บทที่ 74 ร่างที่สองสำเร็จ! เทพแห่งการลอบตุ๋ย

"เจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียง" นั้นวิวัฒนาการมาจากตรรกะ "การเปลี่ยนรูปลักษณ์" ของราชาหมาป่าอเมริกาเหนือ

แต่ทั้งสองอย่างมีจุดที่แตกต่างกัน

จุดที่ต่างคือ ตรรกะการเปลี่ยนรูปลักษณ์ของราชาหมาป่าเป็นคุณภาพ "โดดเด่น" ส่วนตรรกะเจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียงเป็นคุณภาพ "ไร้ที่ติ" 

หากพูดถึงความแข็งแกร่งของตรรกะ แน่นอนว่าเจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียงย่อมเหนือกว่ามาก!

"กินฉลองหม้อไฟกันหน่อยไหม!" จ้าวชีชีเอ่ยขึ้นทันที ดูจากดวงตาที่เป็นประกายของเธอแล้ว ดูท่าจะตั้งตารอปาร์ตี้หม้อไฟเพื่อฉลองที่หลินยวนทะลวงเข้าสู่ขอบเขตขัดเกลากายาอย่างมาก

"เอาสิ"

หลินยวนตอบตกลง ก่อนจะเสริมว่า "แต่ฉันเพิ่งทะลวงขอบเขต ขอตัวกลับไปเตรียมของในห้องสักแป๊บนึงนะ..."

"เรื่องวัตถุดิบปล่อยเป็นหน้าที่ฉันเอง! เดี๋ยวสั่งเดลิเวอรี่เลย ฮิๆ" จ้าวชีชีเชี่ยวชาญเรื่องสั่งอาหารออนไลน์มาก เธอหาร้านวัตถุดิบหม้อไฟที่เปิด 24 ชั่วโมง ไม่เกินครึ่งชั่วโมงของก็คงมาส่งถึงหน้าประตูบ้าน

หลินยวนมองเธอมุดมือเข้าไปในกระเป๋าชุดนอนขนฟู หยิบมือถือออกมาสไลด์หน้าจอเตรียมสั่งอาหารอย่างตั้งใจ ก่อนที่เขาจะเดินเข้าห้องไป

หลังจากทะลวงขอบเขตขัดเกลากายา · ขัดเกลาเลือด หลินยวนก็มีความเข้าใจใน "เจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียง" ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

รูปลักษณ์ที่สร้างขึ้นด้วยเจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียงจำเป็นต้องมี "ความสมเหตุสมผลในตัวเอง" หากไม่สมเหตุสมผล จำเป็นต้องใช้ "ระดับพลัง" เข้าไปเติมเต็ม เช่น หากจะแปลงเป็นอสูรเหนือธรรมชาติที่มีความซับซ้อน อาจต้องใช้ระดับพลังที่สูงขึ้นอย่าง เข้าสู่จิตวิญญาณ (In-Spirit) หรือ หลอมรวมจิตวิญญาณ เพื่อเติมเต็มส่วนที่ขาดและทำให้ร่างนั้นสมบูรณ์

หลายวันที่ผ่านมา หลินยวนเฝ้าขบคิดว่า การแปลงกายเป็นอะไรจะมีประโยชน์ต่อเขามากที่สุด

เขาเคยนึกถึงจักจั่นทอง, นึกถึงแมว, และนึกถึงเหยี่ยว!

แต่สุดท้าย สิ่งมีชีวิตที่เหมาะสมที่สุดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า และเมื่อเขาเข้าสู่ระดับขัดเกลากายา เขาก็มั่นใจว่าร่างกายสามารถรองรับรูปลักษณ์นี้ได้ ถึงเวลาแล้ว...

รูปลักษณ์นั้นก็คือ... นกนักล่าที่ไม่มีสัตว์ป่าตัวไหนกล้าตอแยในป่าลึก!

แม้แต่นกนักล่าอย่างเหยี่ยวหรืออินทรีก็ยังไม่กล้ายุ่ง เพราะถ้าไปหาเรื่องมันตอนกลางวัน ตอนกลางคืนเตรียมตัว "โดนตุ๋ยบ้าน" ได้เลย อย่างเบาคือโดนถอนขน อย่างหนักคือสิ้นชีพ

มันครองความเป็นเจ้าแห่งท้องฟ้ายามราตรีด้วยสายตาที่ยอดเยี่ยมในความมืด การบินที่เงียบสนิทไร้ร่องรอยด้วยขนพิเศษ และกรงเล็บสังหารที่เฉียบคม!

