บทที่ 72 อนาคต! ยอดผู้เหนือธรรมชาติสายมรรพยุทธ์

หลินยวนนึกถึงคำบรรยายขอบเขต "ขัดเกลากายา" ที่หลันหลิงปอเคยอธิบายให้ฟัง

การขัดเกลากายาจำเป็นต้องเรียงลำดับจากการขัดเกลา กระดูก, เลือด, เส้นเอ็น, กล้ามเนื้อ และผิวหนัง เมื่อขัดเกลาส่วนใดสำเร็จ ส่วนนั้นจะได้รับการชำระล้างและเกิดการวิวัฒนาการ!

หากขัดเกลากระดูกสำเร็จก่อน ก็จะสามารถสร้าง "เลือดวิญญาณ" ออกมาได้อย่างต่อเนื่องเพื่อขัดเกลาเลือด! เมื่อถึงตอนนั้น ก็จะถือว่าเข้าสู่ขอบเขตขัดเกลากายาช่วงต้นอย่างเต็มตัว

ส่วนในตอนนี้ แม้เลือดลมของเขาจะได้รับการเสริมพลังจาก "พลังโลหิตโชติช่วง" จนมีค่าพลังที่สูง แต่กระดูก เลือด เส้นเอ็น กล้ามเนื้อ และผิวหนังของเขายังไม่ได้สลัดคราบปุถุชนธรรมดาออกไปอย่างแท้จริง

"อืม..." หลินยวนครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจพักเรื่องนี้ไว้ก่อน

เขาเลือกสื่อสารกับ กระบี่กลืนทองสัจจะวิวัฒน์ และ กระถางสัมฤทธิ์สัจจะวิวัฒน์ ที่เร้นกายอยู่ในลมหายใจ เพื่อตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของข้อมูล

ตอนที่วิชาลมหายใจวิวัฒน์วิญญาณหลอมรวมศัสตราวุธวิญญาณทั้งสองชิ้นนี้ พวกมันก็แข็งแกร่งขึ้นมากแล้ว

ตอนนี้วิชาลมหายใจกลายเป็นระดับ "สัจจะวิวัฒน์" แล้ว ไม่รู้ว่าศัสตราวุธทั้งสองจะเปลี่ยนไปอย่างไรบ้าง

"ตรวจสอบข้อมูล"

[แจ้งเตือน: ปัจจุบัน / อนาคต?]

"ปัจจุบัน"

[ข้อมูล (ปัจจุบัน): กระบี่กลืนทองสัจจะวิวัฒน์] —— คำอธิบาย: หลอมจากรูปปั้นทองสัมฤทธิ์โบราณด้วยฝีมืออันประณีต เป็นอาวุธเหนือธรรมชาติที่สามารถกลืนกินสิ่งของประเภทเดียวกันได้ หลังจากได้รับการหลอมรวมโดยวิชาลมหายใจสัจจะวิวัฒน์ ความคมและความทนทานรวมถึงตรรกะต่างๆ ได้รับการเสริมพลัง ตรรกะ: การหลอมรวมสัจจะ (จิตแท้), กลืนกิน (โดดเด่น-ขั้น 1), หัวใจสัมฤทธิ์ (ระดับวิญญาณ), ทรหด (ระดับสูง), บาดทะยัก (ระดับสูง)

[ข้อมูล (ปัจจุบัน): กระถางสัมฤทธิ์สัจจะวิวัฒน์] —— คำอธิบาย: เครื่องทองสัมฤทธิ์โบราณจากยุคสมัยที่ไม่มีใครรู้จัก หลังจากได้รับการหลอมรวมโดยวิชาลมหายใจสัจจะวิวัฒน์ก็เริ่มแสดงความอัศจรรย์ สามารถแบกรับผืนพสุธาได้หนึ่งส่วน ตรรกะ: การหลอมรวมสัจจะ (จิตแท้), แบกรับหนักแน่น (ระดับวิญญาณ-ขั้น 3), มหาบรรพต (ระดับวิญญาณ)

กระบี่กลืนทองยังคงแข็งแกร่งเช่นเคย แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของหลินยวนคือกระถางสัมฤทธิ์

