บทที่ 91 นี่ไม่ใช่การประมูล!

ครั้งนี้ เฮยเอ้อพาหลินยวนมาที่ห้องอีกห้องหนึ่ง

ก่อนจะเปิดประตู เขาได้บอกกับหลินยวนว่า "หัวหน้าเซี่ยก็อยู่ข้างในครับ เธอมาเข้าร่วมการประมูลครั้งนี้ด้วยเหมือนกัน"

"เซี่ยเหยาเหรอ" หลินยวนรู้จักเธอ หัวหน้ากลุ่มเงาราตรีแห่งหน่วย 314 นามว่าเซี่ยเหยา ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้เหนือสามัญที่แข็งแกร่งที่สุดในหน่วย 314

หลินยวนยังไม่เคยสัมผัสหรือพูดคุยกับเธอโดยตรง

ความเกี่ยวข้องเพียงอย่างเดียวคือเมื่อคืนนี้ เขาเคยเห็นเธอเดินลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ ตัวไม่สูงนัก ผมทรงทวินเทล แต่บุคลิกท่าทางกลับดูมีอำนาจและมีออร่าอย่างมาก

"ใช่ครับ คือเธอเอง เชิญครับ" เฮยเอ้อเปิดประตูไม้ให้หลินยวน โดยที่ตัวเขาไม่ได้เดินเข้าไปและปล่อยประตูเปิดไว้อย่างนั้น

ภายในห้องสว่างไสวด้วยแสงไฟโทนอุ่นบรรยากาศผ่อนคลาย บนโซฟาหนังรูปตัวแอล (L) สีส้ม เย่โผซัวนอนพิงอยู่อย่างสบายอารมณ์

ชุดฮั่นฝูสไตล์โบราณขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งที่เย้ายวนของเธอ เรือนผมสีชมพูเกล้าเป็นมวย มีหูจิ้งจอกสีชมพูโผล่ออกมา นิ้วเรียวคีบกล้องยาสูบยาว ปลายด้านหนึ่งพาดไว้ที่กระดูกไหปลาร้า ริมฝีปากอิ่มสีชมพูพ่นควันยาสูบที่มีกลิ่นหอมลึกลับออกมา

"ไฮ้ พ่อหนุ่มหลินยวน"

"คุณโผซัว"

หลินยวนพยักหน้าให้เธอ จากนั้นสายตาก็มองไปยังโซฟาอีกด้านหนึ่ง คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นคือเซี่ยเหยา

เซี่ยเหยามีใบหน้ารูปไข่ขนาดเล็ก จิ้มลิ้มน่ารัก แก้มป่องนิดๆ ผมทรงทวินเทลสีดำสนิทเงางาม ผิวขาวเนียนละเอียด ดวงตาคู่นั้นสว่างไสวและมีพลัง เธอสวมเสื้อผ้าแฟชั่นทันสมัย ดูท่าทางเอาเรื่องและค่อนข้างหยิ่งทีเดียว

เพียงแค่มองแวบเดียว หลินยวนก็รู้ว่าเธอคือนิสัยแบบ 'เด็กแสบ' เป็นเด็กสาวที่มั่นใจในตัวเองและปากไม่ตรงกับใจ (ซึนเดระ) ท่าทางเหมือนกับหลินเสี่ยวเถียนน้องสาวของเขาไม่มีผิด!

เซี่ยเหยานั่งอยู่บนโซฟา อาจเป็นเพราะเธอตัวไม่สูงนัก เมื่อสวมรองเท้าบูทหนังคู่เล็ก ขาสั้นๆ ของเธอจึงห้อยต่องแต่งอยู่กลางอากาศไม่ถึงพื้น และเธอก็แกว่งขาไปมาเป็นระยะ

"นายคือหลินยวนสินะ" เซี่ยเหยาเอ่ยขึ้น เธอลุกขึ้นจากโซฟา เอามือข้างหนึ่งไพล่หลัง และแนะนำตัวอย่างจริงจังว่า "ฉัน เซี่ยเหยา หัวหน้ากลุ่มเงาราตรีแห่งหน่วย 314 และยังเป็นผู้เหนือสามัญที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสามกลุ่มใหญ่ของหน่วย 314 ณ ตอนนี้ด้วย!"

