ตอนที่ 67
บทที่ 69 เป้าหมายระดับภัยพิบัติปรากฏตัว! นี่มันเรื่องดีชัดๆ
minibunny · 7,323 ตัวอักษร
ภารกิจพิเศษในครั้งนี้ถือว่าหาได้ยากยิ่ง โดยระบุเจาะจงให้กำจัด 「เสือคลั่งเพลิงผลาญ」 และรางวัลที่จะได้รับคือพรสวรรค์ระดับไร้ที่ติ!
มูลค่าของพรสวรรค์ระดับไร้ที่ตินั้นไม่ต้องบรรยายให้มากความ แน่นอนว่าหลินหยวนย่อมต้องการมัน! แต่ก่อนอื่น เขาต้องรู้ก่อนว่าในเส้นเวลอปัจจุบันนี้ เจ้าเสือคลั่งเพลิงผลาญมีความแข็งแกร่งระดับไหน
หลินหยวนปิดหน้าต่างข้อมูลภารกิจลง ข้อมูลของเสือคลั่งเพลิงผลาญก็ปรากฏขึ้นตามมาทันที
[ข้อมูล (อดีต): เสือคลั่งสังเคราะห์ — คำอธิบาย: เสือกินคน ถูกกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงินขโมยไปทดลองทางชีวภาพ มีพลังต่อสู้อยู่ในระดับขัดเกลากายา (ช่วงกลาง) พรสวรรค์: สายเลือดสังเคราะห์ (โดดเด่น), กระหายเลือด (โดดเด่น), เสือติดปีก (ระดับจิตวิญญาณ), กรงเล็บเสือคลั่ง (ระดับจิตวิญญาณ) เป็นต้น]
[ข้อมูล (ปัจจุบัน): เสือคลั่งเพลิงผลาญ — คำอธิบาย: หลังจากเริ่มการฟื้นฟูปราณครั้งที่สอง ได้ทะลวงเข้าสู่ระดับหลอมรวมวิญญาณ (ช่วงต้น) คลั่งไคล้การเข่นฆ่า ได้สังหารและกัดกินมนุษย์ไปเป็นจำนวนมาก ได้รับอาวุธวิญญาณระดับหลอมรวมวิญญาณ ‘ปีกศัสตราลึกลับ’ จากโบราณสถานฟื้นฟู มีพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว พรสวรรค์: สายเลือดเพลิงผลาญ (ไร้ที่ติ ระดับ 6), ดื่มเลือดสกัดปราณ (ไร้ที่ติ ระดับ 5), ปีกพยัคฆ์โลหิต (ไร้ที่ติ ระดับ 3), เลือดคลั่งเดือดพล่าน (ไร้ที่ติ ระดับ 3), กรงเล็บพยัคฆ์แผดเผา (โดดเด่น) เป็นต้น]
หลินหยวนดูข้อมูลแรกก่อน เสือคลั่งสังเคราะห์ คำอธิบายแรกคือ ‘เสือกินคน’!!
ในจุดนี้ มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับต้นหลิวเก่าและแมวดำน้อย สองตัวหลังนั้นแม้ในอนาคตจะสร้างกรรมทำเข็ญจนนองเลือด แต่ในปัจจุบัน กรรมเหล่านั้นยังไม่เกิดขึ้น พวกมันยังไม่เคยทำร้ายผู้บริสุทธิ์และไม่มีอันตรายใดๆ! แต่เจ้าเสือสังเคราะห์นี่ต่างออกไป
ก่อนที่พวกบุตรแห่งดาวน้ำเงินจะจับมันไปทดลอง มันก็เป็นเสือกินคนอยู่แล้ว! ในสายตาของหลินหยวน นี่คือสัตว์ร้ายที่ไม่สมควรได้รับการอภัยและไม่มีความจำเป็นต้องเปลี่ยนอนาคตให้มัน
ด้วยพลังระดับขัดเกลากายา (ช่วงกลาง) เสริมด้วยพรสวรรค์สายเลือดสังเคราะห์, กระหายเลือด และเสือติดปีก! พลังของมันแข็งแกร่งจนน่ากลัว! หลินหยวนประเมินว่า หากในมือเขาไม่มีกระถางสำริดและดาบกลืนทอง เขาคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันแน่ และถึงแม้จะมีของสองสิ่งนี้ ถ้ามันคิดจะหนี เขาก็ไม่มั่นใจว่าจะไล่ตามมันทัน
เมื่อดูข้อมูลในอนาคต คำอธิบายระบุว่าเสือคลั่งเพลิงผลาญยังคงกัดกินมนุษย์จำนวนมหาศาล พรสวรรค์ ‘ดื่มเลือดสกัดปราณ’ พุ่งไปถึงระดับไร้ที่ติ ขั้น 5! นั่นต้องกินคนไปเท่าไหร่ ดื่มเลือดไปมากขนาดไหน หลินหยวนจินตนาการไม่ออกเลย เลือดของคนทั้งอำเภอถูกมันสูบจนแห้งก็ไม่แน่ว่าจะอัปเกรดพรสวรรค์ไปถึงระดับนั้นได้
เรียกได้ว่า... โฉดชั่วและเลวทรามถึงที่สุด!