หลังจากการหลอมรวมใหม่ ตรรกะ "แบกรับหนักแน่น" ได้เลื่อนระดับจากระดับวิญญาณเป็นระดับวิญญาณ-ขั้น 3! และยังมีตรรกะใหม่ "มหาบรรพต" เพิ่มเข้ามา ซึ่งช่วยเพิ่มน้ำหนักให้กับกระถางสัมฤทธิ์

"แบกรับหนักแน่น ระดับวิญญาณขั้น 3..." หลินยวนนึกถึงเมล็ดพันธุ์วิญญาณสองเมล็ดที่บ่มเพาะอยู่ในกระถาง เขาสัมผัสได้ว่าพวกมันกำลังดูดซับปราณ แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะแตกหน่อเสียที

ตรงกันข้ามกับใบชาวิญญาณที่บ่มอยู่ กลิ่นหอมของชาเริ่มเข้มข้นขึ้นทุกวัน หลินยวนคาดการณ์ว่าหากบ่มต่ออีกไม่กี่วันจนเข้าที่ แค่ดื่มเพียงเล็กน้อยในทุกวัน พลังจิตของเขาก็จะเติบโตขึ้นอีก!

เขานึกถึงความรู้สึกตอนลิ้มรสชาวิญญาณที่บ้านของยายเยว่โพโส ความรู้สึกเย็นสบายที่ตามมาหลังจากพลังจิตเพิ่มขึ้นนั้นยังคงตราตรึง

หลินยวนยืนอยู่บนหาดทรายริมทะเลสาบหลี่หู

ผิวน้ำสะท้อนแสงระยิบระยับ เงาของต้นไม้เก่าแก่ทอดตัวลงบนผิวน้ำ

เขานึกถึงเรื่องในอีกสามปีข้างหน้า

ในตอนนี้ วิชาลมหายใจของเขาเลื่อนระดับเป็นคุณภาพจิตแท้แล้ว ถ้าอย่างนั้น ตัวเขาในอีกสามปีข้างหน้าจะแข็งแกร่งขึ้นขนาดไหนกันนะ!

ในยุคแห่งการฟื้นฟูพลังปราณครั้งที่สองนั้น เขาจะอยู่ในขอบเขตใด!

เมื่อนึกถึงความแข็งแกร่งที่เกินจริงของมังกรอวสาน ซึ่งอยู่ในระดับ "หลอมรวมจิตวิญญาณช่วงท้าย" พร้อมตรรกะที่หรูหรา หลินยวนก็ยิ่งคาดหวังในตัวตนอนาคตของเขามากขึ้น

"ตรวจสอบข้อมูล!"

[แจ้งเตือน: ปัจจุบัน / อนาคต?]

"อนาคต"

[ข้อมูล (อนาคต): เจ้าตำหนักดาราอัคคี · หลินยวน] —— คำอธิบาย: ยอดผู้เหนือธรรมชาติสายมรรพยุทธ์ ถือกระบี่ทองสัมฤทธิ์และกระถางสัมฤทธิ์ บุกทำลายวิหารเทพแท้จริง เพียงลำพัง สังหารอย่างบ้าคลั่งไร้ขอบเขต! กำจัดเมล็ดพันธุ์ชั่วร้าย ไปกว่า 13,000 ตน! ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในวิถียุทธ์แห่งยุค! นับตั้งแต่กลืนกินเพลิงวิปลาส และหลอมกลั่นหยาดน้ำตาดารา สมรรถภาพร่างกายเติบโตอย่างผิดปกติ ความเร็วในการเพิ่มความแข็งแกร่งนั้นสูงล้ำจนทะลุถึงขอบเขต หลอมรวมจิตวิญญาณ ช่วงท้าย! รูปลักษณ์อยู่ในวัยหนุ่ม! ตรรกะ: เจ้าตำหนักดาราอัคคี (จิตแท้), วิชาลมหายใจดารา (จิตแท้), คัมภีร์สัจธรรมฉินซิน (จิตแท้), แก่นแท้ยุทธ์ดารา (ไร้ที่ติ-ขั้น 7), พลังโลหิตโชติช่วง (ไร้ที่ติ-ขั้น 7), เนตรสัจจะ (ไร้ที่ติ-ขั้น 5), ถุงมิติใบใหญ่ (ระดับวิญญาณ) และอื่นๆ

"ยอดผู้เหนือธรรมชาติสายมรรพยุทธ์...!" หลินยวนเห็นคำบรรยายนี้ก็รู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่ง เมื่อดูข้อมูลต่อไป เขาก็พบว่ามีการบรรยายถึงวีรกรรมในอนาคตเหมือนกับข้อมูลของจ้าวชีชี

บุกทำลายวิหารเทพแท้จริงเพียงลำพัง สังหารเมล็ดพันธุ์ชั่วร้ายไปหมื่นสามพันกว่าตน! คำจำกัดความคือ... สังหารอย่างบ้าคลั่งไร้ขอบเขต!

