บทที่ 75 แผนลวงซ้อนแผนจางจื่อเลี่ยง! จุดจบของบุตรแห่งดาวน้ำเงิน

หลินยวนเริ่มจากการตรวจสอบข้อมูลของหลินยิงก่อน

หาก "บุตรแห่งดาวน้ำเงิน" เป็นอันตรายจริงๆ ข้อมูลในอนาคตของหลินยิงหลังจบเหตุการณ์นี้จะต้องมีการเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอน!

ส่วนที่คาดการณ์ไว้จะถูกหรือไม่ แค่ดูข้อมูลอนาคตของเธอก็จะรู้เอง

หน้าต่างข้อมูลของพี่สาวในอีกสามปีข้างหน้าปรากฏขึ้นตรงหน้า

[ข้อมูล (อนาคต): หลินยิง] —— คำอธิบาย: อดีตสมาชิกอายุน้อยของสำนัก 314 ผู้เปี่ยมไปด้วยพลัง เมื่อเช้ามืดของวันที่ 17 ตุลาคม 2027 ในเหตุการณ์วิกฤตบุตรแห่งดาวน้ำเงิน เธอเสียชีวิตในที่เกิดเหตุเนื่องจากสมาชิกกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงินที่ถูกจับกุมได้ทำการระเบิดตัวเองภายในฐาน ส่งผลให้เกิดการปนเปื้อนของสปอร์ชีวภาพจำนวนมหาศาล ทำให้ระบบทางเดินหายใจและปอดติดเชื้ออย่างรุนแรง จนขาดอากาศหายใจและหยุดการทำงานของสัญญาณชีพทันที

นี่คือคำบรรยายถึงหลินยิงในอีกสามปีข้างหน้า

มันบรรยายถึงสิ่งที่หลินยิงกำลังจะเผชิญในวันนี้อย่างเป็นกลาง

เพราะสมาชิกกลุ่มที่ถูกจับกุมระเบิดตัวเองในฐาน ทำให้เธอต้องตายเพราะสปอร์ชีวภาพ

หลินยวนนึกถึงข้อมูลอนาคตของหลินยิงก่อนหน้านี้ ที่เธอมักจะตายในเหตุการณ์ลอบโจมตีที่วางแผนโดยเวยเทา หัวหน้าฝ่ายก้าวหน้า โดยระบุว่าการกู้ชีพไม่เป็นผลและประกาศเสียชีวิต

ในใจเขาเกิดความรู้สึกทอดถอน งานของสำนัก 314 นั้นช่างอันตรายเหลือเกิน

อย่าว่าแต่พี่สาวที่พลังยังไม่แข็งแกร่งพอเลย แม้แต่คนที่เก่งระดับโจวเฉวียน ในห้วงเวลาอนาคตเขาก็ไม่ตายก็บาดเจ็บสาหัสจนแทบสิ้นชื่อ

แม้แต่คนที่แกร่งอย่างหลันหลิงปอ ตอนนี้ก็บาดเจ็บไม่น้อยและต้องการการรักษาเร่งด่วน

"พี่ครับ พี่เคยคิดจะเปลี่ยนงานบ้างไหม?" หลินยวนเอ่ยด้วยความสงสารพี่สาว งานนี้สำหรับเธอมันช่างเสี่ยงอันตรายเกินไป

"นายพูดบ้าอะไรน่ะ!" หลินยิงแผดเสียงขึ้นมาทันที เพื่อนร่วมรบข้างกายเธอถ้าไม่ตายก็บาดเจ็บ แล้วเธอจะกลายเป็นคนขี้ขลาดหนีทัพได้อย่างไร?

แต่แล้วเธอก็ฉุกคิดได้ว่าหลินยวนพูดเพราะเป็นห่วง เธอจึงกล่าวขอโทษ "อาหยวน พี่ขอโทษ พี่รู้ว่านายหวังดีกับพี่ แต่มีเรื่องหนึ่งที่นายต้องรู้นะ พี่สาวนายมีข้อเสียเยอะแยะ แต่ไม่มีคำว่า 'ขี้ขลาด' อยู่ในนั้นเด็ดขาด! วางใจเถอะ พี่เคยดูดวงมา พี่น่ะดวงแข็งจะตายไป!"

พูดจบเธอก็ฉีกยิ้มให้หลินยวน เป็นรอยยิ้มที่หาได้ยากและดูหวานละมุนอยู่บ้าง

หลินยวนรู้สึกว่ามันงดงามมาก เขาจึงกดจับภาพหน้าจอโทรศัพท์เอาไว้

จากนั้นเขาก็พูดต่อ

"เอาเถอะครับ ดวงแข็งก็ดีแล้ว แต่ผมมีเรื่องหนึ่งอยากรู้ พวกคนร้ายอันตรายที่พวกพี่จับมาได้เนี่ย จะจัดการยังไง?"

