บทที่ 70 ถล่มมังกรปีศาจวันสิ้นโลกในอีกสามปีให้หลัง

การแจ้งเตือนนี้มาอย่างกะทันหัน

เป้าหมายระดับภัยพิบัติ! เป้าหมายน่าหวาดกลัว! สี่ดาว!

ก่อนหน้านี้เป้าหมายที่อันตรายที่สุดที่หลินหยวนเคยเจอคือระดับ 「มรณะ」 สามดาว เขาไม่เคยเจอเป้าหมายอันตรายระดับสี่ดาวมาก่อนเลย

ตอนนี้เขารู้แล้ว

ระดับที่เหนือกว่าระดับมรณะ คือระดับ ภัยพิบัติ! สี่ดาว!

หากเป็นในยุคฟื้นฟูปราณครั้งที่สองในอีกสามปีข้างหน้า การปรากฏตัวของเป้าหมายระดับภัยพิบัติย่อมนำมาซึ่งความตื่นตระหนกเป็นวงกว้าง และก่อให้เกิดเหตุการณ์สยดสยองนับไม่ถ้วน

แต่นี่ไม่ใช่ยุคฟื้นฟูปราณครั้งที่สองในอีกสามปีข้างหน้า แต่นี่คือยุคที่การฟื้นฟูปราณครั้งแรกยังไม่เริ่มต้นขึ้นด้วยซ้ำ

ตัวตนระดับภัยพิบัติในอีกสามปีข้างหน้า เมื่อวางไว้ในยุคปัจจุบัน อาจจะเป็นแค่ปูขนธรรมดาๆ หรือกบสีเขียวทั่วไปก็ได้

ขณะที่หลินหยวนสังเกตสภาพแวดล้อมอย่างละเอียด ข้อความบรรทัดหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

[แจ้งเตือน: เปิดใช้งานภารกิจ ตัดสินใจกำจัดผลกระทบด้านลบของเป้าหมายระดับภัยพิบัติด้วยตนเอง เมื่อทำภารกิจสำเร็จ สามารถยกระดับพรสวรรค์ของตนเองหนึ่งอย่าง (แบบสุ่ม) ไปสู่ระดับ "จิตวิญญาณแท้" !]

ภารกิจไม่ได้บังคับให้กำจัดเป้าหมายระดับภัยพิบัติ แต่ให้กำจัด "ผลกระทบด้านลบ"

ด้วยพลังที่ข้ามขั้นไปถึงระดับภัยพิบัติแล้ว ย่อมต้องเป็นตัวอันตรายแน่นอน หากอยู่ในอนาคตและต้องเผชิญกับภารกิจแบบนี้ หลินหยวนคงรู้สึกว่ามันยากลำบากมาก

การใช้เหตุผลคงเป็นไปไม่ได้ ส่วนการใช้กำลัง... เป้าหมายระดับภัยพิบัติ กำลังของเขาก็ใช่ว่าจะเอาชนะได้เสมอไป

แต่ประเด็นสำคัญคือ... รางวัลภารกิจนี้มันดึงดูดใจเกินไป

สุ่มอัปเกรดพรสวรรค์หนึ่งอย่างในตัวไปสู่ระดับ จิตวิญญาณแท้!

ในตัวเขาไม่มีพรสวรรค์ไหนที่เป็นของเสียเลย แม้แต่พรสวรรค์ที่ใช้น้อยที่สุดอย่าง 「จิตวิญญาณเที่ยงแท้·ต้านพิถี」 นั่นก็คือร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งการต้านทาน หากยกระดับไปสู่จิตวิญญาณแท้จนสามารถกันอาคมได้หมื่นชนิด ขจัดสิ่งชั่วร้ายได้ทุกประเภท หลินหยวนก็มองว่ามันสมเหตุสมผล

แต่นี่ไม่ใช่ในอีกสามปีข้างหน้า! นี่คือเมื่อสามปีก่อน!

เมื่อเห็นคำเตือนระดับภัยพิบัติและเห็นรางวัลภารกิจนี้ ปฏิกิริยาแรกของหลินหยวนคือ "นี่มันเรื่องดีชัดๆ!!"

