินก็เกาหัว “ใช่ครับ ต่อมาสงสัยว่าเป็นโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งชนิดรุนแรง ก็เลยได้เพิ่มอิมมูโนโกลบูลิน, การแลกเปลี่ยนพลาสมา และมาตรการอื่นๆ เข้าไปอีก แต่ก็ไม่มีผลการรักษาใดๆ เลย ก็เลยตัดออกไป”

ช่วงตอนนี้ แม้ว่าจะถือเป็นการวินิจฉัยผิดพลาด แต่ก็เป็นกระบวนการวินิจฉัยและรักษาที่โรคหายากและโรคที่ซับซ้อนต้องผ่าน การคาดเดาที่สมเหตุสมผล, การให้ยาแบบทดลอง ก็เป็นเครื่องมือสำคัญในการวินิจฉัยทางคลินิกเช่นกัน

นิ้วของสวี่ชิวชี้ไปที่ “คอร์ติโคสเตียรอยด์” แล้วกล่าว “ปัญหาก็อยู่ที่นี่แหละครับ”