บทที่ 420: เดินหมากนอกกระดาน! การผ่าตัดที่โคตรจะไม่เป็นที่รู้จัก!

แพทย์ในสนามสอบนั้น มาจากหลากหลายแผนก บางคนเป็นศัลยแพทย์หัวใจ บางคนมาจากแผนกอายุรศาสตร์โรคระบบทางเดินอาหาร, ศัลยศาสตร์ตับและน้ำดี ยังมีอีกสองสามคนที่แข่งกันขลิบหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศ เป็นแพทย์จากแผนกศัลยกรรมระบบทางเดินปัสสาวะ อาจกล่าวได้ว่า แพทย์ยี่สิบคนที่ลงสนามนี้ เกือบจะสามารถรวมตัวกันเป็นทีมผ่าตัดที่ครบเครื่องได้แล้ว และคนสามร้อยคนในหอประชุม ก็ครอบคลุมแทบทุกแผนก ดึงออกมาตั้งโรงพยาบาลแห่งหนึ่งก็ยังเหลือเฟือ! สวี่ชิวไม่ได้แสดงความสามารถที่น่าทึ่งอย่างยิ่งในแผนกใดแผนกหนึ่ง หรือในสาขาใดสาขาหนึ่ง, หัตถการใดหัตถการหนึ่ง แต่เป็น... ทุกวิชาการแพทย์! หากใช้คำพูดของหวังเซิ่งเต๋อ เขามีความสามารถรอบด้านจริงๆ

ในทุกสาขา ตราบใดที่กลายเป็นระบบแล้ว ย่อมต้องมีอัจฉริยะ, ผู้มีความสามารถระดับสูงปรากฏขึ้นมา ในหมู่คนแคระก็ยังมีนายพล แต่คนที่สามารถเชี่ยวชาญทุกสาขาได้อย่างแท้จริง กลับไม่มีแม้แต่คนเดียว! วิชาการแพทย์ของโนอาห์สืบทอดมาจากบิดาแห่งศัลยกรรมมือ จะบอกว่าเป็นมือหนึ่งของโลกในสาขาศัลยกรรมมือในปัจจุบันก็ไม่เกินเลยไป สถานะอาจจะสูงกว่าโจเซฟอยู่บ้าง แต่ถ้าให้เขาไปทำการผ่าตัดหัวใจ ก็จะงงเป็นไก่ตาแตกทันที

แต่ในตอนนี้, สวี่ชิวเดินไปมาระหว่างสนามสอบต่างๆ ทุกหัตถการผ่าตัดล้วนข้ามสาขาที่แตกต่างกัน หรืออาจจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย แต่ทักษะที่เขาแสดงออกมา สามารถใช้คำว่าสมบูรณ์แบบมาบรรยายได้เท่านั้น “มีความสามารถรอบด้านจริงๆ เหรอ?” โนอาห์นึกถึงคำพูดของหวังเซิ่งเต๋ออีกครั้ง ความตกตะลึงในดวงตาของเขาถึงขีดสุด

...

ในตอนนี้ที่เขตรอการประเมิน เงียบกริบจนไม่มีเสียงใดๆ สี่สิบนาทีต่อมา สวี่ชิวทำหัตถการสุดท้ายเสร็จสิ้น ขณะเดียวกันเสียงกริ่งหมดเวลาก็ดังขึ้น “อีกสองนาที สองนาทีกับยี่สิบเก้าวินาที!”