"สวัสดีครับ ผมหลินยวน" หลินยวนเดินเข้าไปใกล้เธอ และพบว่า... เซี่ยเหยาตัวเล็กจริงๆ คาดว่าสูงไม่ถึง 160 ซม. เมื่อเทียบกับเย่โผซัวหรือผู้หญิงคนอื่นๆ แล้ว เธอเหมือน... สิ่งมีชีวิตตัวจ้อยตัวหนึ่งเลย

"อืม"

เซี่ยเหยายกมือขึ้นจับมือกับหลินยวน เธอเงยหน้ามองหลินยวนแล้วพูดว่า "ฉันไม่ชอบมองเงยหน้ามองใคร ไม่ชอบเอามากๆ"

หลินยวนแอบถอนหายใจ นิสัยเด็กแสบจริงๆ ด้วย เขาจึงพูดว่า "งั้นเรานั่งลงกันก่อนเถอะครับ" หลังจากปล่อยมือ ภายในห้องมีที่ว่างบนโซฟาอีกสามที่

สองที่อยู่ติดกับเย่โผซัว ส่วนอีกที่แยกออกมาต่างหาก เซี่ยเหยาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เธอนั่งลงบนโซฟาเดี่ยวที่อยู่ไกลจากเย่โผซัวที่สุด

ดวงตากลมโตแอบมองส่วนโค้งเว้าของเย่โผซัวอย่างเจ้าเล่ห์ 'ฉันไม่ยอมนั่งข้างยัยหน้าอกภูเขาไฟนั่นหรอก!'

หลินยวนเห็นดังนั้นก็ไม่เกรงใจ นั่งลงที่ตำแหน่งข้างๆ เย่โผซัว

"การประมูลครั้งนี้มีอะไรที่ต้องระวังเป็นพิเศษไหมครับ?"

"หยิบมือถือออกมา เปิดแอปฯ เพื่อเข้าร่วมการประมูล ในมือถือจะเห็นไอเทมประมูลและราคาที่เสนอ แน่นอนว่าราคาต้องไม่เกินยอดเงินคงเหลือในบัญชีของตัวเอง" เย่โผซัวชี้ไปข้างหน้าแล้วพูดต่อ "สถานการณ์ของเราพิเศษหน่อย เราสามารถมองผ่านกระจกหน้าต่างเพื่อเห็นลานประมูลสดๆ และเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของสิ่งของได้เลย"

พูดจบ เธอชี้มือไปยังหน้าต่างกระจกด้านหน้า การประมูลยังไม่เริ่ม ภายในหน้าต่างกระจกยังมืดสนิทอยู่

"เข้าใจแล้วครับ"

ตอนที่หลินยวนเปิดแอปฯ เขาเห็นเซี่ยเหยาแอบยื่นหัวมามองอย่างเงียบๆ เห็นได้ชัดว่าเธอสงสัยแต้มของเขา เขาจึงพูดขึ้นว่า "ผมมีแต้มแสนกว่าๆ แล้วคุณล่ะ?"

"ฉัน... ยังไม่ถึงแสนหรอก!" เธอตอบอย่างตรงไปตรงมา หลินยวนเลยลองเดาตัวเลข "ห้าหมื่น?"

