ตอนที่ 96
บทที่ 99 จอมราชันย์แห่งอนาคต!
minibunny · 13,757 ตัวอักษร
ใช่แล้ว 22.4 ตัน! ตัวเลขแสดงชัดเจน ไม่มีการมองผิด หรือเครื่องพัง! หลินอิงยังจำได้ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน หัวหน้าหลันดีดนิ้วเพียงนิ้วเดียว ตัวเลข 11 ตันกว่าๆ ที่น่าสะพรึงกลัวยังติดตาเธออยู่เลย
“นี่แกยังเป็นคนอยู่ป่ะเนี่ย?” หลินอิงแทบอยากจะจับหลินยวนมาถอดเสื้อผ้าดูให้รู้แล้วรู้รอดว่าเขามีอะไรที่ไม่เหมือนกับเธอ
แต่ตอนนี้! น้องชายของเธอ หลินยวน ดีดนิ้วเพียงนิ้วเดียว ตัวเลขบนหน้าจอคือ 22.4 ตัน! สูงกว่าที่หลันหลิงปอเคยทำไว้ 11 ตันถึงหนึ่งเท่าตัว! มันน่าตกใจเกินไปแล้ว
หลินยวนตอบหน้านิ่ง: “ถ้าไม่ใช่คนแล้วจะเป็นอะไรล่ะครับ?”
“อย่ามัวแต่พูดมากสิ ต่อเลย! เมื่อกี้แกยังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่แน่ๆ! พี่อยากรู้ว่าถ้าแกเอาจริงจะถึง 50 ตันไหม!”
แค่ข้อนิ้วเดียวก็ซัดไป 22.4 ตันแล้ว ถ้าเปลี่ยนเป็นหมัดเต็มๆ 50 ตันก็น่าจะเป็นไปได้
เธอตั้งสมาธิจดจ่อ จ้องมองหลินยวน เห็นแขนของเขาสั่นสะเทือน หมัดอันทรงพลังกระแทกเข้าที่จุดรับแรง เครื่องจักรหนักอึ้งที่ปกติจะนิ่งสนิท ตอนนี้กลับเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย เสียงระเบิดดังสนิทกึกก้องอยู่ในหู!
และหลินยวนก็ดึงหมัดขวาออกมาอย่างสงบนิ่ง
การโจมตีครั้งนี้เขาใช้พลังเลือดทั้งหมดที่มี พร้อมการเสริมพลังจากคำโปรย พลังเผาผลาญเลือด 900%!
เขาเงยหน้ามองหน้าจอที่ด้านบน พลังทำลาย: 39,534.5 กิโลกรัม (39.5 ตัน)! พลังเลือด: 2,445 จุด!
“ดูเหมือนนี่จะเป็นขีดจำกัดพลังที่แท้จริงในตอนนี้แฮะ” หลินยวนไม่ได้รู้สึกแปลกใจ
เมื่อเช้านี้พลังเลือดของเขาอยู่ที่ 235 จุด แต่มาถึงตอนนี้พลังเลือดเพิ่มขึ้นเป็น 270 จุดแล้ว! รออีกสักวันสองวัน พลังเลือดทะลุ 500 จุดเป็นเรื่องที่คาดการณ์ได้แน่นอน
ถึงตอนนั้น ชกหมัดเดียวได้ 50 ตันก็คงทำได้สบายๆ
แต่ถ้าจะเอาแค่ตัวเลขสวยๆ... ตอนนี้หลินยวนก็สามารถทำได้ถึง 80 ตันแล้ว!
เพราะว่า... หลังจากพลังเลือดเดือดพล่าน เขายังสามารถใช้สัจธรรมวรยุทธเคลื่อนย้ายพลังเลือดในร่างกายและปลดปล่อยออกมาได้ พลังที่ซัดออกไปจะน่ากลัวมาก!