หลินหยวนพอจะนึกภาพออกว่า ในโลกยุคฟื้นฟูปราณอนาคต นอกจากเมืองป้อมปราการที่ป้องกันแน่นหนาและมียอดฝีมือรวมตัวกันอย่างหนานลั่วตูแล้ว เมืองอื่นๆ หรือพื้นที่ห่างไกล ผู้คนคงอยู่อย่างตายทั้งเป็น ไม่ต่างอะไรกับนรกบนดิน
“โจวเฉวียนในอนาคตอยู่ระดับหลอมรวมวิญญาณแล้ว แต่กลับถูกมันลอบโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสเพียงครั้งเดียว น่าจะเป็นเพราะ ‘ปีกศัสตราลึกลับ’ อาวุธวิญญาณระดับหลอมรวมวิญญาณที่มันหามาจากโบราณสถานแน่ๆ!” หลินหยวนประเมินในใจ ความจริงน่าจะเป็นเช่นนั้น
เขามองดูพรสวรรค์ของมันอีกรอบ มีพรสวรรค์ระดับไร้ที่ติสองอย่างที่เกินขั้น 5 ขึ้นไป แต่ไม่มีอันไหนเลยที่ทลายพันธนาการไปสู่ระดับ ‘จิตวิญญาณแท้’ ดูเหมือนว่าต่อให้เข้าสู่ระดับหลอมรวมวิญญาณ พรสวรรค์ระดับจิตวิญญาณแท้ก็ยังหายากยิ่ง! หรืออาจเป็นเพราะเวลาของการฟื้นฟูปราณครั้งที่สองยังสั้นเกินไป รากฐานของมันยังไม่พอ พรสวรรค์จึงยังค้างอยู่ที่ระดับไร้ที่ติ
“การฟื้นฟูปราณครั้งที่สอง... แล้วครั้งแรกมันเริ่มเมื่อไหร่กันแน่” หลินหยวนขมวดคิ้วเคร่งเครียด ครั้งนี้เขามองเห็นอนาคตเพียง 3 วินาที แต่ปริมาณข้อมูลที่ได้รับกลับมหาศาลจนน่าตกใจ!!
จนเขารู้สึกไม่มีกะจิตกะใจจะอยู่ที่หน่วย 314 ต่อ จึงหาข้ออ้างบอกลาพี่สาวหลินอิงแล้วรีบกลับบ้าน
เมื่อกลับมาถึงห้องนอน
หลินหยวนนั่งลงที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ หยิบปากกาขึ้นมา บนโต๊ะมีสมุดบันทึกวางอยู่ ข้อมูลสำคัญและข้อสันนิษฐานที่ได้จากการหยั่งรู้อนาคต หลินหยวนจะจดลงในสมุดเล่มนี้เสมอ และปกติจะเก็บไว้ในช่องว่างมิติเก็บของ
เขาเปิดหน้าใหม่แล้วเขียนข้อความลงไป: ครึ่งปีก่อน (เริ่มเมษายน 2027) พลังปราณบนดาวน้ำเงินเพิ่มขึ้น ผู้เหนือธรรมชาติฝึกวิชาได้เร็วขึ้น ชั้นบรรยากาศลึกลับเริ่มปรากฏให้เห็นเด่นชัด การฟื้นฟูปราณครั้งที่หนึ่ง? X ไม่ใช่
หลินหยวนปฏิเสธข้อสันนิษฐานนั้น
การฟื้นฟูปราณครั้งที่หนึ่ง ควรเป็นช่วงเวลาที่โลกเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่! ขุนเขา ลำน้ำ ผืนดิน และมหาสมุทรฟื้นตัวและเปลี่ยนแปลงทั้งหมด สิ่งมีชีวิตจำนวนมากวิวัฒนาการ ผู้เหนือธรรมชาตืฝั่งมนุษย์ปรากฏตัวขึ้นเป็นจำนวนมาก และเทคโนโลยีระดับสูงที่เคยไร้เทียมทานในปัจจุบัน จะไม่สามารถกดขี่สิ่งมีชีวิตหลังการฟื้นฟูได้อีกต่อไป!