ภารกิจนี้ เขาต้องรับมาให้ได้

หลินหยวนเดินตามการนำทางของเป้าหมายระดับภัยพิบัติเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

สวนสาธารณะหลี่หูมีหาดทรายขาวผืนเล็กๆ เม็ดทรายสีขาวสะอาดไม่มีสิ่งเจือปน ประกอบกับข้างหาดมีศาลาและเก้าอี้ ในวันหยุดที่อากาศดีมักจะมีผู้ปกครองพาลูกหลานมาเล่นทรายที่นี่เสมอ

คำเตือนระดับภัยพิบัติปรากฏขึ้นที่หาดทรายขาวแห่งนี้

"เอ๊ะ" หลินหยวนเห็นเด็กหญิงคนหนึ่ง ดูอายุประมาณสองสามขวบ หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนตุ๊กตาแกะสลัก

ที่สำคัญคือ... ร่างกายของเธอมีกลิ่นอายของพลังปราณจางๆ เด็กคนนี้มีพรสวรรค์เข้ากับพลังปราณโดยธรรมชาติ เป็นต้นกล้าที่ดีมาก

หลินหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง เป้าหมายระดับภัยพิบัติในอนาคต คงไม่ใช่เด็กคนนี้หรอกนะ

"ไม่ ไม่ใช่!" สายตาของหลินหยวนแหลมคม เขาเห็นว่าข้างหน้าเด็กหญิงมี กิ้งก่าหลากสี ตัวหนึ่ง

กิ้งก่าตัวนี้ยาวกว่าครึ่งเมตร แขนขาแข็งแรง ดวงตาเลือดเย็นจ้องมองเด็กหญิง มันทำท่าทางตลกๆ เป็นระยะเพื่อดึงดูดความสนใจของเธอ และพยายามนำทางเด็กหญิงไปทางริมน้ำอย่างจงใจ

"ตรวจสอบข้อมูล" หลินหยวนไม่ได้แหวกหญ้าให้เสือตื่น เขาเก็บงำกลิ่นอายและจ้องมองมันเพื่อดูข้อมูล

[แจ้งเตือน: ปัจจุบัน/อนาคต?]

"ทั้งหมด"

[ข้อมูล (ปัจจุบัน): กิ้งก่าหลากสี (กัวเจี๋ย) — คำอธิบาย: เมื่อครึ่งปีก่อน กัวเจี๋ยจมน้ำเสียชีวิต จิตสำนึกกลับชาติมาเกิดเป็นกิ้งก่าด้วยสาเหตุบางอย่าง ตื่นขึ้นเป็นผู้เหนือธรรมชาติและมีความทรงจำรวมถึงสติปัญญาเดิม มีศักยภาพในการเติบโตสูงมาก พรสวรรค์: ร่างวิญญาณกลายพันธุ์ (โดดเด่น), ดูดซับสายเลือด (โดดเด่น), ซ่อนเร้น (ระดับจิตวิญญาณ), ฉีกกระชาก (ระดับจิตวิญญาณ)]

[ข้อมูล (อนาคต): มังกรปีศาจวันสิ้นโลก (กัวเจี๋ย) — คำอธิบาย: ความสิ้นหวังอันลึกซึ้งที่ข้ามผ่านกาลเวลาอันยาวนาน กัดกินสารอาหารจากดินแดนชั่วร้ายที่ฟื้นตัว ข้าทำลายเมือง ข้าสังหารมนุษย์ ข้าฉีกกระชากแผ่นดิน ข้าจะเป็นผู้ฝังรากยุคสมัยของมนุษย์ในท้ายที่สุด! ตัวตนที่น่าหวาดกลัวระดับหลอมรวมวิญญาณ (ช่วงท้าย) ก่อนหน้านี้ได้ทำลายเมืองน้อยใหญ่ไปแล้ว 72 แห่ง สร้างความสูญเสียกว่าสิบล้านคน! พรสวรรค์: ร่างมังกรปีศาจ (จิตวิญญาณแท้), เลือดวันสิ้นโลก (จิตวิญญาณแท้), ขุนเขาจำแลง (ไร้ที่ติ ระดับ 7), ฟ้าถล่มดินทลาย (ไร้ที่ติ ระดับ 7), วังวนมังกรปีศาจสูบกลืน (ไร้ที่ติ ระดับ 7) เป็นต้น]

เมื่อเห็นข้อมูลของกิ้งก่าหลากสี หลินหยวนรู้สึกแปลกใจ ทำไมมันถึงมีชื่อมนุษย์ และชื่อว่ากัวเจี๋ย?

พอเห็นคำอธิบาย หลินหยวนก็ตกใจ มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ? จมน้ำตายแล้วจิตวิญญาณมาเข้าร่างกิ้งก่า แถมยังกลายเป็นผู้เหนือธรรมชาติ! ประจวบเหมาะกับเวลาคือครึ่งปีก่อน ซึ่งเป็นช่วงที่หลานหลิงปอบอกว่าพลังปราณเพิ่มขึ้นและชั้นความลับเริ่มปรากฏพอดี

หลินหยวนไม่รู้จะเรียกมันว่ากิ้งก่าหลากสี หรือเรียกว่ากัวเจี๋ยดี เจ้าหมอนี่มีพรสวรรค์ดีๆ เพียบ มีระดับโดดเด่นสองอย่าง และระดับจิตวิญญาณอีกสองอย่าง

พอมาดูข้อมูลของกัวเจี๋ยในอนาคต อีกสามปีให้หลัง กิ้งก่าหลากสีตัวนี้จะเติบโตเป็น มังกรปีศาจวันสิ้นโลก!