เพียงแต่สถานการณ์ในการต่อสู้จริงนั้นซับซ้อน พลังเผาผลาญเลือด 900% นั้นส่งผลแบบ Passive ตลอดเวลา แต่สัจธรรมวรยุทธนั้นต้องใช้ตามจังหวะ
เหมือนกับการใช้ดาบกลืนทอง หรือกระถางสำริด ที่มันจะไม่แสดงผลทับซ้อนกัน
ตอนนี้มุมมองของหลินยวนสูงขึ้นมากแล้ว เขาไม่ได้ไล่ตามแค่ตัวเลขมหาศาลอย่างเดียว เพราะที่นี่เขาก็แค่มาเพื่อทดสอบดูว่าพลังของตัวเองอยู่ในระดับไหน
ด้านข้างของหลินยวน... พี่สาวหลินอิงยังคงรู้สึกเสียดาย เธอรำพึงออกมาไม่หยุด
“39.5 ตัน... สุดยอดมาก! แต่ว่านะ ทำไมพี่ถึงรู้สึกเสียดายแปลกๆ ล่ะเนี่ย หรือเป็นเพราะมันไม่ถึง 50 ตันกันนะ? แปลกจริงๆ น้องชาย พี่รู้นะว่าแกเพิ่งจะปลุกพลังได้ไม่นาน ทำได้ 39 ตันก็น่าเหลือเชื่อแล้ว แต่ทำไมพี่ถึงยังรู้สึกว่าแกทำตัวเลข 50 ตันได้อยู่นะ”
“งั้นผมจะทำให้พี่ดู!” หลินยวนตั้งท่า ท่อนล่างมั่นคงดั่งขุนเขา พลังเลือดในแขนและขาเดือดพล่าน เคลื่อนย้ายไปยังแขนขวา! ภายใต้ผิวหนังของเขาดูเหมือนมีลาวาไหลเวียนอยู่ มันเดือดดาลราวกับกองไฟ! แม้แต่ดวงตาของหลินยวนก็ลุกโชนด้วยความมุ่งมั่น
“หือ?” หลินอิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองดูหลินยวนตรงหน้า แล้วพลันนึกได้ว่าครั้งก่อนเขาก็เคยมีอาการคล้ายๆ แบบนี้! เขาไม่ได้จะชกให้ถึง 50 ตันจริงๆ ใช่ไหม!
เมื่อคิดได้แบบนี้ หลินอิงอดไม่ได้ที่จะเม้มปาก ขาเรียวยาวของเธอสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นที่ควบคุมไม่ได้
ในทันใดนั้น! หมัดขวาของหลินยวนพุ่งออกไปราวกระสุนสายฟ้า เห็นเพียงภาพติดตา ลมหมัดคำรามกึกก้องกระแทกเข้าที่เป้า! แรงปะทะดั่งมวลน้ำมหาศาลอัดเข้าใส่เครื่องทดสอบ เกิดเสียงดังสนิททึบกึกก้องราวกับเสียงกลองศึก!
หน้าจอที่ด้านบนถึงกับเกือบจะดับวูบไป มันกะพริบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาทำงาน
หลินยวนที่ชกออกไปค้างท่าหมัดไว้ครู่หนึ่งก่อนจะดึงกลับช้าๆ แล้วเงยหน้ามองหน้าจอ
พลังทำลาย: 80,004 กิโลกรัม (80 ตัน)! พลังเลือด: 4,978 จุด!