“มันยังเป็นปริศนาอยู่เลย... อาจจะเป็นปีหน้า สองปีหน้า... หรืออาจจะเป็นช่วงเวลาไม่นานก่อนการฟื้นฟูปราณครั้งที่สองจะเริ่ม” หลินหยวนขมวดคิ้ว เวลาของการฟื้นฟูปราณครั้งแรกสำคัญมาก หากรู้เวลานี้ เขาจะสามารถวางแผนล่วงหน้าได้มากมาย
น่าเสียดายที่ตอนนี้ยังไม่มีเบาะแส
หลินหยวนจดบันทึกเรื่องการฟื้นฟูปราณครั้งที่สองลงไป พร้อมทำเครื่องหมายเน้นเวลา: ระหว่าง 16 ตุลาคม 2030 ถึง 1 พฤศจิกายน 2030 เขามีแนวโน้มเชื่อว่าในวันที่ 16 ตุลาคม หรือเวลาใกล้เคียงกันนั้นเองที่เกิดการฟื้นฟูปราณครั้งที่สองขึ้น
เขานึกถึงภาพอนาคตที่เห็นกับตา
หลินหยวนบันทึกสภาพการณ์ของการฟื้นฟูปราณครั้งที่สอง: ท้องฟ้าเป็นสีแดงเข้ม เมฆถูกย้อมด้วยหมอกเลือด เถาวัลย์ที่สูงใหญ่กว่าภูเขาเหี่ยวเฉาลง มีพืชสีเลือดไม่ทราบชนิดงอกขึ้นมาแทน ในอากาศนอกจากพลังปราณแล้วยังมีกลิ่นคาวเลือดที่ขุ่นมัว
หมายเหตุพิเศษ: หลังการฟื้นฟูปราณครั้งที่สอง ทั้งผู้เหนือธรรมชาติและสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ โดยทั่วไปจะทะลวงจากระดับกึ่งหลอมรวมวิญญาณเข้าสู่ระดับหลอมรวมวิญญาณ
(คำถาม: ขีดจำกัดระดับของผู้เหนือธรรมชาติ ขึ้นอยู่กับกระบวนการฟื้นฟูของดาวน้ำเงินหรือไม่? ตอบ: ใช่ แต่ไม่ใช่ทั้งหมด)
หลินหยวนเขียนข้อสรุปว่าไม่ใช่ทั้งหมด เพราะก่อนการฟื้นฟูปราณครั้งที่สองจะเริ่ม ตัวเขาเองก็ได้กลายเป็นเจ้าตำหนักเพลิงดาราแล้ว และมีพลังอยู่ในระดับหลอมรวมวิญญาณ (ช่วงกลาง)
นอกจากตัวเขา จ้าวชีชีเองก็ทำลายพันธนาการมาอยู่ที่ระดับหลอมรวมวิญญาณ (ช่วงต้น)
“ผลกระทบจากการฟื้นฟูปราณครั้งที่สอง... อาจจะเพิ่งเริ่มต้น หมอกเลือดบนฟ้านั่นดูไม่ปกติเอาเสียเลย เป็นแค่ที่หนานลั่วตู หรือว่าเป็นเหมือนกันทั้งโลก” หลินหยวนมักจะรู้สึกว่าหมอกเลือดนั่นมีเจตจำนงบางอย่างที่น่าหวาดกลัวแฝงอยู่
ตัวตนลึกลับบางอย่างที่ปกคลุมฟากฟ้าได้เพียงแค่ใช้เจตจำนง จินตนาการไม่ออกเลยว่าจะเป็นตัวตนที่โบราณขนาดไหน! หากมันเกิดสนใจ ‘ดินแดนประสานเสียง’ ขึ้นมา... หลินหยวนรู้สึกทันทีว่านี่คือระเบิดเวลาที่พร้อมจะปะทุได้ทุกเมื่อ
วิกฤตความจริงมายากลายเป็นเรื่องเล็กไปเลยเมื่อเทียบกับสิ่งนี้
