บทที่ 471: การกู้ชีพข้ามเมือง! อัจฉริยะผู้รอบรู้!

ภายในห้องทำงาน ทุกคนต่างทยอยนั่งลงตามลำดับ

“อาจารย์ และทุกท่านครับ ที่ห้องทำงานของคุณสวี่ชิวไม่มีชานะครับ ขนาดเลขาธิการฟู่มาก็ยังต้องดื่มน้ำเปล่า”

หวังเซิ่งเต๋ออธิบายพลางแสดงบทบาทเจ้าบ้านอย่างเต็มที่ จัดแจงเทน้ำให้ปรมาจารย์ไต้และคนอื่นๆ

“ไม่เป็นไร” ปรมาจารย์ไต้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่นึกเลยว่าสวี่ชิวจะบริสุทธิ์ผุดผ่องยิ่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก

ตอนที่อยู่ที่สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติจีน อีกฝ่ายสั่งอาหารรสจืดเพียงไม่กี่อย่างในโรงอาหาร ตอนนั้นปรมาจารย์ไต้ก็คาดเดาได้ว่านี่น่าจะเป็นคนที่ไม่ให้ความสำคัญกับวัตถุ และทุ่มเทสมาธิให้กับการศึกษาวิจัยเพียงอย่างเดียว