“แปด... แปด... แปดสิบตัน!” หลินอิงรู้สึกเสียวสันหลังวาบ หนังศีรษะชาดิิก เธอรู้สึกว่าตัวเลขนี้มันบดบังทุกสิ่งทุกอย่างตรงหน้าไปหมด
แม้แต่ความเชื่อเดิมๆ ในใจเธอก็พังทลายลงไปพร้อมกัน
ด้วยพลังที่น่ากลัวขนาดนี้ของน้องชายเธอ หัวหน้าหลันจะทำได้ไหมนะ? เธออดที่จะตั้งคำถามในใจไม่ได้
แปดสิบตัน! มันเป็นแนวคิดแบบไหนกัน? ในการบรรทุกของรถบรรทุกเกินน้ำหนักจะมีคำเรียกว่า "ราชาจอมแบก" หมายถึงรถบรรทุกที่บรรทุกเกินร้อยตัน
รถพวกนี้แค่ขับบนถนนก็สร้างความเสียหายมหาศาลแล้ว ถ้าขึ้นทางยกระดับ ข่าวเรื่องทางด่วนถล่มก็มีให้เห็นบ่อยๆ
ตอนนี้แค่น้องชายเธอชกหมัดเดียวก็ได้พลัง 80 ตัน ถ้าเทียบดู... หลินยวนก็คือราชาจอมแบกเคลื่อนที่! ชกสองหมัดทางยกระดับก็คงถล่มลงมาได้
ไม่ต้องพูดถึงรถยนต์บ้านที่หนักไม่เกินสองตันหรอก แค่นิ้วเดียวก็คงดีดกระเด็น หรือจะยกรถถังหลักก็คงไม่ใช่ปัญหา
“นี่สิถึงจะเป็นเหนือสามัญของจริง!” หลินอิงอดไม่ได้ที่จะอุทาน
“จะว่าใช่ก็ใช่ จะว่าไม่ใช่ก็ไม่ใช่ครับ” หลินยวนบิดข้อมือไปมา เขาพอใจกับตัวเลขตรงหน้า และรู้สึกสนุกกับปฏิกิริยาของพี่สาว มีความรู้สึกถึงความสำเร็จบางอย่างไหลเวียนอยู่ในตัว
โดยที่ยังไม่ได้เดินวิชาลมหายใจอนุพัทธ์แท้เสริมเข้าไปอีกชั้น เขาก็สามารถชกได้ถึง 80 ตัน พลังของเขาในตอนนี้ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว
หลินอิงถามกลับด้วยความตกใจ: “นี่ยังไม่ใช่เหนือสามัญของจริงอีกเหรอ?”
“พี่รู้จักคำว่า ‘จอมราชันย์’ ไหมครับ?” หลินยวนถามขึ้น
“เคยได้ยินนะ แต่มันดูไกลตัวเกินไป!”
“ครับ” หลินยวนไม่ได้พูดอะไรต่อ
แต่หลินอิงโตมากับเขา เธอรู้จักน้องชายดีที่สุด เธอตบไหล่เขาแล้วพูดว่า: “ถึงพี่จะไม่ค่อยเข้าใจเรื่องจอมราชันย์อะไรนั่น แต่พี่เชื่อว่าน้องชายพี่ทำได้แน่นอน! สู้ๆ นะ! ถ้าแกทำได้เมื่อไหร่ พี่จะนอนเป็นเพื่อนแกเอง”
“พอเลย หยุดเลยครับ!” หลินยวนตาตุก พี่สาวคนนี้คิดจะให้รางวัลตัวเองชัดๆ
“ฮ่าฮ่าฮ่า” หลินอิงเห็นว่าแกล้งหลินยวนสำเร็จเธอก็หัวเราะร่าจนตัวงอ เอามือกุมท้อง
การทดสอบพลังสิ้นสุดลงแล้ว จะอยู่ต่อก็ไม่มีประโยชน์อะไร
หลินยวนและหลินอิงพากันเดินออกไป
หลังจากนั้นไม่นาน... เซี่ยเหยาและสมาชิกลูกน้องอีกไม่กี่คนก็เดินเข้ามาในห้องโถงฝึกซ้อม พวกเขายังคงคุยเล่นหัวเราะกันอยู่
“เหล่าฉิน คราวก่อนเกือบถึง 50 ตัน คราวนี้ลองใหม่อีกทีสิ!” “นั่นสิ ต้องทำให้ได้!” “แปดสิบตันเหรอ?” “หัวหน้าครับ ยกโทษให้ผมเถอะ! ผมจะมีปัญญาที่ไหนทำได้ถึง 80 ตัน!” ชายที่ชื่อเหล่าฉินพูดพลางเงยหน้ามองจอ
เขาตกตะลึง! แล้วพูดว่า: “นี่ใครเป็นคนชกเนี่ย? แปดสิบตัน แม่เจ้า!”
