ตอนที่ 71
บทที่ 73 ทะลวงขอบเขตใหญ่! ชัยภูมิเลิศล้ำ
minibunny · 8,462 ตัวอักษร
หลินยวนจำได้ว่าเคยได้ยินคนพูดกันว่า ราคาคฤหาสน์บนเกาะกลางน้ำนั้นสูงลิบลิ่ว หลังหนึ่งราคาขายมากกว่า 30 ล้านหยวน ยิ่งไปกว่านั้น ค่าบำรุงรักษาในแต่ละปีก็เป็นตัวเลขที่ไม่น้อยเลย
"30 ล้าน... ก็ไม่เท่าไหร่" ในบัตรของหลินยวนมีเงินทุนอยู่กว่า 18 ล้านบวกๆ ด้วยความสามารถของเขา การจะทำให้เงินก้อนนี้เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวหรือมากกว่านั้นไม่ใช่เรื่องยากเลย!
แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับตอนนี้...
หลินยวนเก็บงำกลิ่นอาย ดวงตาสีเขียวครามกลับกลายเป็นสีดำอีกครั้ง แต่หากใครสังเกตดวงตาของเขาให้ดี จะพบว่าส่วนลึกของนัยน์ตาสีดำนั้นแฝงไปด้วยประกายจางๆ ของสีเขียวคราม
นี่คือวิธีการเดินวิชาลมหายใจสัจจะวิวัฒน์แบบประหยัดพลังงานของหลินยวน โดยตัดการสำรวจมิติซ้อนทับออกไป แต่จะยังคงความอ่อนไหวต่อความเคลื่อนไหวของปราณรอบกายเป็นพิเศษ
เหตุผลที่ทำเช่นนี้ก็เรียบง่าย
หลินยวนไตร่ตรองดูแล้วพบว่า มิติซ้อนทับที่อยู่ลึกใต้ทะเลสาบหลี่หูนั้น มีกลิ่นอายรั่วไหลออกมาอย่างน้อยก็ตั้งแต่ครึ่งปีก่อนแล้ว
ไม่อย่างนั้น กัวเจี๋ยคงไม่สามารถกลับชาติมาเกิดเป็นกิ้งก่าหลากสีได้หลังจากจมน้ำตายเมื่อครึ่งปีที่แล้ว
เวลาผ่านไปครึ่งปี...
บริเวณโดยรอบทะเลสาบหลี่หูอันกว้างใหญ่นี้ จะมีสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติอยู่มากขนาดไหน? เกรงว่าจะเป็นตัวเลขที่น่าตกใจทีเดียว
ในบรรดาสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติจำนวนมหาศาลนั้น นอกจากพวกที่หนีออกจากแถวนี้ไปแล้ว พวกที่ยังเหลืออยู่ก็คงไม่ใช่น้อยๆ
นี่มันไม่ใช่แค่สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติแล้ว แต่นี่มันคือ "จุดฟาร์มตรรกะ" ชัดๆ!
ในอดีต พลังรับรู้ของหลินยวนยังไม่เพียงพอ และในอีกสามปีข้างหน้า ระบบตรรกะก็จะไม่แจ้งเตือนถึงสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่ไม่มีอันตรายต่อเขาแล้ว
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิม เมื่อมีวิชาลมหายใจสัจจะวิวัฒน์ เขาสามารถออกตามหาได้ด้วยตัวเอง รัศมีร้อยเมตรรอบตัวล้วนอยู่ในขอบเขตการสัมผัส
หลังจากเดินออกจากหาดทรายสีขาวไปได้เพียงไม่กี่ก้าว หลินยวนก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติของพลังปราณจุดหนึ่ง
ต้นตอของความผิดปกตินั้นอยู่ในกอหญ้าน้ำริมตลิ่ง เมื่อมองไปที่ผิวน้ำ หลินยวนก็เห็นเงาดำทะมึนเงาหนึ่ง มีความยาวประมาณหนึ่งเมตร ซึ่งถือว่าใหญ่มากสำหรับปลาในทะเลสาบแบบนี้!
เมื่อมองดูดีๆ มันคือปลาเฉาตัวหนึ่งที่กำลังกัดกินต้นอ้อ
"ตรวจสอบข้อมูล"
[แจ้งเตือน: ปัจจุบัน / อนาคต?]
"ทั้งหมด!"