"ก็ต้องเอาไปคุมขังที่สำนัก 314 สิ" หลินยิงตอบอย่างเป็นเรื่องปกติ คุกของสำนัก 314 ตั้งอยู่ใต้ดิน สร้างด้วยโลหะผสมพิเศษ แถมยังสามารถสะกดพลังของผู้เหนือธรรมชาติได้ ปลอดภัยสุดๆ! พวกบ้าบุตรแห่งดาวน้ำเงินพวกนี้พอขังลืมเข้าไป หลังจากการสอบสวนเสร็จสิ้น ก็จะเริ่มเข้าสู่การพิพากษาตามความผิดของแต่ละคน

หลินยวนย้อนถาม "พวกบุตรแห่งดาวน้ำเงินน่ะคลั่งจะตายไป พวกพี่พาพวกมันกลับฐานมาด้วยกันแบบนี้ ถ้าเกิดว่า... ผมหมายถึงสมมตินะ ถ้าพวกมันคือ 'ระเบิด' ล่ะ! เพราะคนพวกนี้จะใช้ตรรกะปกติมาตัดสินไม่ได้หรอกนะ"

"หลินยิง! เธอคุยอะไรกับน้องชายน่ะ เรื่องของสำนัก 314 คนนอกมีสิทธิ์อะไรมาพูด และนี่อยู่ในช่วงปฏิบัติหน้าที่ ทำไมถึง..." เสียงผู้ชายคนหนึ่งแทรกเข้ามา เขาดูโกรธจัดและน้ำเสียงเต็มไปด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว

แต่อีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น "ฉันเป็นคนอนุญาตให้เธอเปิดวิดีโอเอง จางจื่อเลี่ยง นายมีปัญหาเหรอ?"

เสียงนี้เย็นชามาก แต่หลินยวนจำได้ทันทีว่าคนพูดคือหลันหลิงปอ! บางทีเธออาจจะนอนอยู่บนเปลสนามข้างๆ ก็ได้ ช่างเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งจริงๆ บาดเจ็บขนาดนี้แต่น้ำเสียงและจังหวะการพูดยังเหมือนปกติไม่มีผิดเพี้ยน

"ปะ... เปล่าครับ..." ชายคนนั้นรีบอธิบาย "ผมแค่กังวลว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น โปรดอย่าเข้าใจผิดเลยครับ"

"พี่ครับ ช่วยหันกล้องวิดีโอไปที่พี่ชายคนที่พูดเมื่อกี้หน่อย ผมอยากคุยกับเขาสักสองสามคำ" หลินยวนพูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย แต่ในใจเริ่มเกิดความสงสัย

พี่สาว หลันหลิงปอ และพวกเขาอยู่ด้วยกันหมด การที่เขาคุยกับพี่สาวนั้นชายคนนี้ย่อมต้องรู้อยู่แล้ว

เมื่อกี้ยังเงียบอยู่เลย แต่พอเขาเอ่ยถึงเรื่องที่พวกบุตรแห่งดาวน้ำเงินอาจจะระเบิดตัวเอง ชายคนนี้กลับรีบร้อนเสนอหน้าออกมาทันที ช่างไม่ปกติเอาเสียเลย

"ได้สิ!"

หลินยิงไม่ได้คิดอะไรมาก เธอหันกล้องไปทางเพื่อนร่วมทีมที่ชื่อ จางจื่อเลี่ยง

เขาเป็นชายร่างสูงโปร่ง ใส่เครื่องแบบ มีรอยบาดเจ็บเล็กน้อยตามตัว ผมหยิกสีน้ำตาล และมีใบหูที่ใหญ่เป็นพิเศษ

จางจื่อเลี่ยงยืนตัวตรงประจันหน้ากับกล้อง จ้องมองหลินยวนแล้วเอ่ยเสียงเข้ม "นายจะคุยอะไรกับฉัน ตอนนี้ภารกิจยุ่งมาก รวบรัดหน่อย มีอะไรก็รีบพูดมา"

หลินยวนไม่ได้ตอบเขาทันที

เขาคิดในใจ: "ตรวจสอบข้อมูล"

[แจ้งเตือน: ปัจจุบัน / อนาคต?]

"ทั้งหมด!"

