บทที่ 64 ชายหญิงร่วมชายคา หมาป่าซุกกล่องกระดาษ

หลังจากหลินหยวนอ่านข้อมูลของมันจบ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าหยกชิ้นนี้ไม่ธรรมดา มันสามารถเปลี่ยนร้ายกลายเป็นดี และในอนาคตยังสะสมโชคลาภ แบกรับวาสนามังกรได้อีกด้วย

อาวุธวิญญาณสายโชคลาภ นับว่าเป็นของดีระดับสุดยอด!

“เป็นไงบ้าง? หยกชิ้นนี้” จ้าวชีชีชะโงกหัวน้อยๆ เข้ามาดู เธอแค่รู้สึกว่าหยกชิ้นนี้ดูพิเศษดี และถ้าใส่ก็น่าจะสวย

ส่วนคุณภาพที่แท้จริงของหยกจะเป็นอย่างไร จ้าวชีชีเองก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก

เธอคิดในใจว่า จะมีสักกี่คนที่เหมือนหลินหยวน ที่สามารถมองทะลุเนื้อแท้ของวัตถุได้เพียงแค่ปราดเดียว มีสายตาที่เฉียบคมเกินวัยขนาดนี้

แม้แต่พ่อของเธอที่คลุกคลีกับของเก่ามาหลายสิบปี สายตายังดูเหมือนจะสู้เขาไม่ได้เลย! เก่งสุดยอดไปเลยจริงๆ

หลินหยวนไม่ได้ปิดบัง เขาบอกข้อมูลของ ‘หยกมังกรเก่า’ ให้จ้าวชีชีฟัง รวมถึงการเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้นได้หลังจากที่พลังปราณฟื้นฟูในอนาคต

ระหว่างที่ทั้งคู่คุยกัน ราชาหมาป่าอเมริกาเหนือที่หมอบอยู่ด้านหลังก็ฟังจนรู้สึกหวั่นไหว ของดีจริงๆ!

ดาบสำริดก่อนหน้านี้มันรู้ว่าเป็นของล้ำค่า แต่เป็นที่รู้กันดีว่าหมาป่าไม่ใช้ดาบ มันเลยไม่ได้รู้สึกอะไรมาก ทว่าหยกชิ้นนี้มันมีประโยชน์จริงๆ!

และตามความทรงจำที่สืบทอดมาจากสายเลือดราชาปีศาจ อาวุธวิญญาณที่เกี่ยวข้องกับโชคลาภเช่นนี้ มีมูลค่ามากกว่าอาวุธวิญญาณระดับเดียวกันทั่วไปหลายเท่า หรืออาจจะเกินสิบเท่าด้วยซ้ำ!

การจะได้ครอบครองของแบบนี้สักชิ้น จำเป็นต้องมีทั้งวาสนาและโชคชะตา จะขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไม่ได้เลย

“งั้นก็ดีเลยสิ พอดีได้ใช้เลยล่ะ” จ้าวชีชีดีใจทันที เท่าที่เธอรู้ หลินหยวนผ่านการต่อสู้เสี่ยงตายมาสองครั้งแล้ว

หยกที่เปลี่ยนร้ายกลายเป็นดีได้ ไม่ใช่ว่าเหมาะเจาะพอดีหรอกเหรอ?

หลินหยวนกล่าวว่า “ดีจริงๆ นั่นแหละ ถ้าเธอใส่ไว้จะปลอดภัยขึ้นมาก”

เป็นเรื่องจริง จ้าวชีชีมีพรสวรรค์ระดับโดดเด่นอย่าง ‘บุตรแห่งโชคลาภ’ อยู่แล้ว หากมีบุตรแห่งโชคลาภบวกกับการเปลี่ยนร้ายกลายเป็นดีเข้าไปอีก คุณลักษณะนี้จะขัดต่อสวรรค์ขนาดไหน!