เป็นที่รู้กันดีว่า... หัวหน้ากลุ่มเทียนปิง ‘โจวเฉวียน’ กำลังรักษาตัวอยู่ ต่อให้เป็นผู้เหนือสามัญแต่บาดเจ็บหนักขนาดนั้นก็ต้องใช้เวลาพักฟื้น หัวหน้ากลุ่มหงเซิ่น ‘หลันหลิงปอ’ ดูเหมือนจะไปที่เมืองหลวงเพื่อรับโอกาสบางอย่าง และยังไม่กลับมา
เมื่อมองไปทั่วหน่วย 314 นอกจากหัวหน้ากลุ่มที่อยู่ตรงหน้าแล้ว จะมีใครทำได้อีก? เหล่าฉินหันไปมองเซี่ยเหยาแล้วพูดว่า: “หัวหน้าครับ เมื่อกี้หัวหน้ามาทดสอบแล้วเหรอครับ?”
“ฉันไม่ได้มา!” เซี่ยเหยาจ้องมองตัวเลขนั้น เธอคิดไม่ออกว่าใครทิ้งสถิตินี้ไว้
ทั้งหน่วย 314 นอกจากเธอแล้ว ก็คงมีแค่ท่านหัวหน้าหน่วย (ลุงเจียง) เท่านั้นแหละ แต่เธอรู้จักหัวหน้าหน่วยดี
เป็นคนน่าเบื่อจะตาย พวกหัวโบราณ เรื่องมาทดสอบพลังอะไรแบบนี้ เขาไม่มีทางทำแน่นอน
“อืม...” เซี่ยเหยาเอามือเท้าคางเรียว ดวงตาใสแจ๋วมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะสั่ง: “ไปเช็กกล้องวงจรปิดให้ฉันที!” “รับทราบครับ!”
ไม่นานนัก... ภาพจากกล้องวงจรปิดก็ปรากฏขึ้น หลินยวนและหลินอิงปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน
“อ๋อ หลินยวนนี่เอง งั้นก็ไม่แปลกแล้วล่ะ!” สมาชิกคนอื่นๆ ต่างร้องอ๋อทันที ไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิด
ก็นี่คือคนโหดที่กดเจ้าแห่งความจริงลวงตาลงไปยำเละเทะ ชกได้ 80 ตันน่ะเหรอ? ไม่แปลกเลยสักนิด!
ตัดภาพกลับมาที่หลินยวน หลังจากออกจากหน่วย 314
หลินยวนที่ไม่มีธุระอะไรก็เลยกลับมาที่แดนสุขาวดี
ภายในห้องนอน ไม้สถิตวิญญาณปราณลึกลับผลิใบเขียวชอุ่ม พลังปราณไหลเวียนอยู่ในคริสตัลหลายชิ้น ค่ายกลรวมปราณทำงานหมุนเวียนไปอย่างไม่มีติดขัด!
หลินยวนเดินไปที่ริมหน้าต่าง ด้านนอก กิ่งหลิวโบราณพริ้วไหวตามลม มันกำลังฟังเพลงใหม่ที่หลินยวนเตรียมไว้ให้: เพลง "มาตุภูมิของฉัน"! การปลูกฝังค่านิยมที่ถูกต้องต้องเริ่มตั้งแต่ยังเล็ก แถมเพลงที่คุณหวังเฟยร้องก็เพราะดีทีเดียว
ส่วนตัวเขาเองล่ะ! หลินยวนสูดลมหายใจลึก สัมผัสถึงพลังจิตที่อยู่ในระดับสมบูรณ์ที่สุดแล้ว...
เขาเตรียมจะเปิด เนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้ง แล้ว!
เมื่อวาน ณ ที่แห่งนี้ อนาคตที่เขาเห็นคือลั่วตูล่มสลาย มีป้อมปราการสีแดงตั้งตระหง่าน และสามจ้าวมารนำทัพแสนนายมาบุกแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนอง ผู้นำคือจ้าวมารไป๋หลิง!