ดูเหมือนว่าตัวเขาในอีกสามปีข้างหน้าจะประสบความสำเร็จไม่เบา

ส่วนวิหารเทพแท้จริงนั่น ในเมื่อถูกเรียกว่าเมล็ดพันธุ์ชั่วร้ายและถูกเขาทำลายล้าง ก็คงไม่ใช่พวกที่ดีเด่อะไรนัก

หลินยวนมองไปที่ข้อมูลบรรทัดที่สอง "สมรรถภาพร่างกายเติบโตอย่างผิดปกติ ความเร็วในการเพิ่มความแข็งแกร่งสูงล้ำ" สิ่งนี้ดึงดูดความสนใจของเขา!

"ขอบเขตหลอมรวมจิตวิญญาณช่วงท้าย รูปลักษณ์อยู่ในวัยหนุ่ม!" การเพิ่มความแข็งแกร่งได้อย่างรวดเร็วในยุคมืดนั้นย่อมเป็นเรื่องดี

แต่ในคำบรรยายนี้ หลินยวนสัมผัสได้ถึงความกังวลลึกๆ สมรรถภาพร่างกายเติบโตอย่างผิดปกติพร้อมกับความเร็วในการเพิ่มพลัง... มันจะหมายความว่า ความชราของร่างกายก็กำลังเร่งความเร็วขึ้นด้วยหรือไม่?

จากเด็กหนุ่มสู่ชายหนุ่มคือการเติบโต แต่เมื่อผ่านพ้นวัยหนุ่มไปสู่ช่วงชรา นั่นคือความร่วงโรย!

หลินยวนดูคำบรรยายต่อ: "นับตั้งแต่กลืนกินเพลิงวิปลาส และหลอมกลั่นหยาดน้ำตาดารา... สิ่งเหล่านี้จึงเกิดขึ้น เพลิงวิปลาส หยาดน้ำตาดารา..."

ของสองสิ่งนี้ลึกลับเกินไป เพลิงวิปลาสดูเหมือนจะเป็นคำสาปของตัวเขาในอนาคตที่จะทะลวงผ่านร่างกายเสมอ ส่วนหยาดน้ำตาดาราคือสมบัติล้ำค่าที่ตาทิ้งไว้ให้เขา

ก่อนหน้านี้ หลินยวนคิดว่าหยาดน้ำตาดาราคือวิธีแก้เพลิงวิปลาส แต่ดูเหมือนตอนนี้เขาจะแตะต้องเข้ากับอาณาเขตที่ยังไม่เป็นที่รู้จักเสียแล้ว!

"เดินไปทีละก้าวแล้วกัน" หลินยวนกดความสับสนในใจลง ตอนนี้เบาะแสน้อยเกินไป การคิดไปเองมีแต่จะหาเรื่องใส่ตัว

สู้เห็นค่าของปัจจุบันจะดีกว่า!

เมื่อคิดได้ดังนั้น

ดวงตาสีดำของหลินยวนก็ฉายแววเคร่งขรึม ทรวงอกกระเพื่อมไหว สูดรับพลังปราณรอบกาย โคจรวิชาลมหายใจสัจจะวิวัฒน์! ช่วงชิงพลังปราณทั้งหมดในรัศมีร้อยเมตร!

พลังปราณที่ไร้รูปพุ่งมารวมตัวรอบกายหลินยวนอย่างไม่ขาดสาย เส้นผมหน้าผากพริ้วไหวตามธรรมชาติ นัยน์ตาสีดำสนิทเปลี่ยนเป็นสีเขียวคราม อีกหนึ่งความอัศจรรย์ของวิชาลมหายใจสัจจะวิวัฒน์... "รับรู้ความเคลื่อนไหวปราณในรัศมีร้อยเมตร" ...เปิดใช้งาน!

