บทที่ 403: ยาใหม่? หรือปีศาจ!

“อืม” สวี่ชิวเอ่ยปากเรียบๆ เช่นเคย เรื่องการปลอมแปลงผลการทดลองทางคลินิกและผลข้างเคียงของกานอันหนิง ด้วยสถานะของปรมาจารย์เฉิน และการวิ่งเต้นของเกาเพ่ยอัน เขาก็พอจะทราบข้อมูลส่วนใหญ่แล้ว นอกจากนี้ จากผู้แทนยาสาวสวยทรงเสน่ห์อย่างถงเหยียน เขาก็ได้ข้อมูลภายในมาไม่น้อย

ชาติที่แล้วสวี่ชิวก็ติดต่อกับผู้แทนยาอยู่บ่อยครั้ง หลังจากเกิดใหม่ ผู้แทนที่เขาเจอมีมากขึ้น และยังมาในรูปแบบที่ดุเดือดยิ่งกว่า เพราะแพทย์ที่ทั้งหล่อทั้งมีความสามารถ และยังมีอำนาจเด็ดขาดในโรงพยาบาลหลินไห่ ต่อให้ไม่มีผลกำไรจากการขายยา ผู้แทนยาที่ไม่ค่อยจะดีส่วนใหญ่ ก็หวังว่าจะได้มีอะไรกับสวี่ชิว... ด้วยเหตุนี้ สวี่ชิวจึงใช้โอกาสนี้ในการหาข่าวกรอง ซึ่งได้มามากกว่าที่ปรมาจารย์เฉินและเกาเพ่ยอันรวมกันเสียอีก

“คุณดูเองเถอะ” เกาเพ่ยอันฉีกซองจดหมาย ดึงเอกสารข้างในออกมา มีทั้งเอกสารและรูปถ่าย สวี่ชิวขมวดคิ้วเล็กน้อย

รูปถ่ายบนโต๊ะเป็นเด็กผู้หญิงวัยรุ่นคนหนึ่ง แต่ผิวหนังของเธอกลับหยาบกร้านและแห้ง บนผิวมีหนังกำพร้าสีขาวแห้งเป็นชั้นๆ ลูกตาก็โปนออกมา ดูเหมือนตาปลาตายที่ถูกนึ่งจนสุก “นี่คือ... ผลข้างเคียงเหรอครับ?” สวี่ชิวหยิบรูปถ่ายขึ้นมา นอกจากรูปนี้แล้ว ยังมีรูปอื่นๆ อีก เช่น ชายชราคนหนึ่ง นอนขดตัวอยู่บนเตียงผู้ป่วย แต่ร่างกายของเขากลับแอ่นไปข้างหลังอย่างสุดกำลัง ศีรษะโน้มเข้าหาข้อเท้าโดยไม่สามารถควบคุมได้ เหมือนกับคันธนูที่ถูกดึงจนสุด ยังมีผู้ป่วยอีกคน น่องและแขนเหยียดตรงราวกับเหล็กกล้า แต่ในรูปถัดไป กล้ามเนื้อเหล่านี้กลับลีบลงทั้งหมด ผิวหนังหย่อนคล้อย ไม่ต่างอะไรกับเปลือกไม้เก่าๆ ที่ลอกออก

เกาเพ่ยอันอธิบาย “ฉันไม่แน่ใจว่าเป็นผลข้างเคียงหรือเปล่า แต่โรงพยาบาลในหมู่บ้านบางแห่งหลังจากใช้กานอันหนิง ก็มีผู้ป่วยแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ... อันตรายไม่น้อยไปกว่าภาวะช็อกจากการติดเชื้อเลย” สวี่ชิวขมวดคิ้ว อาการแสดงเหล่านี้ของผู้ป่วย ทำให้เขานึกถึงยาโทรแวนขึ้นมา