ตอนที่ 87
บทที่ 90 กระบี่ทองคำผู้สูงส่ง! นักบุญน้อยโลหิตมาร
minibunny · 8,394 ตัวอักษร
"จากเช้ามืดจนถึงตอนนี้ สิบชั่วโมง เลือดลมเพิ่มขึ้น 36 จุด"
หวังหลิง (หลินยวน) คำนวณคร่าวๆ แล้วพบว่า การเติบโตของเลือดลมในร่างกายเขานั้นพุ่งสูงเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้แต่แรกเสียอีก! หากวันนี้ประมูลวัตถุวิญญาณมาได้ และวิชากัดกินวิญญาณเริ่มทำงาน ความเร็วในการเพิ่มเลือดลมคงจะพุ่งทะยานยิ่งขึ้น วันหนึ่งเพิ่มเกินร้อยจุดคงไม่ใช่ปัญหาเลย
เขาสัมผัสได้ถึงพลังปราณที่ไหลเวียนอยู่ใต้ผิวหนัง หวังหลิงรู้สึกว่าเขามีพละกำลังมหาศาลที่ใช้ไม่หมด ทุกท่วงท่าการเคลื่อนไหวล้วนเต็มไปด้วยความมั่นใจที่เอ่อล้นออกมาจากความแข็งแกร่งของตนเอง!
"เวลาประมูลของสมาคมผู้เหนือธรรมชาติ ถูกกำหนดไว้ตอนหนึ่งทุ่มคืนนี้" ยังพอมีเวลาเหลืออีกพักใหญ่ก่อนจะเริ่มการประมูล
หวังหลิงยังไม่รีบลุกจากเตียง
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พบว่ามีข้อความวีแชทที่ยังไม่ได้อ่านหลายข้อความ
เขากดเข้าไปดู
จ้าวชีชี: ฉันไปที่โรงฝึกหาอาจารย์เพื่อฝึกยุทธ์แล้วนะ! มีอะไรก็ทักมา จ้าวชีชี: ราชาหมาป่าอยู่ในกระเป๋าเป้ของฉันด้วยแหละ 「สติกเกอร์ซามอยด์ชูป้ายตกลง」
ข้อความส่งมาตอนหกโมงครึ่งตอนเช้า
หวังหลิงส่งข้อความตอบกลับไป ดูท่าชีชีจะขยันมากจริงๆ
เมื่อคืนเกิดเรื่องวุ่นวายเยอะมาก กว่าทั้งคู่จะได้แยกย้ายไปนอนที่ห้องใหม่ของตัวเองก็เกือบตีสี่
คำนวณดูแล้ว เธอได้พักผ่อนอย่างมากแค่สองชั่วโมงก็รีบตื่นไปหาอาจารย์เพื่อเรียนวรยุทธ์เสียแล้ว
อีกคนหนึ่งที่ส่งข้อความมาคือพี่สาว หลินยิง
หลินยิง: อาหยวน พี่เห็นคลิปที่นายสู้กับหมอเฮนเตอร์ในกลุ่มพวกเราแล้วนะ! สุดยอดมากเลย ตอนนี้หลายคนพูดกันว่านายคือยอดฝีมือเหนือธรรมชาติที่เกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริงๆ! ภูมิใจที่สุดเลยจ้า
หวังหลิงไม่ต้องเดาก็รู้ว่าลู่จิ้งต้องเป็นคนถ่ายวิดีโอไว้แล้วส่งเข้าไปในกลุ่มของสำนัก 314 แน่ๆ
เขานึกถึงตอนที่ต่อสู้กับหมอเฮนเตอร์ ความรู้สึกตอนที่อนุภาคลึกลับหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายจนแข็งแกร่งอย่างไร้เทียมทานนั้นช่างน่าถวิลหาจริงๆ
"เสียดายที่มันคงอยู่ได้สั้นไปหน่อย" หวังหลิงนึกเสียดาย