ตอนนี้ จ้าวมารไป๋หลิงตายแล้ว สมุนของเซี่ยน้อยโลหิตมารสิบกว่าคนก็ถูกเขาฆ่าตายจนเหลือแค่สองคนที่อ่อนแอที่สุดและไม่มีพิษมีภัยที่สุด
ในอีกสามปีข้างหน้า ยุคการฟื้นฟูพลังปราณครั้งที่สอง พลังของเซี่ยน้อยโลหิตมารก็น่าจะอ่อนแอลงบ้าง หลินยวนเองก็ไม่อาจตัดสินใจได้อย่างแม่นยำ
อนาคตนั้นเปลี่ยนแปลงได้เสมอ เมื่อกำจัดไป๋เอ้อร์หลางและพวกทิ้งไป เซี่ยน้อยโลหิตมารย่อมต้องหาลูกน้องใหม่ ลูกน้องใหม่อาจจะเป็นพวกสวะ หรืออาจจะเป็นพวกที่รับมือยากกว่าเดิมก็ได้
“ไม่ว่ายังไงก็ตาม ฉันใช้ชีวิตอยู่ในตอนนี้ ต่อให้มีศัตรูที่รับมือยากโผล่มาแค่ไหน มันก็จะทำให้ฉันในตอนนี้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นเท่านั้น!” ความคิดของหลินยวนชัดเจนมาก
ลูกน้องในอนาคตของเซี่ยน้อยโลหิตมารอาจจะฆ่าไม่หมด แต่ว่า! เขาสามารถฆ่าพวกมันใน ‘ตอนนี้’ ได้ทีละคน! ฆ่าหนึ่งตัวก็ได้ทั้งแต้ม ทั้งคำโปรย
จนกว่าตัวเขาในตอนนี้จะไร้เทียมทานอย่างแท้จริง และสังหารเซี่ยน้อยโลหิตมารทิ้งเสีย อนาคตที่มีเซี่ยน้อยโลหิตมารก็จะหายไปเอง
“ไม่รู้ว่าอนาคตจะเปลี่ยนไปเป็นยังไงนะ...” หลินยวนคิดในใจ “ลองดูหน่อยแล้วกัน!”
พลังปราณทั่วร่างหลินยวนเริ่มโคจร! เนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้ง... ล็อคเป้าหมาย อนาคตของตัวเอง เปิดใช้งาน—! ในพริบตา ลึกเข้าไปในรูม่านตาสีดำ แสงสีทองระเบิดออกมา ใบหน้าของหลินยวนอาบไล้ด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์จนดูพร่าเลือนลึกลับ!
ดวงตาสีทองคู่หนึ่งทะลวงข้ามขีดจำกัดของเวลาและอวกาศ! อนาคตในอีกสามปีข้างหน้า ตัวเขาในอีกสามปีข้างหน้า ปรากฏขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง
หูได้ยินท่วงทำนองที่ยาวนานของแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนอง ภายใต้กิ่งใบของต้นไม้เงินยักษ์ ผู้คน ประชาชน และเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งบทเพลงกำลังขับขานทำนอง
ตัวเขาในอีกสามปีข้างหน้ายังคงเหมือนเดิม สวมชุดสีดำ ใบหน้าคมเข้ม ดุดันน่าเกรงขาม เบื้องหลังมีกายทองคำร่างวิญญาณสูงกว่าสิบจ้าง! มือข้างหนึ่งชักหอกสลักอักขระศักดิ์สิทธิ์ที่เต็มไปด้วยสายฟ้าสีทองออกมา เผชิญหน้ากับกองทัพสีเลือดนับล้านที่อยู่เบื้องหน้า! ใช่แล้ว... ล้านนาย!