"ความสิ้นหวังอันลึกซึ้งที่ข้ามผ่านกาลเวลาอันยาวนาน..." หลินหยวนขมวดคิ้วแล้วอ่านต่อ: "ข้าทำลายเมือง ข้าสังหารมนุษย์... ข้าจะเป็นผู้ฝังรากยุคสมัยของมนุษย์ในท้ายที่สุด..."

มันดูเหมือนคำพูดของพวกป่วยดาบ แต่พอเห็นข้อมูลถัดมา หลินหยวนก็ทิ้งความคิดนั้นไปทันที

พวกป่วยดาบหมายถึงพฤติกรรมที่เพ้อฝันและทำไม่ได้จริง แต่กัวเจี๋ยหรือมังกรปีศาจวันสิ้นโลกตัวนี้ทำได้จริง!

ในอนาคต มันทำลายเมืองไปแล้ว 72 แห่ง สร้างความสูญเสียให้มนุษย์กว่าสิบล้านคน! ประชากรโลกมีเพียงหมื่นล้าน ยุคฟื้นฟูปราณครั้งที่สองเพิ่งเริ่ม แต่มันคนเดียวทำลายมนุษย์ไปแล้วหนึ่งในพัน!

เรื่องที่จะฝังรากยุคสมัยของมนุษย์ มันเอาจริง! ไม่ได้พูดเล่นแม้แต่นิดเดียว

ดูที่พรสวรรค์ มีระดับจิตวิญญาณแท้สองอย่าง เกือบจะแซงหน้าเขาในอนาคตเสียด้วยซ้ำ ข้อมูลในอนาคตของหลินหยวนระบุว่าเขามีระดับจิตวิญญาณแท้เพียงสามอย่าง คือ เจ้าตำหนักเพลิงดารา, วิชาหายใจดารา และคัมภีร์วิถีใจฉิน

แต่มันนอกจากจะมีระดับจิตวิญญาณแท้สองอย่างคือ ร่างมังกรปีศาจ และเลือดวันสิ้นโลกแล้ว พรสวรรค์ระดับไร้ที่ติอีกสามอย่างยังเป็นระดับ 7 ทั้งหมด! ความน่ากลัวนี้มันเกินกว่าเหตุไปมาก

ระดับพรสวรรค์ที่สูงที่สุดที่หลินหยวนเคยเห็นคือ 「สายเลือดเพลิงผลาญ」 ของเสือคลั่งเพลิงผลาญ ซึ่งอยู่ที่ระดับไร้ที่ติ ขั้น 6

แต่มังกรปีศาจวันสิ้นโลกในอนาคตมีระดับไร้ที่ติ ขั้น 7 ถึงสามอย่าง! แถมยังมีพรสวรรค์อื่นๆ ที่ยังไม่ปรากฏออกมาอีกเพียบ

"นี่มัน... ตัวตนที่น่าสยดสยองชัดๆ!" หลินหยวนมองไปที่ชายหาดริมทะเลสาบที่เงียบสงบ มองดูกิ้งก่าหลากสีที่กำลังทำท่าทางตลกต่อหน้าเด็กหญิงเพื่อล่อลวงเธอไปที่ริมน้ำ

ตอนนี้เขามั่นใจเต็มร้อยแล้วว่า เจ้านี่คือพวกต่อต้านมนุษยชาติ!

หลินหยวนดูออกว่า กิ้งก่าหลากสี-กัวเจี๋ย เห็นว่าเด็กหญิงมีพลังปราณในตัว จึงเกิดเจตนาร้ายขึ้นมา

กิ้งก่าหลากสี-กัวเจี๋ยจ้องมองเด็กหญิงด้วยสายตาเย็นชา มันเต้นระบำกระโดดไปมาเพื่อดึงดูดเด็กหญิงให้เดินตามไปที่ริมน้ำทีละนิด... ทีละนิด...

ขอแค่ไปถึงริมน้ำ มันก็จะจัดการได้โดยที่ไม่มีใครรู้...

แปะ!

กิ้งก่าหลากสี-กัวเจี๋ยรู้สึกเจ็บที่หลังอย่างกะทันหัน ร่างทั้งร่างของมันถูกเหยียบจมลงไปในทรายบนชายหาดอย่างควบคุมไม่ได้!

