บทที่ 586: ฉันก็แค่อยากเป็นคนที่มีมโนธรรมสำนึก

“การแบ่งสรรอำนาจเหรอครับ” ผู้อำนวยการลิ่นเอ่ยถาม

รองผู้อำนวยการจินโบกมือ “ไม่ซับซ้อนขนาดนั้นหรอก ผู้อำนวยการจูมีความสามารถในการนำทีมของตัวเองได้ พวกเราก็แค่เปิดหอผู้ป่วยใหม่อีกหนึ่งแห่ง มุ่งเน้นไปที่เครื่องเปิดกะโหลกศีรษะและการผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะโดยเฉพาะ เธอมีความสามารถมากแค่ไหน ก็มีตำแหน่งสูงเท่านั้น”

ผู้อำนวยการลิ่นแม้จะกังวลอยู่บ้าง แต่ในใจก็ไม่ได้มีอคติอะไร กล่าวว่า “ถ้าหากเก่งกว่าผม ตำแหน่งหัวหน้าแผนกศัลยกรรมประสาทใหญ่ของผมนี้จะยกให้เธอก็ย่อมได้”

หวังเซิ่งเต๋อพยักหน้า “บ่ายนี้จะเรียกประชุมผู้บริหารระดับสูง เรื่องการเปิดหอผู้ป่วยยังต้องวางแผนระยะยาว”

ความกังวลของผู้อำนวยการลิ่นอันที่จริงแล้วก็ไม่จำเป็นเลย ปัจจุบัน ผู้อำนวยการลิ่นมีส่วนร่วมโดยตรงในการก่อตั้งฐานการบ่มเพาะบุคลากรด้านศัลยกรรมประสาท เขาเป็นคนที่แผนกขาดไม่ได้ ต่อให้ผู้อำนวยการจูจะมีความสามารถมากเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมาแย่งตำแหน่งหัวหน้าแผนกใหญ่ไปได้ มือหนึ่งด้านการผ่าตัดของคนหลัง เป็นเพียงแค่การเจาะจงไปที่การผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะ และการใช้งานเครื่องเปิดกะโหลกศีรษะ... หากพูดถึงระดับการวินิจฉัยและรักษาด้านศัลยกรรมประสาทโดยรวมแล้ว ก็ยังคงเป็นผู้อำนวยการลิ่นที่เก่งที่สุด