มันคือ... นกเค้าแมว!! (หรือนกฮูก)

ในแง่ของรูปลักษณ์ นกเค้าแมวอาจดูน่ารัก แต่ถ้าได้รู้จักมันจริงๆ จะพบว่ามันคือเพชฌฆาตแห่งรัตติกาลที่สมบูรณ์แบบ

บินได้เงียบกริบ, สายตาตอนกลางคืนดีเยี่ยม, เหมาะที่สุดสำหรับการเคลื่อนที่ผ่านน่านฟ้าของเมืองในยามค่ำคืน

ไม่ว่าจะเกาะอยู่ตามกิ่งไม้เพื่อพรางตัวอย่างแนบเนียน หรือสังเกตการณ์สถานการณ์จากมุมต่างๆ นับว่าสมบูรณ์แบบในทุกด้าน

เดิมทีหลินยวนคิดถึงแมว หรือแม้แต่เสือดาว แต่ภายหลังพบว่าสัตว์เหล่านั้นแม้จะคล่องแคล่ว แต่เทียบประโยชน์ใช้สอยกับนกเค้าแมวไม่ได้เลย

หากต้องเข้าสู่การต่อสู้จริงๆ เขาก็สามารถคืนร่างมนุษย์ได้อย่างรวดเร็ว

"เริ่มการสร้าง" หลินยวนหลับตาลง ในความทรงจำของเขาได้ประทับรูปลักษณ์ของนกเค้าแมวเอาไว้อย่างชัดเจน

หลินยวนเริ่มสร้างการเปลี่ยนแปลงขั้นแรกของเจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียง กระบวนการทั้งหมดรวดเร็วกว่าที่คาดไว้มาก

อาจเป็นเพราะนกเค้าแมวเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีอยู่จริง แค่คัดลอกมาโดยไม่ต้องใช้จินตนาการซับซ้อน! หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง นกเค้าแมวในห้วงความคิดของหลินยวนก็เป็นรูปเป็นร่าง!

และในวินาทีที่มันก่อตัวสำเร็จ มันก็หลอมละลายเข้าสู่ร่างกายของหลินยวนโดยธรรมชาติ

[แจ้งเตือน: ตรรกะ "เจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียง · นกเค้าแมว" ของคุณก่อตัวสำเร็จแล้ว ต้องการตรวจสอบข้อมูลหรือไม่?]

"ตรวจสอบ!"

[ตรรกะ: เจ็ดลักษณ์ประสานสำเนียง · นกเค้าแมว (ไร้ที่ติ)] —— คำอธิบาย: นกเค้าแมว บินไร้เสียง สายตาเฉียบคม มีกรงเล็บนกนักล่า พลังโจมตีรุนแรง สามารถหลอมรวมตรรกะที่มีอยู่เข้าด้วยกันเพื่อให้มีความสามารถที่แข็งแกร่งขึ้น เนื่องจากการแปลงร่างเป็นนกเค้าแมวมีขนาดเล็กและมีความยากต่ำ จึงสามารถสลับร่างได้ในเวลาที่สั้นมาก! และปรับตัวเข้ากับแต่ละร่างได้โดยอัตโนมัติ!

หลังจากอ่านคำอธิบายจบ หลินยวนก็รู้สึกสนใจขึ้นมา เขากำหนดจิต... แปลงเป็นนกเค้าแมว!

พริบตาเดียว...

หลินยวนรู้สึกว่ากระดูกและเลือดเนื้อทั่วร่างเกิดการเปลี่ยนแปลง แขนทั้งสองข้างกลายเป็นปีก ทัศนียภาพตรงหน้าเปลี่ยนไป จากชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง กลายเป็นนกเค้าแมวขนสีเทาที่มีความสูงเพียง 15 เซนติเมตรยืนอยู่!

กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที

"กลับร่างเดิม!" หลินยวนขยับปีกนก และในจังหวะที่ปีกขยับนั้นเอง ปีกก็หายไป เขากลับมาปรากฏกายในร่างมนุษย์อีกครั้ง

ทุกอย่างเหมือนเดิมเป๊ะก่อนการแปลงร่าง! และใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวินาทีเช่นกัน

หลินยวนเผยความดีใจออกมาอย่างไม่ปิดบัง

ความเร็วในการสลับร่างนี้เร็วกว่าที่เขาคิดไว้มาก! ด้วยความเร็วระดับนี้ เขาสามารถใช้ในการลอบสังหารได้อย่างไร้ที่ติ!

ลองจินตนาการดู... ในยามดึก บินเข้าหาเป้าหมายในร่างนกเค้าแมวอย่างเงียบกริบ กดข่มกลิ่นอายไว้ และในจังหวะที่จะถึงตัวก็คืนร่างเดิมเพื่อโจมตีปลิดชีพในครั้งเดียว

หลังจากสังหารเป้าหมายแล้วก็กลับเป็นร่างนกเค้าแมว บินจากไปอย่างลอยนวล! นี่มันคือยมทูตแห่งรัตติกาลชัดๆ เก็บกวาดเป้าหมายได้ตามใจชอบ!

"ตรรกะเมื่อกี้มีการเปลี่ยนแปลงจริงๆ ด้วย" หลินยวนรู้สึกทึ่ง ตรรกะที่เขามีอยู่ เช่น แก่นแท้มรรพยุทธ์ เมื่ออยู่ในร่างนกเค้าแมว มันจะเปลี่ยนเป็น 「แก่นแท้สังหารเวหา」! ซึ่งเป็นวิชาท่าร่างที่เชี่ยวชาญการจู่โจมจากกลางอากาศ เสริมด้วยการหลบหลีกและการลอบจู่โจมที่พิสดาร!

"น่าสนใจ" หลินยวนยิ่งรู้สึกว่าความสามารถนี้แข็งแกร่งเกินคาด

ในอนาคตเมื่อเขาเก่งขึ้น ร่างนกเค้าแมวก็จะวิวัฒนาการตามไปด้วย ไม่แน่ว่าในอนาคตอาจจะวิวัฒนาการเป็นนกเทพในตำนานก็เป็นได้

ชีวิตนี้เริ่มมีสีสันขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

"ต่อให้เจอคนอันตรายอย่างหมอเฮนเตอร์ ถึงแม้ตอนนี้พลังของฉันอาจจะยังไม่พอ แต่ฉันก็มีวิธีหนีแล้ว การบินคือขอบเขตที่มนุษย์เอื้อมไม่ถึง... ยกเว้นแต่ว่ามันจะมีปืนลูกซอง" หลินยวนใช้มือลูบคางพลางใช้ความคิด

อืดดด! อืดดด!!

โทรศัพท์ในกระเป๋าของหลินยวนสั่นเตือนขึ้นมา

เขาหยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็น หลินยิง ที่ขอวิดีโอคอลมา

การวิดีโอคอลมาตอนตีหนึ่งแบบนี้ ต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ! หลินยวนกดรับสาย

หลินยิงปรากฏขึ้นในหน้าจอ เธออยู่ในชุดเครื่องแบบของสำนัก 314 ผมสั้นสีส้มแดงยุ่งเหยิง ใบหน้าฉายแววเหนื่อยล้าอย่างปิดไม่มิด ที่หัวไหล่ของชุดมีรอยฉีกขาดชัดเจน เหมือนโดนกรงเล็บหรือดาบฟันจนเห็นผิวขาวเนียนรำไร

"พี่! เกิดอะไรขึ้น?" หลินยวนถามด้วยความกังวล หลินยิงต้องไปเจอเรื่องใหญ่มาแน่ๆ

"นายฟังพี่ก่อน! อาหยวน!"

หลินยิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "หน่วยหงเซิ่น (กลุ่มระมัดระวัง) กับ หน่วยเทียนปิง (กลุ่มน้ำแข็งสวรรค์) ร่วมมือกันบุกโจมตีสำนักงานใหญ่ของ 'บุตรแห่งดาวน้ำเงิน' ในลั่วตู! ศัตรูแข็งแกร่งกว่าที่คิดมาก พวกเราสูญเสียหนัก... และ... หมอเฮนเตอร์คนนั้นไม่ใช่คน! ร่างกายของเขามีการกลายพันธุ์ พลังแข็งแกร่งจนน่ากลัว

