บทที่ 427: อันดับสิบของโลก ปะทะ ไพ่ตายของโรงพยาบาลหลินไห่!

แพทย์หน้ากระ ทอดด์ ยิ่งพูดยิ่งโกรธ น้ำลายกระเด็นไปทั่ว “ผมคิดว่าเขาไม่คู่ควรที่จะถูกเรียกว่าแพทย์ ดังนั้นผมจะไม่แข่งกับเขาเด็ดขาด!” เอเบลเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา “อะไรนะ?” คอของทอดด์หดกลับไป แล้วก็ตบไหล่เจียงม่าย “ไอ้หนู มานี่ ให้แกดูหน่อยว่าแพทย์ที่แท้จริง กับสัตวแพทย์มันต่างกันยังไง!”

“ดูก่อนแล้วค่อยแข่ง” สวี่ชิวไม่รอความเห็นของเอเบล กอดอกแล้วหันไปมองเจียงม่ายและอีกคน เอเบลโกรธจนต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้ง คนหนุ่มสมัยนี้มันจะหยิ่งยโสกันขนาดนี้เลยเหรอ ถึงกับไม่เห็นหัวกะทิในวงการอย่างเขาอยู่ในสายตา?

“ได้ แต่ขอพูดตรงๆ นะ สัตวแพทย์คนนี้ไม่มีโอกาสชนะเท่าไหร่” เอเบลกัดฟันกล่าว เขากล่าวต่อ

“และ เขายังไม่มีแม้แต่ความมั่นใจในตัวเองขั้นพื้นฐานเลยด้วยซ้ำ หมอที่ไม่เชื่อมั่นในตัวเอง จะมีสิทธิ์อะไรให้คนไข้มาเชื่อมั่น...” ยังไม่ทันจะพูดจบ เอเบลก็ชะงักไปทันที ในสนามแข่งขันที่อยู่ไกลออกไป เจียงม่ายที่เดิมทีก้มหน้าอยู่ ในวินาทีที่หยิบมีดผ่าตัดขึ้นมา ก็ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน สีหน้ากระปรี้กระเปร่า, เปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ แค่พลังที่แผ่ออกมา ก็ข่มทอดด์ไปแล้วหนึ่งขั้น

“นี่...” เอเบลไม่สามารถเข้าใจได้ สวี่ชิวมองอย่างเงียบๆ ตอนที่ประเมินเขาก็หยุดยืนอยู่หน้าเจียงม่ายเป็นพิเศษ ก็เพราะสัมผัสได้ถึงพลังแบบนี้นี่แหละ และในตอนนี้ เจียงม่ายก็ไม่ได้ทำให้เขาผิดหวัง