บทที่ 119-120: ไม่เหลือวาสนาไว้ให้ใคร!

ลั่วตู วงแหวนรอบที่ 5 ฝั่งเหนือ, ไคเล่อเหมิน 

แม้ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิท แต่อาคารที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความเสเพลและหรูหราของลั่วตูแห่งนี้ ก็มีรถหรูจอดเรียงรายอยู่เต็มหน้าประตูแล้ว ผู้คนที่มาที่นี่ต่างรู้จักชื่อหนึ่งเป็นอย่างดีนั่นคือ เซี่ยเล่อ ผู้นำโลกใต้ดินแห่งลั่วตู ผู้กุมบังเหียนธุรกิจบันเทิงและมีเหล่านักเลงในสังกัดนับไม่ถ้วน

สำหรับผู้ที่รู้เรื่องราวของโลกเหนือธรรมชาติ พวกเขาหวาดกลัวเซี่ยเล่อไปถึงกระดูกดำ ตั้งแต่พลังปราณเริ่มฟื้นฟูครั้งใหญ่ มีคนโง่หลายคนที่พยายามใช้พลังพิเศษมาหาเรื่องเซี่ยเล่อ แต่คนเหล่านั้นถ้าไม่หายสาบสูญไปตลอดกาล ก็กลายเป็นข้ารับใช้ที่ต้องคอยก้มหัวรับใช้เขา

ในห้องโถงที่หรูหราอลังการ มีเก้าอี้กำมะหยี่สีแดงขอบทองตั้งอยู่เก้าตัว มีผู้คนที่มีท่าทางเย่อหยิ่ง สุขุม หรืองดงามนั่งอยู่บนนั้น แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลนำเข้าส่องประกายสีทองอ่อนๆ ไปทั่วห้อง

ที่ด้านหน้าสุดของคนกลุ่มนี้ ชายวัยกลางคนผมขาวร่างกำยำ กำลังวางมือบนพนักเก้าอี้ทองคำ ดวงตาสีดำเรียบเฉยจ้องมองไปยังหน้าต่างที่เปิดอยู่ เฝ้าดูนกยักษ์ปีกสีม่วงที่กำลังบินลับตาไป