หลินยวนมองไปที่เบื้องหน้า สิ่งที่เห็นคือเหล่าปีศาจมารที่ดาหน้าเข้ามาดั่งคลื่นมหาสมุทรที่ไม่มีที่สิ้นสุด! พวกมันมีจำนวนนับล้าน มากมายเหลือเกิน! ท่ามกลางปีศาจนับล้านนั้น มีสัตว์ประหลาดร่างยักษ์สูงกว่าร้อยเมตร หรือตัวตนที่มหึมายิ่งกว่านั้นปรากฏอยู่ประปราย! ธงของวิหารเทพแท้จริงมีให้เห็นอยู่ทุกที่ท่ามกลางกองทัพปีศาจ
ใจกลางของเหล่าปีศาจคือรถลากขนาดยักษ์ดั่งภูเขาย่อมๆ บนนั้นมีนางมารที่ยั่วยวนถึงขีดสุดนั่งอยู่ นางมารสวมผ้าโปร่งบาง เผยให้เห็นต้นแขนและทรวงอก ร่างกายของเธอใหญ่กว่ามนุษย์ทั่วไปมาก บนตัวประดับด้วยเครื่องประดับหรูหรามากมาย ซึ่งรวมถึงงานศิลปะจากกระดูกมนุษย์ด้วย
บนผืนดินด้านหลังของนางมาร ป้อมปราการสีแดงที่เคยเห็นครั้งก่อนหายไปแล้ว! สิ่งที่เหลืออยู่คือพสุธาที่แห้งเหี่ยวราวกับวันสิ้นโลก ซากปรักหักพังของเมืองถูกฝังกลบด้วยผืนทราย ไร้ซึ่งพลังชีวิต
นางมารมีท่าทางเย้ายวนทุกอณู เสียงของเธอหวานหยดย้อยและสั่นสะทือน: “พี่ชายคะ ทำไมไม่ยอมตามใจฉันล่ะ กลับไปกับฉันเถอะ ความวุ่นวายที่นี่จะได้ไม่เกี่ยวข้องกับเราสองคนอีก!”
“ไร้ยางอาย รนหาที่ตาย—!” ตัวเขาในอนาคตกำลังจะซัดหอกทองคำในมือออกไป!
ภาพอนาคตตัดจบลงเพียงเท่านี้ แตกสลายไปต่อหน้าต่อตา!
หลินยวนได้สติกลับมา เขาสูดลมหายใจเข้าลึก
ภาพปีศาจนับล้านนั่นมันน่าสยดสยองเกินไป! ในอนาคตอีกสามปี ปีศาจตนใดตนหนึ่งในล้านตัวนั้น ให้ความรู้สึกว่าแข็งแกร่งกว่าตัวเขาในตอนนี้เสียอีก
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้นำของกองทัพปีศาจนับล้านไม่ได้เป็นสามจ้าวมารอีกต่อไป แต่เป็นผู้หญิงที่ยั่วยวนถึงที่สุด! หรือจะพูดให้ถูก เธอไม่ใช่คนด้วยซ้ำ!
