บทที่ 426: ผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดมีเพียงหนึ่งเดียว, สวี่ชิว!

"วิธีการต่อหลอดเลือดแบบปลอกแขนฉบับปรับปรุง"

"การบล็อกปมประสาทซิมพาเทติกรูปดาวอย่างต่อเนื่อง" และอื่นๆ ที่หวังเซิ่งเต๋อเสนอมานั้น จริงๆ แล้วล้วนมีความสำคัญทางคลินิกไม่น้อย แต่หลังจากที่เชี่ยวชาญอย่างสมบูรณ์แล้ว สวี่ชิวกลับพบข้อจำกัดของเทคนิคเหล่านี้

พูดถึงที่สุดแล้ว ก็ยังคงเป็นปัญหาเรื่องต้นทุนและผลตอบแทน ทฤษฎีเหล่านี้ของหวังเซิ่งเต๋อมีความยากในการปฏิบัติสูงมาก แต่การยกระดับผลการรักษาที่ได้มานั้น เมื่อเทียบกับเทคนิคที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในทางคลินิกจริงๆ แล้วก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก

แพทย์ทางคลินิกหากต้องการจะเรียนรู้เทคนิคเหล่านี้ จำเป็นต้องใช้เวลาและพลังงานมหาศาล ถึงแม้ว่าจะทำให้การพยากรณ์โรคของการต่อนิ้วที่ถูกตัดขาดดีขึ้นจริงๆ แต่ความพยายามและผลลัพธ์ที่ได้กลับไม่สมส่วนกัน จัดอยู่ในประเภทที่ว่าเหนื่อยเปล่าไม่ได้ดี มีเวลาขนาดนี้ สู้ไปเรียนรู้วิธีการใช้หุ่นยนต์ศัลยกรรมมือรุ่นล่าสุดดีกว่า การเรียนรู้และความพยายามหนึ่งส่วน สามารถแลกมาซึ่งการยกระดับผลการรักษาได้ถึงสิบส่วน

แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าทฤษฎีของหวังเซิ่งเต๋อจะไร้ประโยชน์ ในความเป็นจริงแล้ว เขาหาทิศทางผิดไป สถานที่ที่เทคนิคใหม่เหล่านี้จะสามารถแสดงศักยภาพได้ ไม่ใช่การปรับปรุงหัตถการเก่าๆ ที่มีอยู่แล้ว แต่เป็น—การสร้างสรรค์การผ่าตัดใหม่! โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "การต่อนิ้วโดยไม่ทำให้กระดูกนิ้วสั้นลง" หากสามารถศึกษาวิจัยลงลึกต่อไปได้ บางทีอาจจะสามารถทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงในวงการศัลยกรรมมือที่กำลังจมอยู่ในปลักโคลนแห่งความก้าวหน้าได้! วงการศัลยกรรมมือในปัจจุบัน หรือจะให้แม่นยำกว่านั้นคือสาขาการต่อนิ้วที่ถูกตัดขาด ปริญญาเอกก็เหมือนกับผักกาดขาว ผู้เชี่ยวชาญก็เดินกันเกลื่อนกลาด ผลงานวิจัยก็ผุดขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งเหมือนเห็ดหลังฝน แต่เมื่อดูให้ดีๆ ก็ไม่พ้นเหล้าเก่าในขวดใหม่ นวัตกรรมย่อมต้องมี แต่นี่ก็ประมาณเท่ากับการทำไส้พะโล้เก้าชั้น จะเพิ่มพริกไทยอีกสองสามกรัมหรือจะลดน้ำตาลทรายขาวลงหน่อย ความแตกต่างมันก็เท่านั้น ถ้าจะให้บอกว่ามีความก้าวหน้าที่ยิ่งใหญ่อะไร ก็ยังพูดไม่ได้เต็มปาก แต่ถ้าสวี่ชิวสามารถหลอมรวมทฤษฎีของหวังเซิ่งเต๋อทั้งหมดได้จริงๆ และนำไปประยุกต์ใช้กับหัตถการใหม่ๆ ก็เท่ากับเปลี่ยนไส้พะโล้เก้าชั้นให้กลายเป็นสิบชั้น, สิบเอ็ดชั้น นี่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะสร้างความสั่นสะเทือนไปทั้งวงการ!