บทที่ 97: ท่ามกลางมวลมนุษย์ จงขับขานข่าวประเสริฐแห่งการพิชิตโรคภัยของเจ้า

“ฉันน่ะ... ชาตินี้รับลูกศิษย์ด้วยตัวเองมา ก็มีสามสิบสามคน ในจำนวนนี้ มีลูกหมาป่าอยู่ไม่น้อย ฉันทุ่มเทสอนทุกอย่าง สุดท้ายเจ็ดแปดคนกลับเป็นพวกเนรคุณหนีไป! หนีไปต่างประเทศ! เอาหยาดเหงื่อแรงกายที่อาจารย์ของพวกเขาขัดเกลามาครึ่งชีวิตไปให้ต่างชาติ! แต่ถึงแม้จะมีคนที่เก่งที่สุดหนีไปสองสามคน ฉันก็พูดได้อย่างไม่เกินจริงเลยว่า แพทย์ที่ทำด้านตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดีทั่วประเทศ ร้อยละแปดสิบ ล้วนเป็นนักเรียนของฉัน หรือไม่ก็นักเรียนของนักเรียนฉัน!

ชาตินี้ พลังของฉันก็ใกล้จะหมดแล้ว ใต้สังกัดมีโครงการวิจัยอยู่สองสามโครงการ แต่ฉันคงจะไม่ได้เห็นวันที่มันออกผลสำเร็จแล้ว... ฉันรู้ว่าเธออาจจะไม่ได้สนใจที่จะบุกเบิกพื้นที่ที่ยังไม่มีใครไปถึงในสาขาตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดี และก็ไม่ได้หวังลมๆ แล้งๆ ว่าเธอจะตามฉันกลับไปทำวิจัย   ฝึกฝนฝีมือทางการแพทย์!

แต่— ฉันหวังว่า เธอจะยังคงอยู่ในประเทศของเรา! เป็นหมอที่ดีของประชาชนของเรา!” ท่านเฉินกล่าวอย่างมีพลังและเปี่ยมด้วยอารมณ์ เขามองไปยังสวี่ชิว

ไม่รู้ทำไม เขาราวกับมองเห็นเงาของตนเองในตัวของสวี่ชิว นี่มันแปลกเกินไปแล้ว! เขาที่เป็นชายชราที่ต่อสู้เพื่อการแพทย์ของมนุษยชาติมาทั้งชีวิต กลับมองเห็นออร่า   จิตวิญญาณเดียวกันในตัวของหนุ่มวัยยี่สิบกว่าๆ? นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร สายตาที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับไม่ถ้วนแต่ยังคงเปี่ยมไปด้วยความรักอันบริสุทธิ์แบบนี้ ถ้าไม่ถึงขั้นกลับคืนสู่สามัญในวัยเจ็ดสิบแปดสิบปี เป็นไปไม่ได้ที่จะมีได้ไม่ใช่เหรอ?

ท่านเฉินส่ายหน้า   ปฏิเสธความคิดนี้ เขาตบไหล่ของสวี่ชิวเบาๆ   กล่าวอย่างจริงจัง: “ฉันหวังว่านะ— เธอจะสามารถนำข่าวประเสริฐมาสู่ผู้ป่วยโรคระบบทางเดินอาหารนับพันล้านคนที่ต้องทนทุกข์ทรมาน นำความหวังมาสู่ผู้ป่วยนับสิบล้านคนที่ปัจจุบันการแพทย์ไม่มียารักษา   ไม่มีการผ่าตัดทำได้ และกำลังรอคอยความตาย!”