ใบหน้ารูปไข่ของเซี่ยเหยาเริ่มแดงระเรื่อ เธอตอบว่า "สามหมื่นเจ็ดพันหกร้อยมั้ง"

"อืม"

บรรยากาศเริ่มกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ไม่นานนัก เวลาก็ล่วงเลยมาถึงช่วงเริ่มการประมูล

เป็นอย่างที่เย่โผซัวบอก

อีกด้านหนึ่งของหน้าต่างกระจกสว่างขึ้น บนเวทีสีแดง ภายใต้แสงไฟสปอตไลท์ นักประมูลในชุดสูทสากลปรากฏตัวขึ้น

เขาประกาศว่า "การประมูลของสมาคมผู้เหนือสามัญประจำวันที่ 18 ตุลาคม กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว! วันนี้มีไอเทมประมูลทั้งหมด 47 รายการ แต่โปรดทราบว่า ช่วงสุดท้ายจะมีรายการลับระดับ ไพ่ตาย 3 รายการ ขอให้ทุกท่านบริหารแต้มให้ดี!

ไอเทมประมูลในครั้งนี้ ยกเว้นรายการลับช่วงสุดท้ายแล้ว รายการอื่นๆ ไม่สามารถยืนยันได้ว่ามีพลังปราณสถิตอยู่หรือไม่ ท่านต้องแบกรับความเสี่ยงด้วยตนเอง การประมูลรับชำระเป็นแต้มของสมาคมผู้เหนือสามัญเท่านั้น บัดนี้ ผมขอประกาศเริ่มการประมูลอย่างเป็นทางการ!!"

"นี่คือไอเทมชิ้นแรก หน้ากากกระดูกช้างครึ่งซีก ได้มาจากภาคสนาม ราคาเริ่มต้นที่ 1,000 แต้ม เสนอราคาเพิ่มได้ครั้งละไม่ต่ำกว่า 100 แต้ม"

ภายใต้แสงไฟบนเวทีประมูล มีหน้ากากกระดูกช้างขนาดเท่าฝ่ามือวางอยู่ ไม่รู้ว่าผ่านอะไรมาบ้างหรือผ่านมานานแค่ไหน ผิวหน้ามันเริ่มเหลืองนวลและไม่ค่อยมีความเงา ดูออกว่าน่าจะทำมาจากงาช้างโบราณจริงๆ

หลินยวนตรวจสอบข้อมูลของมัน

【แจ้งเตือน: ปัจจุบัน / อนาคต?】

"ทั้งหมด"

【ข้อมูล (ปัจจุบัน): เศษงาช้างวิญญาณโบราณ —— คำอธิบาย: เศษงาจากช้างวิญญาณโบราณ มีพลังปราณที่สะสมไว้ตั้งแต่ตอนมีชีวิตสถิตอยู่ ค่อนข้างเบาบาง คำโปรย: เก่าแก่ (ระดับจิตวิญญาณ)】

【ข้อมูล (อนาคต): เศษงาช้างเทวะ —— คำอธิบาย: ดูดซับพลังปราณจากการฟื้นฟูพลังปราณ แสดงให้เห็นถึงงาช้างสถิตวิญญาณที่พิเศษยิ่งขึ้น คำโปรย: เก่าแก่ (ระดับจิตวิญญาณ), พลังปราณเต็มเปี่ยม (ระดับจิตวิญญาณ)】

"ประมูลเลย!" เซี่ยเหยาเห็นว่ายังไม่มีใครเสนอราคา จึงตัดสินใจเพิ่มราคาเป็น 1,100 แต้ม

ผ่านไปไม่กี่วินาที ก็ยังไม่มีใครสู้ราคา

นักประมูลกำลังจะนับถอยหลังแล้ว หลินยวนเห็นว่าไม่มีใครสู้ราคา จึงกดตัวเลข: 1,200 แต้ม ประมูล!

"1,200 แต้ม ครั้งที่หนึ่ง ครั้งที่สอง! มีใครจะเสนอเพิ่มไหม? ขาย! ไอเทมชิ้นนี้ตกเป็นของผู้ประมูลท่านนี้ครับ!"