[ข้อมูล (ปัจจุบัน): จางจื่อเลี่ยง] —— คำอธิบาย: สมาชิกหลักของสำนัก 314 ติดการพนันใต้ดินจนเป็นหนี้สินมหาศาล ต่อมาได้สมคบคิดกับ จางอิ้น เพื่อนสมัยเรียน แอบติดต่อกับกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงินเพื่อหวังเงินทอง เป็นผู้เหนือธรรมชาติระดับต้นสายอัคคี ตรรกะ: เพลิงวิญญาณ (โดดเด่น), เพลิงสี่ทิศ (ระดับวิญญาณ), กายมอดไหม้ (ระดับวิญญาณ)

[ข้อมูล (อนาคต): จางจื่อเลี่ยง] —— คำอธิบาย: สมาชิกแกนนำของวิหารเทพแท้จริง (True God Hall) หลังจากกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงินถูก "จักรพรรดิมังกร-ทิเลีย" สังหารหมู่ เขาและสมาชิกที่เหลือรอดได้ร่วมกันก่อตั้งวิหารเทพแท้จริง ต่อมาในวันที่ 27 ตุลาคม 2030 ณ กองบัญชาการวิหารเทพแท้จริง เขาถูกเจ้าตำหนักดาราอัคคี · หลินยวน สังหารสิ้นซาก

หลังจากดูข้อมูลของจางจื่อเลี่ยง หลินยวนก็เข้าใจทันทีว่าชายที่ดูแข็งแกร่งตรงหน้านี้ ที่แท้ก็เป็นแค่พวกผีพนันที่ทรยศสำนัก 314 เพื่อเงิน

และเมื่อดูข้อมูลอนาคต! ชัดเจนว่าจางจื่อเลี่ยงเข้าร่วมกับกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงินในภายหลัง จนกระทั่งยอดฝีมือลึกลับที่ชื่อ "จักรพรรดิมังกร-ทิเลีย" เข้ามาสังหารล้างบางบุตรแห่งดาวน้ำเงินในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง

สมาชิกที่เหลือรอดจึงรวมตัวกันก่อตั้งวิหารเทพแท้จริง และไอ้จางจื่อเลี่ยงคนนี้ก็คือตัวหลัก!

เส้นเวลาลากยาวไปถึงวันที่ 27 ตุลาคม 2030 ที่แท้... ตัวเขาในอนาคตคือคนที่ถล่มวิหารเทพแท้จริงและฆ่าล้างเผ่าพันธุ์พวกอสูรหมื่นสามพันตนในวันนั้นนี่เอง!

หลินยวนจดจำชื่อหนึ่งเอาไว้ 'จักรพรรดิมังกร-ทิเลีย'! คนที่ถูกขนานนามว่าจักรพรรดิมังกรได้ ย่อมต้องเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งยวด

หลังจากได้รับข้อมูลทั้งหมด หลินยวนก็รู้สึกว่าพวกผีพนันนี่กู้ไม่กลับจริงๆ มีแต่จะถลำลึกลงสู่ความตกต่ำ

วิดีโอคอลยังดำเนินต่อไป

หลินยวนคิดแผนการทั้งหมดจบในชั่วพริบตา!

"ถ้ายังไม่พูด พี่จะตัดสายแล้วนะ" จางจื่อเลี่ยงเอามือไพล่หลัง แววตาดูแน่วแน่ แต่ในใจเขารู้สึกหวาดระแวงหลินยวน

หมอนี่เป็นหลานชายของอดีตผู้อำนวยการ มีอำนาจในการพูดค่อนข้างมาก หากความลับแตก แผนการของเขากับองค์กรจะพังทลายทันที

เงินก้อนโตที่ถูกสัญญาไว้ก็จะสูญเปล่า! ถึงตอนนั้นหากเขาหาเงินไปใช้หนี้ไม่ได้... วิธีการจัดการของ "แชลเลอร์" ราชาแห่งโลกใต้ดิน แค่คิดเขาก็ขนลุกซู่แล้ว

หลินยวนยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "ขอโทษครับพี่จาง พอดีผมไม่นึกว่าจะได้เจอพี่ที่นี่น่ะ"

"นายรู้จักฉันเหรอ?" จางจื่อเลี่ยงแปลกใจ

"รู้จักสิครับ! พี่จางจื่อเลี่ยงไง จางอิ้นน่ะเป็นญาติของเพื่อนบ้านผม พี่กับจางอิ้นเป็นเพื่อนซี้สมัยเด็กที่เรียนมาด้วยกันไม่ใช่เหรอครับ! พวกเรายังเคยไปกินข้าวด้วยกัน แถมยังเคยไปเล่นเกมยิงปลาที่ตู้เกมด้วยกันเลย พี่ลืมไปแล้วเหรอ? วันนั้นพี่ชนะได้เงินไปตั้งเยอะแน่ะ!" หลินยวนร่ายยาว

จางจื่อเลี่ยงสะดุ้งเหมือนหนูโดนเหยียบหาง ร้องลั่น "มั่วแล้ว! ไปเล่นตอนไหน! เดี๋ยว... ฉันไม่เคยรู้จักจางอิ้นมาก่อนเลย เพื่อนสมัยเด็กอะไรกัน!" สมองเขาขาวโพลน เหงื่อกาฬไหลพราก... ฉิบหายแล้ว หลุดปากออกไปจนได้!