ต่อให้เธอเดินเข้าไปในสำนักงานใหญ่ของพวกบุตรแห่งดาวน้ำเงิน ก็ไม่แน่ว่าอาจจะเดินกลับออกมาได้โดยไร้รอยขีดข่วน

หากสวมหยกชิ้นนี้ไว้ ในช่วงเวลาอีกยาวนานหลังจากนี้ จ้าวชีชีจะปลอดภัยไร้กังวล

“ไม่ถูกๆ มีคำกล่าวว่า ประกันต้องซื้อให้ตัวหลักสิ ตอนนี้เราถือว่าเป็นทีมเดียวกันแล้วนะ...! ให้คุณพกไว้เพื่อความปลอดภัยน่ะสำคัญที่สุด ไม่อย่างนั้นถ้าคุณเป็นอะไรไป ฉันก็คงหนีไม่พ้นเหมือนกัน” หลังจากจ้าวชีชีพูดจบ หลินหยวนก็รู้สึกว่ามันมีเหตุผลจริงๆ!

การหยั่งรู้อนาคตเสริมด้วยการเปลี่ยนร้ายกลายเป็นดี สำหรับเขาแล้ว มันสามารถสำแดงผลลัพธ์ออกมาได้มหาศาลจริงๆ

อีกอย่างจ้าวชีชีมีพรสวรรค์ระดับโดดเด่นอย่างบุตรแห่งโชคลาภอยู่แล้ว การที่เธออยู่ข้างกายเขา เธอก็ถือว่าปลอดภัยในระดับหนึ่ง

เมื่อคิดได้ดังนี้

ในใจของหลินหยวนก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา เขาจึงกล่าวว่า “งั้นฉันจะใส่ไว้สักพักแล้วกัน”

พูดจบเขาก็หยิบหยกมังกรเก่าขึ้นมา ผิวหนังพบบกับความเย็นสดชื่นที่รู้สึกสบายตัวมาก

หยกมังกรเก่าอาจจะมีอายุยาวนาน มันจึงไม่ได้ดูใสสะอาดไร้ที่ติเหมือนหยกสมัยใหม่ เนื้อหยกค่อนข้างหนาและหนัก ภายในมีรอยแยกหลายสาย เมื่อถือไว้ในมือจะรู้สึกถึงน้ำหนักที่มั่นคง ขนาดของมันใกล้เคียงกับเหรียญกษาปณ์โบราณ

ไว้รอวันไหนไปซื้อเชือกแดงมาถักคล้องคอ ก็น่าจะพอดีเลย!

ก่อนออกเดินทาง หลินหยวนเรียกดาบกลืนทองออกมาเพื่อกลืนกินดาบสำริดธาตุดิน ไม่นานนัก ดาบกลืนทองก็คายชิ้นส่วนสำริดทรงลูกบาศก์ออกมา ซึ่งมีคุณลักษณะ 「การคุ้มครองจากปฐพี」

การกระทำที่เหมือนกับการเล่นกลนี้ทำให้จ้าวชีชีตื่นตาตื่นใจ ดาบกินข้าวได้ด้วยแถมยังกินดาบเหมือนกันอีก

ส่วนราชาหมาป่าอเมริกาเหนือนี่ยิ่งตาค้าง มนุษย์หนุ่มคนนี้ไปเอาโชคลาภมาจากไหน! ดาบวิญญาณที่กลืนกินได้ วิวัฒนาการได้ และมีความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุดแบบนี้ กลับมาอยู่ในมือเขาได้

มันเริ่มรู้สึกว่า หากคนคนนี้ไม่ใช่คนเลวร้าย การร่วมเดินทางไปกับพวกเขาก็เป็นทางเลือกที่ไม่เลว

จ้าวชีชีเก็บสัมภาระอย่างง่ายๆ

เธอเอาของติดตัวไปไม่มาก

ชุดนอนไม่กี่ชุด ชุดลำลองไม่กี่ชุด บวกกับกระเป๋าสตางค์ที่อัดแน่นไปด้วยบัตรธนาคารและที่ชาร์จมือถือ เธอขับรถปอร์เช่ พานาเมร่า โดยมีหลินหยวนนั่งที่เบาะข้างคนขับ และราชาหมาป่าอเมริกาเหนือนอนหมอบอยู่ที่เบาะหลัง แล้วพวกเขาก็ออกเดินทาง