คำพูดนี้ดังก้องกังวาน   ทั้งร้านปิ้งย่างก็พลันเงียบลงทันที คนสองสามโต๊ะรอบๆ ที่กำลังดื่มเหล้าอยู่   ในตอนนี้ต่างก็เงียบลง   มองดูท่านเฉินอย่างเงียบๆ “เขาเป็นใคร?” มีคนรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา มีคนหนึ่งรีบ ค้นหา “อาจารย์ของแพทย์ตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดีล้วนแต่เป็นเขา” บนโทรศัพท์มือถือก็ปรากฏข้อมูลของท่านเฉินขึ้นมาทันที

ในวินาทีนี้   ทุกคนในร้านปิ้งย่างต่างก็ตกตะลึง   สีหน้าปิติยินดีอย่างยิ่ง! ท่านนักวิชาการด้านตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดีแห่งต้าเซี่ย   กลับมากินปิ้งย่างร้านเดียวกับพวกเขา! “แต่ว่า   พี่ชายหล่อคนนั้นเป็นใครอ่ะ?” “ใช่แล้ว! ท่านเฉินถึงกับให้การประเมินที่สูงขนาดนี้!” “พระเจ้าช่วย   เขาต้องเป็นท่านนักวิชาการในอนาคตอย่างแน่นอน!” “ท่านนักวิชาการถึงกับบอกว่าในอนาคตเขาจะสามารถรักษาผู้ป่วยโรคที่รักษาไม่หายได้   คนคนนี้เป็นใครกัน!!”

ผู้คนต่างก็มองสำรวจสวี่ชิวไม่หยุด   ในแววตาเต็มไปด้วยความสงสัย   แต่ที่มากกว่านั้นคือความตกตะลึงอย่างสุดซึ้ง!

...

ท่านเฉินพูดจบประโยคนี้   ก็กลับมานั่งลงใหม่ หลินเสียรู้สึกกระอักกระอ่วนแล้ว ให้ตายสิ   คุณพูดได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้   วิสัยทัศน์สูงส่งขนาดนี้! ฉันเพิ่งจะพูดไปประโยคเดียวว่า “สิ้นเปลืองพรสวรรค์ด้านศัลยกรรมสมองแล้ว” ฉันนี่มัน... น่าอายจริงๆ!

“กระดูกนี่ไม่เลวนะ   นี่คือกระดูกอ่อน   ข้างในนี้มีหลอดเลือดฝอย—น้องสาว   เอาหลอดมาให้หน่อย!” หลินเสียหัวเราะฮ่าๆ   เคาะตำแหน่งที่บางที่สุดของกระดูกอย่างชำนาญ   เตรียมจะดูดไขกระดูก “ความเชี่ยวชาญเฉพาะทางอ่ะนะ...” คนรอบข้างเผยรอยยิ้มที่เปี่ยมความหมาย

หลินเสียดูดไขกระดูกเข้าไปอึกหนึ่ง   กลับมาที่ประเด็นสำคัญ   ถามว่า “สวี่ชิว   จะไปทำฟื้นฟูกระดูกกับฉันไหม?” สวี่ชิวยิ้มเล็กน้อย “ถ้าผมเดาไม่ผิด—ตอนนี้ปัญหาของวงการฟื้นฟูกระดูก   น่าจะเป็นเรื่องเทคนิค”

หลินเสียชะงักไป   ในใจแอบดีใจ ดูเหมือนว่าสวี่ชิวจะยังคงติดตามวงการฟื้นฟูกระดูกอยู่สินะ? เขายิ้มพลางกล่าว “ใช่แล้ว   ตอนนี้สิ่งที่เราทำหลักๆ   ก็คือการหาวัสดุเทียมฟื้นฟูกระดูกที่สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น และ—เทคโนโลยีหลักของการสร้างวัสดุเทียม   การพิมพ์ 3 มิติก็ยังคงอยู่ในระหว่างการพัฒนา ทั้งในและต่างประเทศต่างก็กำลังแสวงหาเทคโนโลยีที่ล้ำหน้ายิ่งขึ้น   วัสดุที่ใกล้เคียงกับกระดูกมนุษย์มากขึ้น”