การบุกโจมตีบุตรแห่งดาวน้ำเงินครั้งนี้ล้มเหลว เพราะจางอิ้นรองหัวหน้าหน่วยหงเซิ่นเป็นไส้ศึกของบุตรแห่งดาวน้ำเงิน

และต่อมา จางอิ้นยังทรยศในที่เกิดเหตุ จนทำให้หลันหลิงปอบาดเจ็บหนัก

ทันทีที่ถูกโยงเข้าหาจางอิ้น เขาย่อมกลายเป็นผู้ต้องสงสัย! และเมื่อถึงตอนนั้น เรื่องเน่าๆ ของเขาต้องถูกขุดคุ้ยออกมาแน่

"เอ่อ... คือฉันจะบอกว่า นายคงจำผิดคนแล้วล่ะ พวกเราไม่เคยไปกินข้าวด้วยกัน และฉันก็ไม่รู้จักจางอิ้นก่อนที่จะเข้ามาที่นี่ด้วย อย่ามาล้อเล่นสุ่มสี่สุ่มห้าสิ ไม่งั้น... มันจะสร้างความเดือดร้อนให้ฉันนะ" จางจื่อเลี่ยงพูดจบก็พยายามระงับอารมณ์โกรธแล้วแสร้งยิ้มให้หลินยวน

แต่พอเขาเงยหน้ามองหลินยิงและเพื่อนร่วมทีมรอบๆ เขาก็พบว่า... ทุกคนรวมถึงหลินยิง กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาหวาดระแวง

"ทุกคนครับ พวกเราคือเพื่อนร่วมรบกันนะ อย่าไปฟังเรื่องตลกไร้สาระเลย" จางจื่อเลี่ยงพยายามแก้ตัวน้ำขุ่นๆ

หลินยิงจ้องมองเขาด้วยสายตาเคร่งขรึม "แล้วทำไมตอนที่น้องชายฉันบอกว่าคนพวกนี้อาจจะระเบิดตัวเอง นายถึงดูรีบร้อนนักล่ะ? แล้วเมื่อกี้ก็นายก็ดูลนลานอีก ในเวลาสั้นๆ แต่นายคุมอารมณ์ไม่อยู่ถึงสองครั้ง! ถ้าถ้านายเชื่อมั่นว่าพวกเราคือเพื่อนร่วมรบจริงๆ งั้นก็วางอาวุธลงซะ แล้วรอให้พวกเราสืบสวนจนแน่ชัดเพื่อคืนความยุติธรรมให้นาย!"

"แม่แม่งเอ๊ย...!" จางจื่อเลี่ยงสบถ เขาจะยอมถูกสอบสวนไม่ได้เด็ดขาด เขาตัดสินใจดึงระเบิดแสงที่ข้างเอวออกมาแล้วขว้างลงพื้นทันที!

เขาพุ่งพลังเลือดลมแล้วกลับตัววิ่งหนีสุดชีวิต!

ทว่าในระยะไม่ไกล...

บนเตียงพยาบาลฉุกเฉิน หลันหลิงปอนอนอยู่ตรงนั้น ทีมแพทย์กำลังปฐมพยาบาลบาดแผลที่หน้าท้องและหัวไหล่ให้เธออย่างเร่งด่วน

ใบหน้าของหลันหลิงปอเย็นชา ในมือของเธอไม่รู้ว่าถือแส้สีดำสนิทไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอสะบัดแส้ออกไปอย่างแรง! เงาของงูยักษ์พุ่งทะยานออกมาจากใต้ดิน กลืนกินระเบิดแสงเข้าไปในคำเดียว จากนั้น... หางยักษ์ที่ดูราวกับหินถล่มก็ฟาดลงบนร่างของจางจื่อเลี่ยงอย่างจัง!

จางจื่อเลี่ยงรู้สึกเหมือนถูกภูเขาทับ แผ่นหลังปวดร้าวอย่างรุนแรง ร่างของเขาถูกกดจมลงกับพื้น หน้าแนบชิดกับเศษหินจนลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ

ทันใดนั้นเอง...

เสียงผู้หญิงที่ราบเรียบแต่เย็นเยียบก็ดังเข้าหู

"จางจื่อเลี่ยง พวกเราไม่ได้เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรกนะ... คายสิ่งที่นายรู้ออกมาให้หมด ถ้านายไม่อยากลองดีกับวิธีการของฉัน"

หลันหลิงปอที่อยู่บนเตียงคนไข้หันหน้ามา สายตาที่เย็นชาและไร้อารมณ์จดจ้องไปที่จางจื่อเลี่ยงที่ถูกสยบอยู่กับพื้น

ในแววตาของจางจื่อเลี่ยงตอนนี้ มีเพียงความหวาดกลัวที่สั่นประสาทอย่างถึงที่สุด!!