ไม่นานนัก พานาเมร่าก็จอดลงที่ที่จอดรถของคอนโด

หลินหยวนพาจ้าวชีชีและราชาหมาป่าอเมริกาเหนือกลับเข้าบ้าน หลังจากเดินเข้าห้องไป จ้าวชีชียังดูประหม่าเล็กน้อย เธอยังคงสวมชุดนอนไดโนเสาร์สีเขียวชุดเดิม ดวงตากลมโตมองซ้ายมองขวา

“นี่ห้องของคุณยาย ส่วนนี่ห้องน้องสาวฉัน เป็นผู้หญิงเหมือนกัน เธอไปนอนที่ห้องน้องสาวฉันแล้วกันนะ” หลินหยวนเปิดประตูห้อง

จ้าวชีชีพยักหน้าอย่างขัดเขินเล็กน้อย

เธอก้มมองเข้าไปในห้อง ห้องส่วนใหญ่ตกแต่งด้วยสีชมพูและสไตล์การ์ตูนอนิเมะ บนตู้โชว์มีฟิกเกอร์วางอยู่มากมาย ซึ่งตรงกับความชอบของเธอพอดี

หลินหยวนไม่ได้สนใจพวกฟิกเกอร์พวกนี้ แต่ต้องบอกว่า เงินที่ควรเสียไปกับฟิกเกอร์เหล่านี้ไม่ใช่น้อยๆ เลย

ฟิกเกอร์กว่า 95% ในห้องนี้เกิดจากการที่หลินเสี่ยวเถียน ‘อธิษฐาน’ ขอกับหลินหยวนผู้เป็นพี่ชาย ส่วนอีก 5% ที่เหลือคือสิ่งที่หลินหยวนซื้อให้เธอเองตามวาระโอกาสต่างๆ

เมื่อคุยถึงเรื่องขำๆ เหล่านี้ จ้าวชีชีก็หลุดหัวเราะออกมาและพูดว่า “การมีพี่ชายนี่ก็ดีเหมือนกันนะ”

หลินหยวนหัวเราะพลางบอกว่า “ตอนนี้เธอก็มีแล้วนี่ ฉันน่าจะแก่กว่าเธอนิดหน่อย”

“อื้อ...” จ้าวชีชีก้มหน้าลง ตอบเสียงเบาราวกับยุง

“แล้วราชาหมาป่าล่ะ แกจะนอนที่ไหน?”

ตอนนี้ราชาหมาป่าอเมริกาอยู่ในร่างลูกสุนัข มันมองไปรอบๆ ห้องของหลินเสี่ยวเถียน แล้วเห็นกล่องกระดาษวางอยู่ที่มุมห้อง

มันก้าวเท้าสั้นๆ เดินเข้าไปแล้วกระโดดอย่างคล่องแคล่วลงไปในกล่องกระดาษ ประกาศว่านี่แหละคือรังหมาป่าของมัน

อาจเป็นเพราะรู้สึกว่ามันสบายกว่านอนบนกิ่งไม้ มันจึงยืดเส้นยืดสายและกลิ้งตัวไปมาในกล่องอย่างพอใจกับความนุ่มสบายของกระดาษ

หลินหยวนเห็นแล้วก็รู้สึกว่ามันน่าเวทนาจริงๆ ระดับราชาหมาป่าแต่กลับมารู้สึกฟินกับการนอนในกล่องกระดาษ! เขาหาเบาะรองเล็กๆ มาตัดและปูลงในกล่องให้ พอลูกหมาป่านอนลงบนเบาะ ไม่นานนักมันก็หลับตาพริ้มลง

“งั้นให้มันอยู่ที่นี่แหละ จะได้เฝ้าประตูคุ้มกันเธอด้วย” หลินหยวนคิดว่าจัดแจงแบบนี้ก็ไม่เลว

แต่ทว่า ตอนนี้ยังหัวค่ำอยู่ เพิ่งจะสี่โมงเย็นกว่าๆ

เขายิ้มให้จ้าวชีชี แล้วพาเธอไปดูของดีของเขา

ในห้องนอนของหลินหยวน

แสงไฟอบอุ่น หลินหยวนและจ้าวชีชีนั่งอยู่ที่โต๊ะเล็กๆ โดยมีหม้อไฟไฟฟ้าสีเขียวกำลังเดือดพล่าน

