บทที่ 421: หมอประหลาด! อดีตที่น่าตกตะลึง!

เมื่อเทียบกับวิชาแพทย์ที่มีเป้าหมายเพื่อรักษาโรคและช่วยชีวิตคน มันกลับดูเหมือนการทำศัลยกรรมตกแต่งมากกว่า จะบอกว่าไม่เป็นที่รู้จักก็ใช่ แต่สำหรับสวี่ชิวแล้วกลับไม่ใช่ปัญหา โรคมาเดลุง พูดง่ายๆ ก็คือบนร่างกายมีก้อนไขมันขึ้นมาเป็นจำนวนมาก บางส่วนกระจายตัวอย่างกว้างขวาง บางส่วนถึงกับแทรกซึมเข้าไปในช่องว่างระหว่างพังผืดชั้นตื้นและพังผืดชั้นลึก ศัลยกรรมที่ต้องทำ ก็คือการเลาะก้อนไขมันเหล่านี้ออกทั้งหมด ในทางคลินิกที่ใช้กันส่วนใหญ่ คือวิธีการผ่าตัดที่คล้ายกับการเลาะต่อมน้ำเหลืองที่คอ โดยรักษากล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อ, อวัยวะเดิมไว้ แล้วตัดไขมันที่งอกเกินออกไปตามแนวพังผืดของผิวหนังโดยสิ้นเชิง การผ่าตัดครั้งนี้เป็นงานช้าง ดังนั้น ที่ใช้ในการประเมิน ก็คือส่วนหนึ่งของการเลาะเนื้อเยื่อบริเวณคอ นั่นคือทำการเปิดแผลให้เห็นลำคอทั้งหมด และตัดก้อนไขมันก้อนหนึ่งที่อยู่ในพังผืดชั้นลึกออก หัตถการนี้มีความยากสูงมาก เนื่องจากก้อนไขมันยึดติดกับหลอดเลือดแดงคาโรติดร่วม, หลอดเลือดแดงคาโรติดใน และอื่นๆ การแยกออกอย่างรุนแรงจะทำให้เกิดความเสียหายต่อหลอดเลือดแดงอย่างรุนแรง นอกจากนี้ กระบวนการใช้คีมหนีบก็ง่ายที่จะทำให้เส้นประสาท, ท่อน้ำเหลืองทรวงอก และอื่นๆ ได้รับความเสียหาย ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่แก้ไขไม่ได้

“ฟู่...” ตรงข้ามโต๊ะสอบ โหวหนิงเบิกตากว้าง ในมือเริ่มร้อนรนแล้ว เหงื่อสองสามหยดไหลลงมาจากหน้าผากของเขา เขาไม่มีแก่ใจจะเช็ดตา

วูง— ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกหูอื้อ ขณะเดียวกันเหงื่อเค็มๆ ก็ไหลเข้าตา “ซี๊ด~!” โหวหนิงหลับตาลงทันที พักอยู่สองสามวินาที พอจะลืมตาขึ้น ก็พลันได้ยินเสียงมีดผ่าตัดถูกวางลง ขณะเดียวกัน เครื่องจับเวลาฝั่งตรงข้ามก็หยุดลง โหวหนิงเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่อยากจะเชื่อ บนร่างของหุ่นจำลอง ก้อนไขมันก้อนหนึ่งที่ถูกฝังอยู่ในพังผืดชั้นลึกถูกนำออกมาอย่างสมบูรณ์ หลอดเลือดแดง, หลอดเลือดดำ, ท่อน้ำเหลืองทรวงอก, เส้นประสาทเวกัส และเส้นประสาทลิ้น และอื่นๆ บนร่างของผู้ป่วย ล้วนปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน! มองดูเวลาอีกครั้ง: สามนาทีกับยี่สิบเจ็ดวินาที! โหวหนิงมองดูเครื่องจับเวลาของตัวเองอีกครั้ง เวลาผ่านไปสิบสองนาทีแล้ว และการผ่าตัดยังไม่เสร็จสิ้น เขายังต้องการเวลาอีกอย่างน้อยสามสิบวินาทีในการเก็บงาน

“เป็นไป... เป็นไปได้อย่างไร?” โหวหนิงหน้าซีดเผือด ในดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ โรคมาเดลุงเป็นการผ่าตัดที่ไม่เป็นที่รู้จักอย่างยิ่ง เขาเป็นเพราะเคยเจอมาเคสหนึ่ง และได้มีส่วนร่วมในการรักษาด้วยการผ่าตัด ถึงกล้าเลือกการประเมินนี้ แต่สวี่ชิว... มีสิทธิ์อะไรถึงยังทำเสร็จได้ในสามนาที! เปลี่ยนเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของเขา, หัวหน้าแผนกของเซี่ยเหอมาทำ อาจจะต้องใช้เวลาประมาณแปดนาที! นั่นก็หมายความว่า, ไม่ต้องพูดถึงเขาโหวหนิงเลย ต่อให้อาจารย์ที่ปรึกษาระดับปริญญาเอกของเขา ก็ยังไม่สามารถผ่านการประเมินของสวี่ชิวได้! ในวินาทีนี้ ในที่สุดโหวหนิงก็ตระหนักว่า แพทย์ที่อายุเท่ากับเขาคนนี้มันประหลาดพิสดารเพียงใด “ที่แท้ก็เป็นเพราะอย่างนี้นี่เอง ที่รุ่นน้องเฉินมักจะพูดถึง ‘อาจารย์สวี่’ อยู่เสมอ นอกรั้วเซี่ยเหอ ก็ยังมีคนเก่งอยู่จริงๆ...” โหวหนิงมองแผ่นหลังของสวี่ชิว ในใจรู้สึกสับสนปนเป

...