สายตาของสวี่ชิวสงบนิ่ง   “นั่นก็คือ   การฟื้นฟูกระดูก   เป็นสาขาที่ถูกจำกัดโดยเทคโนโลยี   และยุคสมัย” สีหน้าของหลินเสียชะงักไป   เขาเงียบไปครู่หนึ่ง   “เธอพูดแบบนี้ก็ไม่ผิด   เทคโนโลยิต้องพัฒนาก่อน   ถึงจะค่อยๆ ขับเคลื่อนสาขาของเราได้” เมื่อได้ยินคำพูดของสวี่ชิวแล้ว   ในใจของเขาก็มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

เป็นไปตามคาด   รอให้หลินเสียพูดจบ   สวี่ชิวก็กล่าวต่อ “ดังนั้น   การที่ผมจะไปศึกษาวิจัยการฟื้นฟูกระดูกกับท่านหรือไม่   ความหมายไม่มากนัก ขีดจำกัดสูงสุดของเทคนิคนี้ก็อยู่ตรงนั้น   ต่อให้สูงแค่ไหนก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการทางเทคโนโลยีในปัจจุบันได้” “ใช่...” อารมณ์ของหลินเสียค่อนข้างผิดหวัง ดูเหมือนว่าสวี่ชิวจะไม่คิดจะทำด้านการฟื้นฟูกระดูกแล้ว การพลาดอัจฉริยะระดับแนวหน้าไปเช่นนี้   สำหรับทั้งวงการแล้วถือเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่!

ในตอนนั้นเอง   สวี่ชิวก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง   เขากล่าวอย่างเรียบเฉย “แต่ว่า   ศาสตราจารย์หลิน   ผมจะไม่ละทิ้งสาขาการฟื้นฟูกระดูกนี้ ถ้ามีเวลา   ผมจะวิจัยวัสดุเทียมฟื้นฟูชนิดใหม่—เมื่อเทียบกับการผ่าตัด   นี่แหละคือกุญแจสำคัญในการผลักดันการพัฒนาของการฟื้นฟูกระดูก” หลินเสียเงยหน้าขึ้นมาทันที   สีหน้าประหลาดใจ   “ดี! ตราบใดที่เธอยินดีที่จะวิจัยการฟื้นฟูก็พอแล้ว! เธอต้องการให้ฉันให้ความช่วยเหลืออะไรบ้าง?”

สวี่ชิว: “ตอนนี้ผมยังไม่ได้เริ่ม   แต่ผมรับประกันว่า   ภายในห้าปี   ผมจะเสนอแผนการสร้างวัสดุเทียมที่มีคุณค่าออกมา—ถึงตอนนั้นถ้ามีปัญหา   ผมจะมาขอความช่วยเหลือจากท่าน” หลินเสียดื่มเหล้าเข้าไปอึกใหญ่   กล่าวอย่างตื่นเต้น “ไม่มีปัญหา! ตราบใดที่เธอเอ่ยปาก   แม้แต่ห้องปฏิบัติการศูนย์วิจัยและพัฒนาวัสดุเทียมระดับประเทศ   ฉันก็จะเปิดสิทธิ์อนุญาตทั้งหมดให้เธอ!”

สวี่ชิวยังไม่ทันจะได้ตอบ เสียงชราของท่านเฉินก็ดังมาจากข้างๆ   เขากล่าวอย่างแผ่วเบา “แล้วฉันล่ะ   ฉันอาจจะไม่มีเวลาห้าปีรอนะ...” เมื่อได้ยินประโยคนี้   อารมณ์ของทุกคนก็พลันตกต่ำลงในชั่วขณะ

