บทที่ 425: หกอักษรคาถาประจำแผนกฉุกเฉิน!

แพทย์หน้ากระเมื่อเห็นสีหน้าของอวิ๋นเหมย ก็คิดว่าตัวเองเดาถูกไปแปดเก้าส่วน ทันใดนั้นก็มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นมาอีกส่วนหนึ่ง กล่าวว่า “เธอยิ่งยกย่องเขาสูงเท่าไหร่ ก็เท่ากับว่าตอนที่กัปตันเอเบลของเราประลองฝีมือ ก็จะยิ่งล้มเจ็บ, แพ้ยิ่งน่าเกลียด!” อวิ๋นเหมยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะพรืดออกมา แค่นี้เหรอ? “อ้อ” อวิ๋นเหมยไม่สนใจแพทย์หน้ากระอีก นั่งกลับไปข้างๆ หวังเซิ่งเต๋อ ตั้งอกตั้งใจดูการแข่งขันของคนอื่นๆ ในสนาม

...

โรงพยาบาลหลินไห่, โรงอาหาร เมื่อเห็นการมาถึงของสวี่ชิว พ่อครัวใหญ่ก็อุ้มท้องป่องๆ วิ่งออกมา “คุณหมอสวี่ คุณหมอสวี่ ทานอะไรดีครับ?” สวี่ชิวเหลือบมองฟางลี่และเฉาซิ่วซิ่วที่ยังไม่ได้ทำเรื่องเข้าทำงาน ฝ่ามือของฟางลี่เหงื่อออก “คุณหมอสวี่ครับ ผมทานอะไรก็ได้ครับ” เฉาซิ่วซิ่วไม่กล้ามองสวี่ชิว หน้าแดงไปครึ่งหนึ่ง “ฉัน ฉันก็เหมือนกันค่ะ!”

พ่อครัวใหญ่พิจารณาทั้งสองคนแวบหนึ่ง “หน้าไม่คุ้นเลยนะ มาใหม่เหรอ?”

“ใช่ครับลุง พวกเราเป็นคนที่คุณหมอสวี่รับเข้ามาครับ”