หลังจากตอบข้อความพี่สาว หวังหลิงก็เปิดเข้าไปดูเว็บบอร์ดลั่วตูของสมาคมผู้เหนือธรรมชาติ
ทันทีที่เข้าสู่เว็บบอร์ด
หวังหลิงก็พบว่าข่าวซุบซิบนี่แหละคือแรงขับเคลื่อนอันดับหนึ่ง! เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานได้แพร่กระจายไปทั่วอย่างสมบูรณ์แล้ว
กระทู้เกือบทั้งหมดในเว็บบอร์ดล้วนคุยกันเรื่องนี้ มีทั้งการคาดเดาและข้อสมมติฐานที่หลุดโลกมากมาย
【กลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงินถูกถล่มยับ! มีรูปยืนยัน หัวหน้าหลันกับหัวหน้าหน่วยเทียนปิงร่วมมือกันกวาดล้างรังใหญ่! (74 ความเห็น)】 【ใครจะนึกว่าสำนัก 314 กับบุตรแห่งดาวน้ำเงินจะบาดเจ็บหนักทั้งคู่!】 【เหมือนจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นทางวงแหวนรอบนอกทิศเหนือลั่วตูเมื่อวาน แผ่นดินไหว กระแสน้ำผิดปกติ มีใครรู้เรื่องบ้าง?】 【ใครจะไร้เทียมทานใต้หล้า! ต้องเป็นท่านเทพกระบี่ทองคำของข้าเท่านั้น!!! (437 ความเห็น - กระทู้ร้อน!)】
หวังหลิงเห็นกระทู้ที่ติดป้ายว่า "ร้อน"
เมื่อเห็นคำว่า "เทพกระบี่ทองคำ" เขาก็นึกถึงกระบี่กลืนทองสัจจะวิวัฒน์ทันที แม้มันจะเป็นกระบี่สัมฤทธิ์ แต่เมื่อแสดงพลังออกมา มันคือกระบี่วิญญาณสีทองของจริง
พอกดเข้าไปในกระทู้ หวังหลิงพบว่ามันไม่มีข้อความใดๆ มีเพียงคลิปวิดีโอแนบมา
คลิปมีความยาวเจ็ดวินาที เมื่อกดเล่น ภาพแสดงให้เห็นโถงคุกใต้ดินของสำนัก 314 ที่เต็มไปด้วยหมอกเลือด และศพที่นอนเกลื่อนพื้น
มุมกล้องส่ายไปมาเร็วมาก ภาพค่อนข้างเบลอและมองเห็นไม่ชัด! แต่หวังหลิงจำได้ในพริบตาว่านั่นคือตัวเขาและราชาอสูรหลอกจริง!
กระบี่กลืนทองสัจจะวิวัฒน์ กระถางสัมฤทธิ์สัจจะวิวัฒน์ และการต่อสู้ระหว่างเขากับราชาอสูรนั้นดุเดือดมาก โดยเฉพาะตอนที่กระบี่ทองคำฟันลงมาจนเกิดรอยแยกยาวหลายสิบเมตร! ช่างน่าเกรงขามยิ่งนัก!
วิดีโอจบลงอย่างรวดเร็ว
"ตอนนั้นเราเก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!" ตอนนั้นหวังหลิงมัวแต่โฟกัสกับการต่อสู้ พอมาดูวิดีโอย้อนหลัง เขาถึงได้รู้ว่าตอนที่ได้รับพลังงานลึกลับเสริมส่งนั้น พลังต่อสู้ของเขามันหลุดโลกไปไกลจริงๆ
ดูเหมือนจะมีเงาของระดับ "จอมราชันย์" ที่คุณลุงเจียงพูดถึงแฝงอยู่จางๆ แล้วด้วยซ้ำ
"สุดยอดไปเลย!"