หลินยวนยิ้มแล้วพูดว่า "หัวหน้าเซี่ย ขอโทษด้วยนะครับ พอดีผมรู้สึกถูกชะตากับของชิ้นนี้"

"การประมูลใครให้ราคาสูงกว่าก็ได้ไปอยู่แล้ว มีอะไรต้องขอโทษกัน ยินดีด้วยนะ" เซี่ยเหยากอดอก พูดจาผ่าเผย แต่หลินยวนสังเกตเห็นว่าเท้าเล็กๆ ที่เคยแกว่งอยู่กลางอากาศนั้นหยุดนิ่งไปแล้ว

ปากไม่ตรงกับใจจริงๆ เหมือนหลินเสี่ยวเถียนเปี๊ยบ ขี้งอนเป็นกิจวัตรแต่ชอบทำเป็นใจกว้าง

เซี่ยเหยาโมโหมาก!

ถ้าไม่ใช่เพราะแต้มไม่พอ เธอคงไม่ยอมหยุดแค่นี้หรอก! แต่ถ้าสู้ราคาไปแล้วหลินยวนไม่เอาขึ้นมา แล้วเธอต้องซื้อไปจริงๆ ล่ะ? แต้มสามหมื่นกว่าๆ ต้องเก็บไว้ประมูลของช่วงท้ายด้วย ส่วนที่ขยับตัวได้มันน้อยเกินไป

หลินยวนแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นท่าทางของเซี่ยเหยา แล้วพูดว่า "สมกับเป็นหัวหน้ากลุ่มจริงๆ จิตสำนึกยอดเยี่ยมมาก" ในใจเขาคิดว่า เศษงาช้างวิญญาณโบราณชิ้นนี้ น่าจะเพียงพอให้เขาใช้วิชา 'กลืนกินปราณ' ดูดซับพลังได้สักพัก

เขาดูไอเทมชิ้นถัดไป

ชิ้นที่สองคือแหวน วงหนึ่ง บนหัวแหวนมีคริสตัลเปล่งประกายแวววาว แทบจะเขียนแปะไว้บนหน้าเลยว่า "ฉันมีพลังปราณนะ!"

เซี่ยเหยาไม่เกรงใจ เริ่มประมูลทันที ราคาแหวนพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ในเมื่อเธอคนเดียวดูออกว่าไม่ธรรมดา คนอื่นย่อมดูออกเช่นกัน

เมื่อเห็นราคาพุ่งทะลุสี่พันไปแล้ว เซี่ยเหยาก็เริ่มลังเล เธอถามหลินยวนว่า "นายไม่ประมูลเหรอ?"

"ผมเพิ่งได้ไปชิ้นหนึ่งแล้ว ชิ้นนี้ผ่านก่อนดีกว่า ยกให้คนอื่นไปเถอะครับ" หลินยวนยิ้มบางๆ ไม่มีท่าทีจะเข้าร่วมประมูลเลย

เย่โผซัวที่นั่งข้างๆ มองหลินยวนด้วยสายตาประหลาดใจ นึกไม่ถึงว่าเขาจะมีสายตาที่แหลมคมขนาดนี้

แหวนวงนี้มีพลังปราณอยู่ก็จริง แต่มันเป็นเพียงการ 'แปดเปื้อน' พลังปราณเท่านั้น พลังที่อยู่ข้างในมีไม่มาก มูลค่าของมันจึงไม่ได้สูงนัก!

เรื่องนี้เธอตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า มิฉะนั้นด้วยรูปลักษณ์ภายนอกแบบนี้ มันไม่ควรถูกนำออกมาประมูลเร็วขนาดนี้หรอก

หลินยวนมองออกถึงแก่นแท้ของแหวนวงนี้ได้ในพริบตาเดียว

เย่โผซัวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม

"สายตาดีจริงๆ! ด้วยสายตาขนาดนี้ บวกกับกำลังทรัพย์ในมือ ดูเหมือนว่าวันนี้จะเป็นวันที่นายเก็บเกี่ยวของดีได้เต็มไม้เต็มมือเลยนะ"

"ของล้ำค่าขึ้นอยู่กับโชคครับ คุณโผซัวชมเกินไปแล้ว" หลินยวนอารมณ์ดีมาก เขากำลังรอให้ 'ของหลุดมือ' ชิ้นถัดไปปรากฏออกมา