ใช่แล้ว   ท่านเฉินอายุมากแล้ว สมัยหนุ่มๆ เขาบินไปในประเทศและต่างประเทศทุกวัน   สิบปีที่บ้าคลั่งที่สุด   วันเกิดของทุกปีโดยพื้นฐานแล้วก็อยู่บนเครื่องบิน ตอนนั้นเขามีชีวิตชีวา   ราวกับว่าจะไม่มีวันเหนื่อย   ไม่มีวันแก่ แต่ในปัจจุบัน   แค่นั่งเครื่องบินจากเทียนตูมาหลินไห่   เขาก็เหนื่อยมากแล้ว แต่ทว่าเพื่อที่จะได้พบสวี่ชิวสักครั้ง   เขาก็ยังคงมาด้วยตนเอง... เพียงเพื่อที่จะพูดว่า “อย่าให้คนไข้ไม่มียารักษา   ไม่มีการผ่าตัดทำได้” “เป็นหมอที่ดีของประชาชนต้าเซี่ย”!

ในใจของสวี่ชิวก็ฉายแววเศร้าสร้อยขึ้นมา เขาใช้โยเกิร์ตแทนเหล้า   ให้คำมั่นสัญญา “ท่านเฉินครับ   ผมจะทำให้ท่านได้เห็น   แพทย์ต้าเซี่ยผลักดันการวินิจฉัยและรักษาโรคตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดีไปสู่ระดับใหม่” น้ำหนักของคำพูดประโยคนี้หนักมาก! ถึงขนาดที่ว่า   แพทย์ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็ตกตะลึง   ใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าที่น่าเหลือเชื่อ การพัฒนาของตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดีได้สุกงอมมากแล้ว   ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ก็มีเพียงท่านเฉินคนเดียว   ที่ริเริ่มเทคนิคการเชื่อมต่อของเฉินขึ้นมาเท่านั้นเอง! ความฝันของสวี่ชิว   กลับยิ่งใหญ่กว่าท่านเฉินเสียอีก! ทุกคนต่างก็รู้สึกเหลือเชื่อ

แต่ใบหน้าที่ชราของท่านเฉินกลับพลันปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา เขารินเหล้าขาวแก้วเล็กๆ   ชนแก้วกับสวี่ชิว   สายตาที่เปี่ยมไปด้วยปัญญามองสวี่ชิวอย่างเชื่อมั่น   กล่าวว่า “ฉันเชื่อเธอ   ฉัน... จะรอเธอ!”

...

ค่ำคืนแห่งการกินดื่มอย่างเต็มที่ ทุกคนอิ่มหนำสำราญ   อารมณ์ก็ผ่อนคลายเป็นพิเศษ สามารถพิชิตการผ่าตัดที่ยากขนาดนี้ได้   ช่วยเหลือครอบครัวหนึ่งไว้ก็เป็นส่วนหนึ่ง   โรงพยาบาลอันดับหนึ่งหลินไห่ก็จะเพราะการผ่าตัดครั้งนี้ได้ลงข่าว   ดังเปรี้ยงปร้าง!

หัวหน้าหลินกล่าวอย่างลึกลับ: “พวกเธอรู้ไหมว่าทำไมการผ่าตัดครั้งนี้สำเร็จแล้ว   ฉันถึงได้ดีใจขนาดนี้?” ความสนใจของทุกคนถูกดึงดูดไป ปกติหัวหน้าหลินเป็นคนขี้เหนียว   นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเลี้ยงข้าวแผนก!

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่เหล่าหลินนายยอมเลี้ยง   ที่แท้ก็มีเรื่องวงในนี่เอง!” หวังผิงกล่าวติดตลก หัวหน้าหลินยิ้มพยักหน้า “เดาไม่ผิด   ฉันรู้ข่าววงในมาหน่อย” จงเหวินและคนอื่นๆ ก็ในที่สุดก็เข้าใจขึ้นมา ไม่น่าแปลกใจเลยที่หัวหน้าหลินยอมควักกระเป๋า! มีเรื่องใหญ่สินะ!

“รีบพูดเร็วเข้า!” “หัวหน้าหลิน   อย่าขายของสิครับ!”