บทที่ 442: ลอยแล้ว ลอยแล้ว แม้แต่เซี่ยเหอก็ไม่เท่าไหร่แล้ว!

หลังจากได้รับข้อมูลจากปากของโจเซฟ โนอาห์ก็รู้สึกว่าทุกอย่างในช่วงที่ผ่านมามันดูไม่จริงมากขึ้นเรื่อยๆ หัตถการงอกใหม่ของกระดูกฝ่ามือและนิ้ว เป็นเทคโนโลยีที่เพียงพอที่จะสร้างแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ให้กับวงการศัลยกรรมมือแล้ว มีความหมายที่ลึกซึ้งอย่างยิ่งต่อทั้งสาขาการปลูกถ่ายกลับคืน แม้แต่บุคคลระดับโนอาห์ เขาก็ยังศึกษาวิจัยเพียงแค่หัตถการงอกใหม่ส่วนปลาย และยังเป็นเพียงครึ่งๆ กลางๆ สามารถเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของนิ้วส่วนปลายได้โดยอ้อมเท่านั้น แต่สวี่ชิวลงมือทีเดียวก็ไพ่ตายเลย ยังไม่หมดแค่นี้ เขายังสามารถปรับปรุงการผ่าตัดที่แม้แต่โนอาห์ยังต้องปวดหัวนี้ ให้ถึงระดับที่แพทย์เฉพาะทางยังมีโอกาสได้เรียนรู้... ฝันยังไม่กล้าจะเวอร์ขนาดนี้เลย!

“ยังต้องรออีกสามสัปดาห์...” โนอาห์พลันรู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้าเกินไป “อาจารย์ครับ พวกเราไปดูคนไข้กันไหมครับ?” เอเบลกล่าว เขายังคงไม่กล้าเชื่อว่า คนไข้ที่ใช้เทคนิคที่ยุ่งยากและซับซ้อนขนาดนี้ ผลการฟื้นตัวจะดีพอจริงๆ เหรอ? อเมเลียยกมือขึ้น “ดีค่ะดีค่ะ คุณปู่โนอาห์ พวกเรารีบไปดูกันเถอะค่ะ!” ตอนแรกโนอาห์อยากจะปฏิเสธ แต่เมื่อเห็นความคาดหวังในแววตาของหลานสาวเพื่อนสนิท เขาก็ยังคงพยักหน้า “ได้ ไปที่แผนกศัลยศาสตร์ตับและน้ำดีกัน”

“ศัลยศาสตร์ตับและน้ำดี?” เอเบลตะลึงไป “อืม คนไข้อยู่ที่แผนกศัลยศาสตร์ตับและน้ำดี”

“หมอนี่มีประวัติโรคตับและน้ำดีด้วยเหรอคะ ในบันทึกก่อนผ่าตัดไม่เห็นมีเลยนี่คะ” อเมเลียประหลาดใจ โนอาห์กล่าว “คนไข้ค่อนข้างพิเศษ ภรรยาของเขาเป็นมะเร็งเซลล์ตับ ตอนนี้กำลังนอนรักษาตัวอยู่ที่แผนกศัลยศาสตร์ตับและน้ำดี โรงพยาบาลหลินไห่เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์ของสามีภรรยาคู่นี้ ก็เลยย้ายพวกเขาทั้งคู่ไปที่แผนกศัลยศาสตร์ตับและน้ำดีแล้ว”

“ยุ่งยากจริงๆ” เอเบลเบ้ปาก โรงพยาบาลดูที่ความสามารถในการผ่าตัด ตราบใดที่คนไข้สามารถฟื้นตัวได้ อะไรก็พูดง่าย การทำเรื่องแบบนี้ ไม่เพียงแต่จะผิดกฎ แต่ยังไม่มีความหมาย! “ถ้ายุ่งยากนักคุณก็อยู่ที่นี่ไป” น้ำเสียงของโนอาห์เย็นชาลง เอเบลรีบหดคอกลับ “ขอโทษครับอาจารย์ ผมแค่...”