หวังหลิงดูซ้ำอีกรอบ และพบว่าวิดีโอดูเหมือนจะถูกตัดต่อมาอย่างตั้งใจ ไม่เห็นใบหน้าของเขาเลย เห็นเพียงท่วงท่าและการเคลื่อนไหวตอนสังหารเท่านั้น
ยังดูไม่จุใจเลย วิดีโอสั้นเกินไป! หวังหลิงไม่ได้ดูต่อแต่เลื่อนลงไปดูช่องคอมเมนต์แทน
นิรนาม 3: ทุกหมัดทุกกระบี่ที่ฟันออกมามันบีบหัวใจมาก! ไอ้สัตว์ประหลาดนั่นทำเอาฉันขนลุก แต่พอมาอยู่ต่อหน้าท่านเทพคนนี้กลับทำได้แค่คอยหลบหลีก นี่คือยอดฝีมือท่านไหนกัน? มีใครตาดีดูออกบ้างไหม?
สงฆ์พเนจร: สังเกตเห็นร่องรอยของวิชาลมหายใจจางๆ แต่ก็ดูไม่ค่อยเหมือน! ศัสตราวุธเหล่านี้มีพลังวิญญาณสูงมากและพิเศษสุดๆ ยิ่งเป็นศัสตราวุธวิญญาณระดับนี้ ข้อกำหนดที่มีต่อเจ้านายยิ่งเข้มงวด เด็กหนุ่มคนนี้ต้องแข็งแกร่งมาก และมีเจตจำนงที่แน่วแน่สุดๆ แน่นอน
นิรนาม 7: พูดก็พูดเถอะ ถ้าฉันได้กระบี่ทองคำแบบนั้นมาครองบ้าง ฉันก็คงเทพแบบนี้เหมือนกัน พลังพุ่งเป็นสโนว์บอลแน่ๆ!!
มีคนเห็นด้วยกับ "นิรนาม 7" เยอะมาก แต่ก็มีพวกปากแจ๋วแซะกลับเหมือนกัน
หวังหลิงเห็นคอมเมนต์นิรนามรายหนึ่งตอบกลับว่า: ไปพุ่งเป็นแมลงกุดจี่กลิ้งขี้เถอะไป!
หวังหลิงเห็นแล้วเกือบหลุดขำ มีแต่อารมณ์ล้วนๆ ไม่มีตรรกะเลยจริงๆ!
หลังจากไล่ดูไปหลายหน้า หวังหลิงก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความจริงอย่างหนึ่ง
อย่าว่าแต่ศัสตราวุธวิญญาณของจริงเลย
สำหรับคนที่เข้าร่วมสมาคมผู้เหนือธรรมชาติ ซึ่งถือว่าเป็นผู้เหนือธรรมชาติระดับกลางถึงบนแล้ว การจะมีวัตถุที่มีพลังวิญญาณแฝงอยู่ก็นับเป็นเรื่องที่ยากแสนยาก!
สิ่งที่ทำให้หลายคนจนปัญญาคือ ต่อให้มีวัตถุแฝงวิญญาณวางอยู่ตรงหน้า พวกเขาก็อาจจะมองไม่ออกด้วยซ้ำ นี่ต้องใช้ความรู้ที่แน่นหนา สายตาที่เฉียบคม และโชคชะตาที่ยอดเยี่ยมถึงจะมองเห็นความต่างได้
เมื่อเห็นว่าพวกเขาแยกแยะวัตถุแฝงวิญญาณไม่ออก หวังหลิงก็เบาใจขึ้นเยอะ!! ยิ่งพวกเขามองไม่ออก ตอนที่ไปประมูลของสมาคมวันนี้ หรือช่องทางอื่นๆ เขาก็จะยิ่งมีโอกาส "หยิบของหลุด" ได้ของดีราคาถูกมาครอง
ขณะเลื่อนดูหน้าถัดไป หวังหลิงเจอคอมเมนต์หนึ่งที่สไตล์การพูดดูแปลกแยก
นิรนาม 09: มนุษย์คิดเพียงนิด เทพแท้จริงก็หัวร่อ ช่างโง่เขลาเบาปัญญา คิดหรือว่าใช้พิธีกรรมน่าเบื่อแบบนั้นแล้วจะได้รับสายพระเนตรจากเทพ? ช่างน่าขำสิ้นดี! มีเพียงโลหิตที่แผดเผาด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้เท่านั้น ที่จะปลุกเจตจำนงแห่งเทพแท้จริงให้ตื่นขึ้นได้!!