ตอนที่เขาเปิดใช้งานระบบพรสวรรค์ครั้งแรก มันอธิบายว่าอนาคตนั้นไม่ต่างจากนรก บางทีมันอาจไม่ได้พูดเกินจริงเลย ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวที่ซ่อนอยู่ในชั้นลึกลับของดาวน้ำเงินยังคงเป็นปริศนา และยังมีเรื่องการรุกรานจากระดับพลังที่สูงกว่าอีก
หลินหยวนจดข้อสันนิษฐานทั้งหมดลงในสมุด
สุดท้าย
เขาเขียนคำถามหนึ่งลงไป: ทำไมในหน่วย 314 อีกสามปีข้างหน้า ถึงเห็นแค่โจวเฉวียนที่เป็นยอดฝีมือเพียงคนเดียว หัวหน้าหน่วยเยี่ยอิ่ง, ว่าที่หัวหน้าหน่วยหงเซิ่น และยอดฝีมือคนอื่นๆ หายไปไหนกันหมด?
คำถามเหล่านี้ยากจะตอบ หลินหยวนเพียงแค่บันทึกความสงสัยเอาไว้ หากภายหลังหาเบาะแสได้ก็นับว่าดีที่สุด
ส่วนตอนนี้ล่ะ! หลินหยวนนึกเรื่องหนึ่งออก!
หลังการฟื้นฟูปราณครั้งที่สอง สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติจำนวนมากจะรุ่งโรจน์ขึ้น ดังนั้น... ถ้าเส้นเวลาของระบบพรสวรรค์ขยับไปเป็นวันที่ 1 พฤศจิกายน 2030
ตามทฤษฎีแล้ว เขาควรจะได้เจอกับสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติหรือผู้เหนือธรรมชาติที่เพิ่งตื่นขึ้น หรือที่เรียกว่า... การเก็บตกของล้ำค่านั่นเอง!
เมื่อคิดได้ดังนี้ ใบหน้าของหลินหยวนก็ค่อยๆ ปรากฏรอยยิ้มออกมา
ช่างมันเถอะว่าอนาคตอีกสามปีจะเป็นนรกแค่ไหน
สำหรับเขาที่ใช้ชีวิตอยู่ในห้วงเวลาปัจจุบัน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการกอบโกยทรัพยากรเข้ากระเป๋าให้มั่นคง!
หลินหยวนรู้สึกคาดหวังขึ้นมา
ลองออกไปเดินเล่นหน่อยดีกว่า เผื่อจะได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง
เขาสวมเสื้อคลุมสีขาวแล้วเดินออกจากบ้าน มุ่งหน้าไปยังสวนสาธารณะ ตัดสินใจว่าจะเดินสำรวจแถวรอบๆ บ้านดูก่อน
วันนี้เป็นวันพฤหัสบดี คนในสวนสาธารณะหลี่หูมีไม่มากนัก มีเพียงผู้สูงอายุไม่กี่คนที่มาเดินเล่นพูดคุยกัน
แสงแดดยามบ่ายดูอบอุ่นสบาย
หลินหยวนบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยล้า ทันใดนั้น ข้อความแจ้งเตือนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
[แจ้งเตือน: อันตราย! ตรวจพบเป้าหมายระดับ 「ภัยพิบัติ ☆☆☆☆」 ในบริเวณใกล้เคียง!]
[แจ้งเตือน: อันตราย! เป้าหมายระดับ 「ภัยพิบัติ ☆☆☆☆」 กำลังเข้าใกล้! เป้าหมายน่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง! โปรดเตรียมการป้องกันโดยเร็วที่สุด!]
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น