หลินยวนใช้เนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้ง กลับไปดูภาพอนาคตที่บันทึกไว้ คราวนี้เขาดูให้ละเอียดกว่าเดิม
เมืองลั่วตูที่เคยเป็นซากปรักหักพังและมีป้อมปราการสีแดงในครั้งก่อน ตอนนี้ป้อมปราการหายไปแล้ว แต่ลั่วตูที่พินาศไปแล้วกลับดูสยดสยองยิ่งกว่าเดิม
ทรายสีเหลืองปกคลุมซากปรักหักพังของเมืองจนหมด อากาศร้อนระอุจนน่าอึดอัด แม้แต่สิ่งมีชีวิตที่ทรหดที่สุดก็คงไม่สามารถมีชีวิตรอดในโลกที่มีแต่ทรายนี้ได้
พวกปีศาจจากวิหารเทพแท้จริงพวกนี้ยังคงจะมาบุกแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนองในสภาพการณ์แบบนี้ แสดงว่าในอนาคตแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนองต้องอุดมสมบูรณ์มากแน่ๆ
หลินยวนนึกถึงสิ่งที่อยู่ใต้แดนสุขาวดีในตอนนี้ มิติลึกลับโบราณอันลี้ลับนั่น บางทีตัวเขาในอีกสามปีข้างหน้าอาจจะเริ่มใช้ประโยชน์จากมิติลึกลับนั้นแล้วก็ได้
“เอ๊ะ...!” หลินยวนรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เมื่อมองดูให้ดี เขาพลันพบว่าท่ามกลางทรายสีเหลืองที่ปกคลุมซากเมืองนั้นมีบางอย่างซ่อนอยู่! สิ่งที่ไม่รู้จักนี้สังเกตได้ยากมาก แต่ถ้าตั้งใจดูดีๆ จะเห็นถึงจุดที่ผิดปกติ
หลินยวนพบว่า หากไม่ใช่เพราะเนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้งของเขาที่สามารถมองทะลุความลวงทั้งปวงได้ คงเป็นเรื่องยากที่จะพบสิ่งที่ซ่อนอยู่ในเม็ดทราย
เขาล็อคเป้าหมายไปที่เม็ดทรายเหล่านั้น แล้วตรวจสอบข้อมูล!
【แจ้งเตือน: อดีต / ปัจจุบัน?】
“ทั้งหมด”
【ข้อมูล (อดีต): หวางย่า —— คำอธิบาย: สมาชิกอีลีทของกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์ที่ประจำอยู่ในเขตต้องห้าม มีพลังระดับขัดเกลาร่างกายระยะกลาง เป็นผู้เหนือสามัญสายธาตุสายฟ้า มีพลังไม่ธรรมดา ได้รับมอบหมายจากองค์กรให้เดินทางมายังลั่วตู เป้าหมายคือฟื้นฟูอำนาจของบุตรแห่งบลูสตาร์ขึ้นมาใหม่ คำโปรย: สายเลือดเหนือสามัญ (ไร้ที่ติ), วิชาสายฟ้าสืบทอดจากสวรรค์ (ไร้ที่ติ), หอกสายฟ้า (ล้ำเลิศ·ขั้นที่ 3), ก้าวสายฟ้า (ล้ำเลิศ·ขั้นที่ 2), กลืนกินวิญญาณ (ล้ำเลิศ) และอื่นๆ】
【ปัจจุบัน (อนาคต): หวางย่า —— คำอธิบาย: ยอดฝีมือระดับท็อปของวิหารเทพแท้จริง เป็นที่ไว้วางใจและเป็นที่เกรงกลัวของเซี่ยน้อยโลหิตมาร ได้รับฉายาคู่กับพระแม่มารปีศาจว่า ‘สองอริยสงฆ์ไป๋หวาง’! อริยสงฆ์หวางย่า! มีพลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวระดับรวบรวมวิญญาณ·ตอนปลาย สามารถเปลี่ยนพื้นที่บริเวณกว้างให้กลายเป็นทรายสีเหลืองได้
เขากลายเป็นผู้ไร้เทียมทานเมื่ออยู่ในผืนทราย และจะมีพลังต่อสู้ถึงระดับรวบรวมวิญญาณ·จุดสูงสุด!
คำโปรย: สายเลือดเทวมาร (วิญญาณแท้), อาณาเขตทะเลทราย (วิญญาณแท้), สรรพสิ่งเป็นทราย (วิญญาณแท้), หอกสายฟ้าดับสูญ (ไร้ที่ติ·ขั้นที่ 7), เงาสายฟ้า (ไร้ที่ติ·ขั้นที่ 7), กลืนกินหมื่นวิญญาณ (ไร้ที่ติ·ขั้นที่ 7) และอื่นๆ】
“หวางย่า... สมาชิกจากเขตต้องห้ามของกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์” หลินยวนขมวดคิ้ว เจ้านี่ต่างจากไป๋เอ้อร์หลางก่อนหน้านี้อย่างชัดเจน
ไป๋เอ้อร์หลางนั้นในยุคปัจจุบันยังอ่อนแอ แต่อนาคตแข็งแกร่ง ส่วนหวางย่านั้นในยุคปัจจุบันก็เติบโตขึ้นมาแล้ว และในอนาคตก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก
และเมื่อดูคำอธิบายข้อมูลของเขา เขาแทบจะอมตะเมื่ออยู่ในผืนทราย และมีพลังระดับรวบรวมวิญญาณจุดสูงสุด!