หัวหน้าหลัน (หลันหลิงปอ) กับ หัวหน้าโจว (โจวเฉวียน) ต้องร่วมมือกันถึงจะทำเขาบาดเจ็บสาหัสได้! ตอนนี้หัวหน้าโจวบาดเจ็บสาหัส ส่วนหัวหน้าหลันก็เจ็บหนักต้องพักรักษาตัว... คนที่เหลือเอาเขาไม่อยู่ ตอนนี้เฮนเตอร์หนีไปได้แล้ว! แถมขุมกำลังของบุตรแห่งดาวน้ำเงินยังใหญ่กว่าที่พวกเราคิด... ดูเหมือนพวกมันจะได้รับคำแนะนำจาก 'ตัวตนนิรนาม' จริงๆ"

หลินยวนฟังสถานการณ์ที่หลินยิงเล่า เมื่อได้ยินว่าหัวหน้าหลันกับหัวหน้าโจวร่วมมือกันแล้วยังบาดเจ็บหนักทั้งคู่!

เขานึกถึงเมื่อวานที่หลันหลิงปอแค่ดีดนิ้วก็มีพลังทำลายล้างถึง 11 ตัน! แล้วไอ้หมอเฮนเตอร์นี่จะเก่งขนาดไหน?

โดนรุมสองคนแล้วยังหนีไปได้แบบนี้!

"อาหยวน พี่จะบอกว่า... แผนการของเฮนเตอร์ถูกพวกเราทำลายแล้ว มันอาจจะจนตรอกจนทำอะไรบ้าๆ! ตอนนี้ที่สำนัก 314 ก็ไม่ปลอดภัยแล้ว กำลังประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน ทางฝั่งนายก็เหมือนกัน!

ไอ้เฮนเตอร์มันเป็นคนบ้า ตอนนี้มันรู้แล้วว่านายอยู่กับจ้าวชีชี และเป้าหมายของมัน... ความสำคัญของตัวนายอาจจะสูงกว่าจ้าวชีชีด้วยซ้ำ นายเข้าใจไหม? ทางที่ดีรีบมาที่สำนัก 314 ก่อน มาหลบภัยที่นี่" หลินยิงกระวนกระวายมาก ไม่มีใครคาดคิดว่าแผนที่คิดว่าจะจัดการได้อยู่หมัดจะกลายเป็นแบบนี้

ยิ่งไม่คาดคิดว่าพวกบุตรแห่งดาวน้ำเงินจะทำการทดลองที่น่าสยดสยองไว้เบื้องหลังมากมายขนาดนั้น จนขุมกำลังขยายใหญ่ขึ้นมาทัดเทียมกับสำนัก 314

หลินยวนพยักหน้า "ผมเข้าใจสถานการณ์แล้วครับ"

กลิ่นอายของเขายังคงสงบนิ่ง ไม่มีความตื่นตระหนก แต่กลับถามหลินยิงก่อนว่า "พี่ครับ แล้วตอนนี้พี่จะไปไหน?"

"กลับสำนัก 314 ตอนนี้หน่วยเยี่ยอิ่ง (เงาพราย) ถูกดึงตัวไปสนับสนุนทางวงแหวนรอบที่สามด้านเหนือแล้ว! หน่วยหงเซิ่นกับเทียนปิงก็บาดเจ็บล้มตายที่นี่เยอะ สำนัก 314 ตอนนี้อันตรายมาก พี่ต้องรีบกลับไปป้องกัน" หลินยิงตอบ

"ตกลงครับ"

หลินยวนยังคงรักษาความเยือกเย็น ในเวลาแบบนี้ยิ่งห้ามวู่วาม

ดูเหมือนหลันหลิงปอและโจวเฉวียนจากสำนัก 314 จะบาดเจ็บ แต่หมอเฮนเตอร์เองก็บาดเจ็บสาหัสเช่นกัน ทั้งสองฝ่ายต่างก็กำลังอยู่ในช่วงที่อ่อนแอ

และนี่คือโอกาสทองของเขา! ไม่แน่ว่าเขาอาจจะอาศัยจังหวะนี้ กำจัดเหตุการณ์ "วิกฤตลวงจริง" ให้สิ้นซากไปเลยก็ได้

"ตรวจสอบข้อมูล!" หลินยวนจ้องมองไปที่หลินยิงในหน้าจอ

[แจ้งเตือน: ปัจจุบัน / อนาคต?]

"อนาคต!"