หวังหลิงเห็นคอมเมนต์นี้แล้วรู้สึกประหลาดใจ คนที่ตอบดูเหมือนจะเป็น... สมาชิกกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงิน
หรืออย่างน้อยก็มีความเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งกับกลุ่มนั้น ประโยคที่ว่า "โลหิตที่แผดเผาด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้เท่านั้น ที่จะปลุกเจตจำนงแห่งเทพแท้จริงให้ตื่นขึ้นได้" มันดูพิเศษมาก
ในเวลาเดียวกัน
ณ คฤหาสน์หรูหราแถววงแหวนรอบที่ห้าทิศใต้ลั่วตู
มีคนในชุดสูทหลายคนยืนอยู่ต่อหน้าเด็กหนุ่มคนหนึ่ง เด็กหนุ่มคนนั้นมีใบหน้าที่งดงามและประณีตมาก ผิวขาวซีดจนเกินไป แต่ดวงตาของเขากลับเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิต รัศมีรอบกายดุดันและทรงอำนาจจนคนรอบข้างไม่กล้าขัดใจและไม่กล้าแม้แต่จะสบตา
"ท่านนักบุญครับ การโพสต์ข้อความแบบนั้นในเว็บบอร์ดอาจจะถูกแบนไอดีได้นะครับ" ชายคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะเตือน
เด็กหนุ่มตาแดงนั่งอยู่บนเก้าอี้ ใช้มือเท้าคาง สีหน้าแฝงไปด้วยความผิดหวัง "การจะปฏิบัติจามเจตจำนงแห่งเทพต้องทำแบบหลบๆ ซ่อนๆ งั้นเหรอ ฉันเข้าใจแล้วว่าพวกนายมันเป็นพวกขยะแบบไหน! วันๆ เอาแต่หมุดหัวอยู่ในร่องน้ำ เจตจำนงก็ต่ำต้อยเหมือนหนูในท่อระบายน้ำ!"
"การจะปลุกเจตจำนงแห่งเทพ เพื่อให้ได้มาซึ่งสายพระเนตรจากเทพ! จำเป็นต้องใช้โลหิตที่แผดเผาด้วยเจตจำนงที่ระเบิดก้อง องอาจ และไร้ซึ่งความกลัวที่สุด!" ยิ่งพูดเขาก็ยิ่งตื่นเต้น "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉัน... ผู้ออกเผยแผ่ศาสนาของเทพผู้ยิ่งใหญ่ จะเป็นคนนำทางพวกนายที่กำลังหลงทางด้วยความขี้ขลาด เข้าสู่หนทางแห่งโลหิตแผดเผาเอง!"
ชายสามคนจากกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงิน เมื่อได้ฟังคำพูดที่ปลุกใจของเด็กหนุ่มตาแดง แววตาก็เริ่มสว่างไสวและเลือดในกายเริ่มเดือดพล่าน พวกเขาเบื่อเต็มทนกับการต้องหลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเหมือนที่ผ่านมา
"ในนามของข้า นักบุญน้อยโลหิตมาร! เมืองนี้จะไม่ยอมให้มีกลุ่มบุตรแห่งดาวน้ำเงินอยู่อีกต่อไป พวกเราจะประกาศเกียรติภูมิของ 'วิหารเทพแท้จริง' ภายใต้แสงตะวันอันภาคภูมิ ด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้และโลหิตที่เดือดพล่าน!" ชื่อของเขาก็คือ... นักบุญน้อยโลหิตมาร!
