บทที่ 434: ความจนคือโรคภัยเพียงหนึ่งเดียว

“อืม...” เสียงตอบรับเบาๆ ดังขึ้น พี่สาวคนนั้นรีบพูดอย่างมีลับลมคมในทันที “ตอนนี้ในท้องตลาดนะ มียาพิเศษชนิดหนึ่งที่ใช้รักษามะเร็งตับโดยเฉพาะ ไม่ว่าจะเพิ่งวินิจฉัยหรือหลังผ่าตัดก็กินได้ เรียกว่าอะไรนะ กานอันหนิง ฉันได้ยินมาว่าเป็นยารักษาแบบมุ่งเป้าด้วยนะ เก่งมากเลย”

“ราคาเท่าไหร่คะ?”

“ถูกมากเลย กล่องละแค่หกสิบเอ็ดหยวนเอง”

“งั้นฉันจะลองถามผู้อำนวยการกานดู ให้เขาจ่ายให้สักกล่อง”

“ชู่ว์ อย่างนั้นไม่ได้นะ!” พี่สาวคนนั้นรีบกดเสียงลงต่ำ “เธออย่าไปพูดกับผู้อำนวยการกานคนนั้นนะว่ายานี้เป็นยาพิเศษ เพื่อนร่วมโรคของฉันที่อยู่บ้านนอกเป็นคนหามาให้ โรงพยาบาลใหญ่น่ะขี้โกง ไม่ยอมขายยาพิเศษราคาถูกแบบนี้หรอก ที่จ่ายให้มีแต่ร้อยกว่า สองร้อยกว่าทั้งนั้น!”