[ข้อมูล (ปัจจุบัน): ปลาเฉาน้ำดำ] —— คำอธิบาย: ปลาเฉาที่กลายเป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติด้วยเหตุผลบางอย่าง สติปัญญาเลอะเลือน มีพละกำลังมหาศาล อาศัยอยู่ในทะเลสาบหลี่หูมานานปี ตรรกะ: พละกำลังมาก (ระดับสูง), ความมีชีวิตชีวา (ระดับสูง)
[ข้อมูล (อนาคต): อสูรยักษ์น้ำดำ] —— คำอธิบาย: อสูรยักษ์ที่กบดานอยู่ในทะเลสาบหลี่หู ลำตัวยาวเกือบร้อยเมตร ใหญ่โตมโหฬาร เขมือบสรรพชีวิตทั้งบนผิวน้ำและริมตลิ่ง มีพลังต่อสู้ระดับ เข้าสู่จิตวิญญาณ · จุดสูงสุด ตรรกะ: เจ้าแห่งน้ำดำ (โดดเด่น), หมื่นแรงพลิกผัน (โดดเด่น), พลังชีวิตรุ่งโรจน์ (ระดับวิญญาณ-ขั้น 4) และอื่นๆ!
"เจอของดีเข้าให้แล้ว!" ดวงตาของหลินยวนเป็นประกายทันที เขาลงมืออย่างเด็ดขาด กระถางสัมฤทธิ์ขนาดเท่าเม็ดงาบินออกมาจากลมหายใจ มันพุ่งลงมาดุจดาวตก กระแทกเข้าที่หัวของปลาเฉาน้ำดำอย่างจัง
ตูม! ผิวน้ำแตกกระจายเป็นวงกว้าง ปลาเฉาน้ำดำตาเหลือก ตายคาที่ทันทีพร้อมหงายท้องขาวโพลน
และในตอนนั้นเอง...
[แจ้งเตือน: สังหารอสูรยักษ์น้ำดำ (ระดับอันตราย 2 ดาว) ได้รับตรรกะ: หมื่นแรงพลิกผัน (โดดเด่น)!]
ตรรกะระดับโดดเด่น "หมื่นแรงพลิกผัน" หลอมรวมเข้าสู่สมองของหลินยวน ทันทีที่มันปรากฏขึ้น มันก็ถูกตรรกะประเภทเดียวกันอย่าง "พลังโลหิตโชติช่วง" กลืนกินเข้าไป!
ระดับของตรรกะพลังโลหิตโชติช่วงเลื่อนจากระดับโดดเด่น·ขั้น 1 เป็นระดับโดดเด่น·ขั้น 2 ส่งผลให้พลังเลือดลมเพิ่มขึ้นจาก 450% เป็น 500%!
หลินยวนเก็บปลาเฉาน้ำดำเข้าสู่พื้นที่เก็บของ เจ้านี่มีตรรกะ "ความมีชีวิตชีวา" รสชาติของมันน่าจะสดใหม่มากทีเดียว
เขาเดินเล่นริมทะเลสาบต่อไปอีกพักใหญ่ และได้รับผลตอบแทนเต็มไม้เต็มมือ! ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังพิจารณาว่าสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติบางตัวในอนาคตไม่ได้มีอันตราย หรืออาจมีประโยชน์ด้านอื่น จึงไม่ได้ฆ่าล้างบางไปเสียทั้งหมด
ตรรกะ "สว่างเที่ยงธรรม·ต้านพิษ" พุ่งทะลุจากระดับวิญญาณขึ้นสู่คุณภาพโดดเด่น กลายเป็นตรรกะใหม่: การคุ้มครองแห่งแสง!
มันช่วยเพิ่มแรงข่มขวัญต่อเป้าหมายที่มีคุณลักษณะมืด เพิ่มค่าความต้านทานต่อพิษ และแม้แต่คำสาปก็มีความต้านทานเพิ่มขึ้นด้วย
ขณะที่เดินเตร่อยู่นั้น หลินยวนยังค้นพบเรื่องน่าสนใจอย่างหนึ่ง
สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่แข็งแกร่งในตอนนี้ อาจไม่ได้แข็งแกร่งเท่าเดิมในอีกสามปีข้างหน้า ตัวอย่างเช่น นกตัวหนึ่งที่ตอนนี้แข็งแกร่งมาก แต่อนาคตของมันคือการได้รับบาดเจ็บสาหัสที่ไม่ยอมหายและอยู่ในสภาพที่น่าเวทนา
ในทางกลับกัน บางชีวิตอย่างเช่นเป็ดน้ำตัวหนึ่ง ที่ตอนนี้เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตธรรมดา แต่เพราะมันได้รับกลิ่นอายจากมิติซ้อนทับไปแล้ว ในอีกสามปีข้างหน้า มันจะกลายเป็น "เทพ" อสูรที่มีผู้คนกราบไหว้บูชา และคอยคุ้มครองคนนับสิบให้ปลอดภัย สรุปได้ว่าชะตากรรมนั้นผันผวนและมหัศจรรย์ยิ่งนัก!