วัตถุดิบที่ละลายน้ำแข็งไว้เรียบร้อยแล้วถูกวางอยู่บนโต๊ะคอมพิวเตอร์และโต๊ะเล็กๆ

“ที่นี่ของครบมากเลย แถมมีแต่ของที่ฉันชอบกินทั้งนั้น!” จ้าวชีชีหยิบน้ำจิ้มงาและน้ำจิ้มหวานเผ็ดออกมาอย่างคุ้นเคย เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของเธอ หลินหยวนก็รู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน

ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เขาไม่คิดเลยว่านอกจากพี่สาวหลินอิงแล้ว จะมีเด็กสาวอีกคนที่เพิ่งรู้จักกันไม่นานมานั่งกินหม้อไฟกับเขาในพื้นที่ส่วนตัวที่สุดแบบนี้

เรียกได้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญอย่างยิ่ง และต้องขอบคุณเจียงฟานที่เป็นแรงผลักดันให้

ทั้งคู่ยังคงพูดคุยเรื่องราวในอดีต เปิดดูคลิปลับลึกลับในกลุ่ม QQ และคุยกันเรื่องปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติต่างๆ

หลินหยวนถามถึงพ่อของจ้าวชีชีว่าไปไหน ทำไมไม่เห็นเลย? จ้าวชีชีบอกว่า เขากำลังยุ่งอยู่กับการเจรจาธุรกิจใหญ่ ส่วนเรื่องที่เธอถูกลอบโจมตีนั้น เธอไม่ได้บอกเขาและปิดบังเอาไว้ เพื่อไม่ให้เขาต้องตกใจอยู่ข้างนอก

พวกเขายังคุยกันถึงพลังโลหิตของผู้เหนือธรรมชาติ จนหลินหยวนบังเอิญค้นพบความลับที่มีลางบอกเหตุมาก่อนหน้านี้

นั่นคือสายเลือดลึกลับมีคุณลักษณะพิเศษอย่างหนึ่ง!

เหมือนกับคำอธิบายในพรสวรรค์ ‘สายเลือดหมาป่าน้ำแข็ง’ ที่ว่าพลังโลหิตจะเพิ่มพูนขึ้นเป็นเท่าตัว หลินหยวนกับจ้าวชีชีทดสอบกันอยู่หลายครั้ง หลินหยวนประเมินว่าสายเลือดโบราณของจ้าวชีชีช่วยเพิ่มความเข้มข้นของพลังโลหิตของเธออย่างน้อยประมาณ 300%

แม้จะเทียบไม่ได้กับพรสวรรค์ ‘พลังโลหิตแผดเผา’ ของเขาที่เพิ่มขึ้นถึง 450% แต่เมื่อพิจารณาว่าสายเลือดของเธอกำลังค่อยๆ ตื่นขึ้น ในอนาคตมันจะต้องแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้แน่นอน

“ดูเหมือนว่าการเพิ่มพูนพลังโลหิตจะไม่ใช่เรื่องที่พบเห็นได้ทั่วไป แต่ก็ไม่ใช่ความสามารถที่มีเฉพาะตัวเหมือน ‘เนตรแห่งสัจธรรม’” หลินหยวนคิดในใจ

ในอนาคต หากต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่มีพลังสายเลือดหนุนหลัง ต้องระวังและรอบคอบให้มากขึ้น!

ทั้งคู่คุยกันจนถึงวันใหม่

หลินหยวนนึกขึ้นได้ว่าสายเลือดโบราณของจ้าวชีชีตื่นขึ้นแล้ว ดังนั้น... เขาจึงพูดว่า “พรุ่งนี้เช้าฉันจะไปเรียนวรยุทธกับอาจารย์ เธอไปกับฉันด้วยเลยไหมล่ะ!”

“เอ๋... อื้ม!” จ้าวชีชีนึกถึงเจียงฟานและเว่ยเถาขึ้นมา เธอรู้ดีว่าตัวเองจะใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว