บทที่ 418: การประเมินพิเศษ! จาริกแสวงบุญสู่โรงพยาบาลหลินไห่!

หวังเซิ่งเต๋อไม่ได้คาดหวังให้สวี่ชิวบุกเบิกตลาดศัลยกรรมมือระดับร้อยล้านหรือพันล้าน ขอแค่เขาช่วยศึกษาวิธีการผ่าตัดใหม่ๆ ที่เขาเคยให้ไปเล็กน้อย ลองดูว่าจะนำไปใช้ในทางคลินิกได้หรือไม่ ก็เพียงพอแล้ว

“สวัสดีครับ” เอเบลก็ยื่นมือออกไปเช่นกัน เขาจ้องมองหวังเซิ่งเต๋อ ทำไมรู้สึกว่าตาแก่คนนี้ยิ้มอย่างไม่น่าไว้วางใจ?

“วันนี้พอดีเป็นวันประเมินการรับสมัครพิเศษของโรงพยาบาลเรา ถึงแม้ว่ากลุ่มที่ยอดเยี่ยมที่สุดจะถูกว่าจ้างไปแล้ว แต่คนเหล่านี้ก็น่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการผ่าตัดเช่นกัน ทุกท่านถ้าสนใจ ก็เชิญชมได้ครับ” หวังเซิ่งเต๋อกล่าวอย่างยิ้มแย้ม เอเบลเหลือบมองชายชราข้างๆ คนหลังพยักหน้า กล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “พวกเราก็อยากจะมาดูระดับฝีมือของแพทย์ต้าเซี่ยอยู่พอดี งั้นการแลกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการก็เอาไว้ทีหลังแล้วกัน สังเกตการณ์การประเมินก่อน”

ในตอนนี้หวังเซิ่งเต๋อถึงเพิ่งจะสังเกตเห็นชายชราที่นั่งอยู่มุมห้อง ผู้ซึ่งไม่มีออร่าใดๆ เลย คนหลังคิ้วผมขาวโพลน บนใบหน้ามีกระประปราย แต่ใบหน้ากลับยังคงดูน่าเกรงขาม ดวงตายิ่งส่องประกายแห่งปัญญา หวังเซิ่งเต๋อยิ่งมองยิ่งรู้สึกคุ้นหน้า ทันใดนั้น เขาราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ร่างกายก็สั่นสะท้าน “คุณ... ท่านคือ ศาสตราจารย์โนอาห์?!” โนอาห์! ผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของบิดาแห่งศัลยกรรมมือมนุษย์! เป็นที่ทราบกันดีว่า ศัลยกรรมมือของต้าเซี่ยและญี่ปุ่นล้วนอยู่ในแถวหน้าของนานาชาติ มีอำนาจในการแสดงความคิดเห็นในวงการแพทย์สูงมาก และเยอรมนีที่อุตสาหกรรมเจริญรุ่งเรือง ในด้านศัลยกรรมมือก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากัน แม้ว่าความสามารถโดยรวมของพวกเขาจะสู้ต้าเซี่ยไม่ได้ แต่ในระดับความสามารถขั้นสูงกลับนำหน้าโลก เหตุผลก็อยู่ที่ เยอรมนีครอบครองการสืบทอดที่มีคุณค่าสูงสุดในสาขาศัลยกรรมมือ โนอาห์ยิ่งเป็นผู้สืบทอดเจตนารมณ์ของปรมาจารย์ผู้บุกเบิกที่สร้าง “ครั้งแรก” ขึ้นมานับไม่ถ้วน หรือแม้กระทั่งเป็นผู้ผลักดันให้เกิดสาขาการต่อนิ้วที่ถูกตัดขาดขึ้นมาด้วยมือเดียว

“อืม” โนอาห์เหลือบมองหวังเซิ่งเต๋อแวบหนึ่ง “คุณมาจากสาขาศัลยกรรมมือเหรอ?” หวังเซิ่งเต๋อถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ หากไม่มีเหตุการณ์ความรุนแรงในโรงพยาบาลเมื่อสิบกว่าปีก่อน ตัวเขาเองก็น่าจะเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีชื่อเสียงในสาขาศัลยกรรมมือไปแล้ว... “ใช่ครับศาสตราจารย์ แต่ผมถอยมาอยู่เบื้องหลังแล้วครับ”