ตามมาด้วยเสียงที่ดังเข้าหู

"ลูกเต้าเหล่าใครเนี่ย! พ่อแม่ไม่เคยบอกเหรอว่าห้ามไปเล่นริมน้ำ แล้วก็ห้ามแตะต้องสัตว์ป่าด้วยน่ะ รีบไปสิ! อยากตายหรือไง!" เสียงนั้นดุดันมาก

กัวเจี๋ยเหมองไม่เห็นว่าเป็นใคร ได้ยินเพียงเสียงเด็กหญิงร้องไห้จ้า เสียงร้องไห้ค่อยๆ ห่างออกไป เห็นได้ชัดว่าเธอตกใจจนวิ่งหนีไปแล้ว

"หนอย!!" ความโกรธในใจกัวเจี๋ยพุ่งปรี๊ดจนคุมไม่อยู่ มันเร่ร่อนมาครึ่งปีกว่าจะเจอ "อาหารเสริม" ชั้นดีสักที แต่มันดันหนีไปได้

มันโกรธจนถึงขีดสุด ไม่ยอมปล่อยให้เหยื่อหลุดมือไปง่ายๆ

พลังที่ซ่อนอยู่ในร่างกายไม่ถูกปิดบังอีกต่อไป! มันจะทำให้ไอ้คนคนนี้ต้องชดใช้ กิ้งก่าส่งเสียงร้องที่คล้ายกับเสียงมนุษย์ออกมา

"กู... จะ... ฆ่า... มึง!!" ร่างกายยาวครึ่งเมตรระเบิดพลังออกมามากกว่าหลายร้อยกิโลกรัม กัวเจี๋ยรู้ดีว่าถ้าไม่ทันตั้งตัว ต่อให้เป็นไมค์ ไทสัน ก็ต้องกระเด็นด้วยแรงของมัน

กัวเจี๋ยระเบิดพลังเต็มที่! ฆ่าไอ้คนนี้ก่อนแล้วค่อยตามเหยื่อไป! จะพลาดโอกาสนี้ไม่ได้!

ทว่า

เท้าที่เหยียบหลังมันอยู่ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่นิดเดียว มั่นคงราวกับขุนเขา แรงของมันไม่สามารถสั่นคลอนเขาได้เลย! กัวเจี๋ยตกใจ ตามมาด้วยความหวาดกลัว นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!

หลินหยวนก้มมองกิ้งก่าหลากสีที่กำลังดิ้นรนแล้วพูดขึ้นว่า "ถ้าแกเป็นแค่กิ้งก่าจริงๆ ยังพอจะมีโอกาสให้แก้ตัวใหม่ แต่แกไม่ใช่ แกมันพวกเกินเยียวยา"

"แต่แกไม่ใช่...!" สี่คำนี้เข้าหูกัวเจี๋ยจนมันสั่นไปทั้งตัว ผู้ชายคนนี้ เขามองออกว่าเนื้อแท้ของมันคือมนุษย์!

มันรีบส่งเสียงร้องอ้อนวอนขอชีวิต: "ปล่อย... ข้า..."

"..." สายตาของหลินหยวนเด็ดเดี่ยว เขานึกถึงคำอธิบายของมังกรปีศาจวันสิ้นโลกในอนาคต และประโยคที่ว่า ‘ข้าจะเป็นผู้ฝังรากยุคสมัยของมนุษย์ในท้ายที่สุด!’

หลินหยวนควบแน่นพลังโลหิตในมือแล้วพูดเสียงต่ำ: "งั้นข้าจะฝังแกก่อน!"

ประโยคนี้กัวเจี๋ยคุ้นหูมาก ตั้งแต่ที่มันค้นพบว่าตัวเองมีความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุด มันก็มักจะพูดว่า ‘ข้าจะเป็นผู้ฝังรากยุคสมัยของมนุษย์ในท้ายที่สุด’ ติดปากเสมอ!

หมอนี่มันเป็นใครกันแน่!!

กิ้งก่าหลากสีพยายามหันหัวไปมองหลินหยวน แต่กลับเห็นฝ่ามือที่หุ้มด้วยปราณไร้รูปฟาดลงมา!

ปราณนั้นยังไม่ทันถึงพื้นก็กดจนเม็ดทรายรอบๆ กระจายตัวออก และฟาดลงบนหัวของกิ้งก่าหลากสีอย่างจัง มันรู้สึกหน้ามืดไปหมด ลูกตาแตกโพลน... หัวทั้งหัวระเบิดออก เลือดที่พุ่งสาดกระเซ็นถูกกลิ่นอายรอบตัวหลินหยวนกั้นไว้และสาดไปไกลขึ้น

หลินหยวนจึงถอนเท้าออกมา มองดูซากกิ้งก่าไร้หัว แล้วสะบัดฝ่ามือฟาดลมออกไปอีกครั้ง กดจนซากกิ้งก่าแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี

หลินหยวนผ่อนลมหายใจยาว

เพียงเท่านี้ มังกรปีศาจวันสิ้นโลกในอนาคต ก็ไม่มีตัวตนอีกต่อไป!