ในชั่วพริบตา หลินยวนรู้สึกถึงกลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ ล้ำลึก และโบราณที่พุ่งเข้าใส่ ราวกับภูเขาหมื่นลูกถล่มทลาย แม่น้ำร้อยสายพลิกกลับทิศ! มันกดทับลงมาจนหลินยวนรู้สึกหน้ามืดไปชั่วขณะ

ที่ก้นทะเลสาบหลี่หูอันระยิบระยับ ภายใต้ผิวน้ำที่สงบเงียบนั้นลึกจนมองไม่เห็นก้น มีซากปรักหักพัง พระราชวังโบราณที่พังทลาย ต้นไม้ยักษ์ที่ยืนต้นตาย และโครงกระดูกคร่ำครึที่ปรากฏให้เห็นลางๆ เต็มไปด้วยความลึกลับและสิ่งไม่คาดฝัน! มีกลิ่นอายที่เล็กละเอียดดุจเส้นผมลอยออกมาจากส่วนลึกนั้นเป็นระยะๆ เข้าสู่ผิวน้ำของทะเลสาบหลี่หู

หลินยวนพยายามเพ่งมองให้ลึกขึ้น แต่กลับรู้สึกเหมือนชนเข้ากับกำแพงหิน เขารู้สึกมึนงง พลังจิตเหือดแห้งจนก้าวเท้าซวนเซแทบล้มลง

ที่ก้นทะเลสาบแห่งนี้ มี "มิติซ้อนทับ" ที่ลึกลับซ่อนอยู่! ภาพในมิติซ้อนทับนั้นช่างโบราณและลึกลับจนให้ความรู้สึกถึงความเล็กจ้อยของมนุษย์ที่น่าหวาดกลัว

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลินยวนกุมขมับ ค่อยๆ ฟื้นตัวขึ้นมา พร้อมกับลมหายใจที่ยังหอบถี่

"มิน่าล่ะ มิน่าล่ะ... ฉันควรจะคิดได้ตั้งนานแล้ว!" หลินยวนนึกถึงแมวดำตัวน้อย ต้นหลิวแก่ริมน้ำ ปูขนยักษ์ (มารดาสวมชุดเขียว) รวมถึงมดเพชรดำ! กิ้งก่าหลากสี และมังกรอวสานในอนาคต!

มิน่าล่ะ ที่แท้ภายใต้ทะเลสาบหลี่หูก็ซ่อนความลับอันยิ่งใหญ่ไว้! กลิ่นอายที่หลุดรอดออกมาเป็นครั้งคราวนั่นเอง คือที่มาของวาสนาเหนือธรรมชาติเหล่านี้นี่เอง

แม้แต่หลังการฟื้นฟูพลังปราณครั้งที่สองในอนาคต มิติซ้อนทับที่ซ่อนอยู่ใต้ทะเลสาบหลี่หูก็ยังไม่ปรากฏออกมา แสดงให้เห็นถึงความพิเศษของมัน

"นี่ก็ถือเป็นวาสนาครั้งใหญ่เหมือนกัน!"

วันหลังเขาคงต้องมาเดินเล่นที่สวนสาธารณะหลี่หูบ่อยๆ ถ้าเจอสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ หรือพวกสัตว์อสูรในอนาคต แล้วได้เก็บตรรกะมาล่ะก็ คงได้ผลเก็บเกี่ยวเต็มไม้เต็มมือแน่!

คิดแล้วความสุขก็ล้นปรี่

แถมยังมีอีกอย่าง!

หลินยวนทอดสายตาไปข้างหน้า มองไปยังเกาะกลางน้ำที่สร้างขึ้นกลางทะเลสาบหลี่หู

พื้นที่ของเกาะกลางน้ำไม่ใหญ่นัก มีถนนสองเลนเชื่อมต่อทั้งเข้าและออก ทัศนียภาพบนเกาะสวยงาม มีคฤหาสน์หรูหราตั้งอยู่ห้าหลัง คนที่พักอาศัยอยู่ที่นี่ได้ย่อมไม่ใช่คนธรรมดา ถ้าไม่รวยก็ต้องมีอำนาจล้นฟ้า

หลินยวนมองคฤหาสน์เหล่านั้นพลางใช้ความคิด บางที เขาอาจจะต้องลองสืบดูข้อมูลของคฤหาสน์เหล่านี้เสียหน่อยแล้ว