หลินยวนตั้งข้อสันนิษฐาน
ในอนาคต มิติซ้อนทับใต้ทะเลสาบหลี่หูจะคายกลิ่นอายออกมาอย่างต่อเนื่อง ขอเพียงใครได้สัมผัส ก็จะก่อเกิดความเป็นไปได้ที่ไม่อาจคาดเดา
อาจจะมีสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่แข็งแกร่งเท่ามังกรอวสานปรากฏขึ้น หรืออาจจะมีอย่างเป็ดน้ำที่คอยปกป้องชาวบ้าน
"ถ้าฉันคัดกรองแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ให้พวกที่เป็นมิตรมีชีวิตรอด ส่วนพวกที่คลุ้มคลั่งกระหายเลือดก็กำจัดทิ้งให้หมดล่วงหน้า... ที่นี่คงจะกลายเป็นดินแดนแห่งความสุขจริงๆ" หลินยวนรู้สึกว่ามันน่าสนุก แต่ก็ถือว่าเป็นการสะสมบุญกุศล ซึ่งในอนาคตอาจจะส่งผลดีกลับมาหาเขาก็ได้
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ชีวิตยามค่ำคืนของเมืองลั่วตูเริ่มต้นขึ้น
แสงสีในเมืองช่างล่อตาล่อใจ ไม่มีใครรู้เลยว่าในอีกสามปีข้างหน้า พื้นที่ส่วนใหญ่ที่นี่จะกลายเป็นดินแดนรกร้าง ผู้คนที่กำลังโศกเศร้าหรือหาความสุขอยู่ในตอนนี้ ท้ายที่สุดก็ไม่อาจหนีพ้นกงล้อแห่งยุคสมัยที่กำลังบดขยี้เข้ามาได้!
ตัดภาพกลับมาที่หลินยวน
ในห้องนั่งเล่น...
ยามดึก เวลาเที่ยงคืนตรง ผ้าม่านถูกปิดสนิท ประตูหน้าต่างลงกลอนเรียบร้อย
หลินยวนนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้อง โดยมีจ้าวชีชีและลูกสุนัขราชาหมาป่าคอยเฝ้าอยู่ไม่ไกล พวกเขามองหลินยวนที่หลับตาลง ลมหายใจเริ่มมีความอัศจรรย์มากขึ้นเรื่อยๆ พลังปราณหมุนวนอยู่ที่ระหว่างคิ้วและลมหายใจของเขา
ก่อนหน้านี้ หลินยวนได้บอกจ้าวชีชีและลูกหมาป่าแล้วว่าเขากำลังจะทะลวงสู่ขอบเขตขัดเกลากายา ดังนั้นจ้าวชีชีและลูกหมาป่าจึงอาสามาเป็นผู้คุ้มกันให้
ประตูหน้าต่างปิดสนิท แต่ผ้าม่านกลับพริ้วไหวราวกับคลื่นน้ำ พลังปราณจำนวนมากหมุนวนจนเกิดเป็นน้ำวน มารวมตัวกันที่ลมหายใจและหน้าผากของหลินยวน ก่อนจะถูกเขาดูดซับเข้าไปจนหมด! จนดวงตาที่ปิดสนิทและใบหน้าของหลินยวนเริ่มมีแสงเรืองรองออกมาจางๆ เริ่มแสดงความอัศจรรย์ให้เห็นแล้ว
ลูกหมาป่าน้อยมองดูอย่างตั้งใจ มันมองออกว่าวิชาลมหายใจของหลินยวนนั้นแข็งแกร่งขึ้นมาก และดูดุดันเป็นอย่างยิ่ง
หลินยวนจมดิ่งอยู่ในสมาธิ รูขุมขนบนผิวหนังสูบฉีดพลังปราณอย่างตะกละตะกลาม พลังปราณโดยรอบถูกชี้นำให้พุ่งเข้าหาเขาสายแล้วสายเล่า! ซึมซาบเข้าสู่ร่างกายอย่างต่อเนื่อง!
เลือดลมของเขามาถึง 103.6 จุดแล้ว แต่ก็ยังไม่ทะลวงผ่านขอบเขตขัดเกลากายาเสียที!
พลังปราณที่สูดเข้าไปถูกหลินยวนตั้งใจนำทางให้ไหลไปยังกระดูก กระดูกทั่วร่างเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่ง... ความรู้สึกแรกของหลินยวนคือความคันคะเยอที่กระดูกจนแทบจะทนไม่ไหว ราวกับมีแมลงตัวเล็กๆ นับไม่ถ้วนกำลังใช้เลือดเนื้อเพื่อเติมเต็มรูพรุน จุดตำหนิ และความไม่สมบูรณ์ของกระดูกปุถุชน!
กร๊อบ! เสียงกระดูกลั่นดังเปรี๊ยะปะต่อเนื่อง กระดูกที่เคยขาวสะอาดของหลินยวนเริ่มแสดงความไม่ธรรมดา มันเปล่งแสงอ่อนๆ ออกมา กระดูกทุกชิ้นเริ่มมีประกายเงางาม!