ตั้งแต่ออกมาจากคุกใต้ดินของสำนัก 314 เมื่อวาน เขาก็ได้รวบรวมสมาชิกที่เหลือของบุตรแห่งดาวน้ำเงิน และกำลังจะสร้างทุกอย่างขึ้นมาใหม่!
"ท่านนักบุญครับ ตอนนี้หมอเฮนเตอร์ตายแล้ว พวกเราขาดหัวหน้า หลายคนยังไม่ยอมล้มเลิก... การสังเวยเลือดครับ" ชายคนหนึ่งเอ่ยอย่างลังเล
"ก่อนที่พิธีโลหิตแผดเผาอันยิ่งใหญ่จะมาถึง จะไม่ยอมให้มีคนขี้ขลาดหน้าไหนมารบกวนสายพระเนตรของเทพผู้ยิ่งใหญ่เด็ดขาด!" นักบุญน้อยโลหิตมารบิดข้อมือ เชิดคางขึ้นแล้วกล่าวว่า "ฉันจะเป็นคนทำให้พวกนายได้เห็นเอง ว่าหนทางแห่งโลหิตแผดเผาที่แท้จริงคืออะไร!"
"วิหารเทพแท้จริงจงเจริญ! ท่านนักบุญจงเจริญ!" ทั้งสามคนคุกเข่าลงด้วยความตื่นเต้น สัมผัสได้ถึงอนาคตที่รุ่งโรจน์ยิ่งกว่าเดิมที่กำลังจะมาถึง!
เวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็วราวกับกะพริบตา
พริบตาเดียว...
ก็เข้าสู่ช่วงพลบค่ำ เวลาหกโมงครึ่ง
หวังหลิงเพิ่งเดินออกจากโรงฝึกวรยุทธ์ เขาได้ทำการฝึกฝนและขัดเกลาตรรกะ แก่นแท้มรรพยุทธ์ อย่างต่อเนื่องภายในโรงฝึก! ความก้าวหน้านั้นชัดเจนมาก ฝึกอีกแค่สองสามครั้ง การเลื่อนระดับตรรกะก็อยู่แค่เอื้อมแล้ว
ส่วนตอนนี้ล่ะ? หวังหลิงเดินทางมาถึงสำนักงานใหญ่ของสมาคมผู้เหนือธรรมชาติลั่วตู!
ลิฟต์เลื่อนลงมาอัตโนมัติ เฮยเอ้อร์ (ดำสอง) มนุษย์จิ้งจอกยืนต้อนรับด้วยความนอบน้อม ตอนนี้เขายำเกรงหวังหลิงมาก
โดยเฉพาะตอนเช้ามืดที่ได้เห็นบาดแผลของเสือคลั่งดัดแปลงที่ตายลง มันน่ากลัวมาก! หัวเสือถูกกระบี่แทงทะลุและสิ้นใจในดาเดียว
"คุณหวังหลิง เชิญตามผมมาทางนี้ครับ! คุณเยว่โพโสได้สั่งความไว้เรียบร้อยแล้ว" เฮยเอ้อร์ค้อมตัวนำทางหวังหลิงเดินเข้าไปข้างใน
วันนี้เพราะการประมูลกำลังจะเริ่มขึ้น คนในสมาคมผู้เหนือเธรรมชาติจึงดูเยอะกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด
หลายคนมองหวังหลิงด้วยสายตาประหลาดใจและสงสัย ที่เขาสามารถเดินเข้าสู่เขตต้องห้ามได้โดยตรง แถมยังมีเฮยเอ้อร์คอยนำทางให้อย่างนอบน้อมขนาดนี้
ดูท่าในการประมูลที่กำลังจะมาถึง เด็กหนุ่มคนนี้คงจะเป็นลูกค้ารายใหญ่แน่นอน!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น