หลินยวนมองดูอีกรอบ เขาเห็นข้อความสำคัญ เขาได้รับการขนานนามคู่กับพระแม่มารปีศาจว่า: สองอริยสงฆ์ไป๋หวาง เป็นรองเพียงเซี่ยน้อยโลหิตมารแค่ระดับเดียว มิน่าล่ะเซี่ยน้อยโลหิตมารจึงเกรงใจเขานัก
“งั้นจ้าวมารของเซี่ยน้อยโลหิตมารก่อนหน้านี้ยังอยู่ไหมนะ?” หลินยวนคาดการณ์ว่า ส่วนใหญ่น่าจะยังอยู่
ถ้าเป็นตามการสันนิษฐานนี้... เซี่ยน้อยโลหิตมารในอีกสามปีข้างหน้า ตัวมันเองก็แข็งแกร่งไร้เทียมทาน ทั้งยังมี ‘อริยสงฆ์’ อีกสองตน และยังมีจ้าวมารอีกห้าตน! แน่นอนว่าจำนวนจ้าวมารอาจจะลดลงหรืออาจจะเพิ่มขึ้นก็ได้
หลินยวนหันไปมองนางมารคนนั้นต่อ และตรวจสอบข้อมูลเช่นเดียวกัน
【ข้อมูล (อดีต): ไป๋เหอ —— คำอธิบาย: สมาชิกทั่วไปที่หลงใหลในพลังของกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์ ติดตามหวางย่าที่เป็นสมาชิกอีลีท และเป็นของเล่นทางกามารมณ์ของเขา พลังอยู่ในระดับผู้เหนือสามัญทั่วไป
เธอจะเดินทางมาถึงสถานีใต้ของเมืองลั่วตูโดยรถไฟความเร็วสูงในวันที่ 19 ตุลาคม เวลาหนึ่งทุ่มตรง
คำโปรย: ความหลงใหล (ระดับจิตวิญญาณ), กายาอ่อนช้อยยั่วยวน (ระดับจิตวิญญาณ), การแปรสภาพ (ระดับจิตวิญญาณ)】
【ข้อมูล (ปัจจุบัน): พระแม่มารปีศาจ·ไป๋เหอ —— คำอธิบาย: ตัวตนที่ได้รับการจับตามองจากเทพแท้จริงแห่งวิหารเทพแท้จริง จึงได้รับความเมตตาจากเทพแท้จริง กลายเป็นพระแม่มารปีศาจ ได้รับฉายาคู่กับหวางย่าว่าอริยสงฆ์ไป๋หวาง! มีพลังต่อสู้ระดับรวบรวมวิญญาณ·จุดสูงสุดที่น่าสะพรึงกลัว!
เธอเป็นผู้ให้กำเนิดและฟักเหล่าปีศาจนับล้านด้วยตัวเอง เคยทำลายเมืองของมนุษย์มามากมายนับไม่ถ้วน มีดวงวิญญาณที่เคียดแค้นอยู่ในมือนับไม่ถ้วน เธอมองว่าแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนองเป็นสมบัติล้ำค่าและตั้งใจจะชิงมาให้ได้
คำโปรย: กายาเทวมารแท้ (วิญญาณแท้·3 ดาว), เครื่องจักรผลิตทายาท (วิญญาณแท้·3 ดาว), ร่างร่วมพันธุกรรม (วิญญาณแท้), เสียงมารล่อลวง (ไร้ที่ติ·ขั้นที่ 7), ขยายร่างย่อส่วน (ไร้ที่ติ·ขั้นที่ 7) และอื่นๆ】
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น