ยิ่งไปกว่านั้น ไขกระดูกยังสูดเอาพลังปราณเข้าไปมหาศาล เปลี่ยนมันให้กลายเป็นพลังปราณเข้มข้นที่หลอมรวมเข้ากับเลือด! หลินยวนสัมผัสได้ว่ากระดูกของเขาเปลี่ยนจากเหล็กธรรมดากลายเป็นโลหะผสม ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นไม่รู้กี่เท่าตัว อีกทั้งยังสามารถสร้าง "เลือดวิญญาณ" ด้วยพลังปราณได้ตลอดเวลา
แม้จะไม่ได้เดินวิชาลมหายใจ ร่างกายก็ยังคงขัดเกลาเลือดอย่างช้าๆ ดูดซับปราณเพื่อเพิ่มเลือดลมด้วยตนเอง! หลินยวนบรรลุแล้ว มิน่าล่ะ พี่สาวถึงบอกว่าขัดเกลากายาคือการก้าวเข้าสู่ทำเนียบของ "ผู้วิวัฒนาการ" อย่างแท้จริง
ความรู้สึกนี้มหัศจรรย์มาก แม้ว่าพลังเลือดลมจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงในเชิงปริมาณอย่างมหาศาล แต่ตัวเขาได้มี "ความสามารถในการวิวัฒนาการ" แล้ว ซึ่งเป็นความแตกต่างในระดับพื้นฐานเลยทีเดียว
"ฟู่ว..." หลินยวนสัมผัสได้ถึงเลือดลมที่เต็มเปี่ยม กระดูกที่แข็งแกร่ง เขาพ่นลมหายใจออกมา ลืมตาขึ้นและยืนตัวตรง ส่วนสูงของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
จากส่วนสูงเดิม 184 ซม. เพิ่มขึ้นเป็น 187 ซม.!
เพียงแค่การเคลื่อนไหวธรรมดาก็แฝงไปด้วยแรงกดดันและออร่าบางอย่างที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างชัดเจน
จ้าวชีชีที่เห็นหลินยวนในตอนนี้ ดวงตาของเธอเป็นประกาย เขาเก่งขึ้นแล้ว! ดีจริงๆ เลย
"ยินดีด้วยนะหลินยวน! ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตขัดเกลากายา ขั้นขัดเกลาเลือดแล้ว!"
"หึๆ ความรู้สึกตอนทะลวงขัดเกลากายามันดีจริงๆ นะ พยายามเข้านะ ถ้าเธอทะลวงผ่านได้แล้วก็จะสัมผัสได้ถึงความต่างเหมือนกัน" หลินยวนเอ่ยพลางเปิดหน้าต่างข้อมูลของตนเองเพื่อดูสถานะปัจจุบัน
[ข้อมูลส่วนตัว]
ชื่อ: หลินยวน
ระดับ: ขัดเกลากายา · ช่วงต้น (ขัดเกลาเลือด)
กายา: ไม่มี
ไม่ระบุ: หยาดน้ำตาดารา
พรสวรรค์: ตรวจสอบข้อมูล
ตรรกะ: * วิชาลมหายใจสัจจะวิวัฒน์ (จิตแท้)
เนตรสัจจะ (ไร้ที่ติ)
เจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียง (ไร้ที่ติ) * พลังโลหิตโชติช่วง (โดดเด่น · ขั้น 2)
แก่นแท้มรรพยุทธ์ (โดดเด่น · ขั้น 1)
การคุ้มครองแห่งแสง (โดดเด่น · ขั้น 2)
ถุงมิติใบใหญ่ (ระดับวิญญาณ)!
กลุ่มผจญภัย: ค่ายกลรวบรวมปราณประจำฐาน (ไร้ที่ติ)
เลือดลม: 104 จุด (เมื่อได้รับการเสริมพลัง 500% จากตรรกะ "พลังโลหิตโชติช่วง" จะอยู่ที่ 520 จุด!)
พลังจิต: 10 จุด
หลินยวนมองดูแผงข้อมูล ตรรกะเหล่านี้นับว่าหรูหรามากแล้ว! เวลาไม่ถึงหนึ่งวัน พลังเลือดลมจาก 300 นิดๆ พุ่งพรวดไปที่ 520 จุด เหมือนนั่งจรวดเลยจริงๆ
สายตาของเขาจดจ้องไปที่ตรรกะ "เจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียง" หลินยวนเกิดความคิดขึ้นมา ตอนนี้เขาบรรลุขอบเขตขัดเกลากายาแล้ว และมีความเข้าใจในร่างกายตนเองมากขึ้น
ถึงเวลาแล้วสำหรับการเปลี่ยนแปลงขั้นที่หนึ่งของ "เจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียง" ได้เวลาเริ่มลงมือสร้างมันขึ้นมาแล้ว!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น