บทที่ 100 อนาคตไร้พ่าย? ตอนนี้ฉันจะซัดแก!

คำอธิบายข้อมูลของไป๋เหอระบุว่า ในตอนนี้เธอมีความแข็งแกร่งไม่มากนัก เป็นเพียงผู้เหนือสามัญธรรมดาคนหนึ่ง

ข้อมูลแสดงให้เห็นว่า วันนี้วันที่ 19 ตุลาคม เวลา 1 ทุ่มตรง เธอจะเดินทางมาถึงสถานีทิศใต้ของเมืองลั่วตู

เมื่อประมวลจากข้อมูลของหวางย่าก่อนหน้านี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าไป๋เหอจะไม่ได้มาคนเดียว แต่น่าจะมาพร้อมกับหวางย่า หรืออย่างน้อยที่สุดก็ต้องมีหวางย่าอยู่ด้วย

“เมื่อคืนนี้...” หลินยวนนึกถึงคืนที่ผ่านมา ตอนที่เขาสังหารไป๋เอ้อร์หลาง เขาจงใจเหลือลูกน้องของเซี่ยน้อยโลหิตมารไว้สองคน

หนึ่งในนั้นคือคนที่ชื่อฟางเสียง ซึ่งข้อมูลระบุว่า ในเวลา 3 ทุ่ม 17 นาทีของคืนนี้ ณ ท่าเรือริมแม่น้ำลั่วสุ่ยย่านวงแหวนที่ห้าฝั่งใต้ เขาจะถูกหลินยวนในร่างนกเค้าแมวซุ่มฆ่าตายในเหตุการณ์ปล้นการซื้อขายของฝ่ายรุกราน

“เหตุการณ์หนึ่งตอน 1 ทุ่ม อีกเหตุการณ์หนึ่งตอน 3 ทุ่ม 17 นาที มีเวลาห่างกัน 2 ชั่วโมง” หลินยวนไม่เคยไปท่าเรือลั่วสุ่ย แต่เขารู้ตำแหน่งของมัน

มันอยู่ห่างจากสถานีใต้ประมาณยี่สิบกว่ากิโลเมตร หากนั่งรถรับจ้างและคำนวณเผื่อช่วงเวลาเร่งด่วนที่รถติด อย่างน้อยต้องใช้เวลาเดินทางกว่า 40 นาที

“ถ้าอยู่ในร่างนกเค้าแมว ความเร็วสูงสุดอยู่ที่ 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ใช้เวลาไม่ถึง 10 นาที ก็สามารถบินจากสถานีรถไฟความเร็วสูงไปถึงท่าเรือลั่วตูได้”

ยังดีที่เวลาไม่ทับซ้อนกัน

ถ้าเวลาทับซ้อน หลินยวนคงต้องเลือกว่าจะทิ้งงานไหน

เหตุการณ์ซื้อขายของฝ่ายรุกรานนั้น เซี่ยน้อยโลหิตมารจะเข้าไปแทรกแซงเพื่อฆ่าคนชิงของแน่นอน! ของที่ทำให้คนระดับเซี่ยน้อยโลหิตมารยอมลงมือ ย่อมต้องเป็นของสถิตวิญญาณ

ของสถิตวิญญาณนั้น หากเจอชิ้นที่เหมาะสมจะมีมูลค่าสูงมาก แต่ส่วนใหญ่มักจะเป็นของไร้ประโยชน์

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว...

หวางย่าและไป๋เหอที่จะมาถึงสถานีใต้ดูจะน่าดึงดูดใจกว่ามาก

เมื่อดูจากคำโปรยในอนาคตของหวางย่า การกำจัดเขาลงได้ อย่างน้อยที่สุดต้องได้คำโปรยระดับวิญญาณแท้ หนึ่งอย่างแน่นอน! เป็นงานที่ความเสี่ยงต่ำแต่ผลตอบแทนสูงลิ่ว!

ส่วนไป๋เหอ ในอนาคตเธอจะกลายเป็นพระแม่มารปีศาจ พลังของเธอก็คงไม่ธรรมดาเช่นกัน

หลินยวนคิดได้ดังนั้น

เขาก็หันไปดูรายละเอียดข้อมูลของไป๋เหอต่อ

เริ่มจากดูคำบรรยายในอนาคตของเธอ: ตัวตนที่ได้รับการจับตามองจากเทพแท้จริงแห่งวิหารเทพแท้จริง จึงได้รับความเมตตาจากเทพแท้จริง! กลายเป็นพระแม่มารปีศาจ!

“วิหารเทพแท้จริง เทพแท้จริงจับตามอง...!” ปฏิกิริยาแรกของหลินยวนคือความระแวดระวัง

เทพแท้จริงแห่งวิหารเทพแท้จริง ไม่รู้ว่ามาจากรอยแยกมิติเร้นลับ เป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวจากยุคบรรพกาล หรือเป็นผู้รุกรานจากนอกโลกกันแน่

แต่การที่สามารถรวบรวมเหล่าสาวกจำนวนมหาศาลได้ในยุคที่พลังปราณยังไม่ฟื้นฟู และกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์ก็ไม่รู้ว่าสังเวยคนไปแล้วเท่าไหร่

สำหรับเทพแท้จริงแบบนี้ หลินยวนย่อมรู้สึกระแวงโดยสัญชาตญาณ ระแวงอย่างลึกซึ้ง!

ยังดีที่นั่นคือไป๋เหอในอนาคตที่ได้รับความสนใจจากเทพแท้จริง ไม่ใช่ไป๋เหอในตอนนี้ ตอนนี้เธอยังอ่อนแอมาก เป็นเพียงผู้เหนือสามัญธรรมดาที่เป็นของเล่นของหวางย่า

แต่เมื่อเห็นคำบรรยายที่ว่า เธอมีพลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวระดับรวบรวมวิญญาณ·จุดสูงสุด หัวใจของหลินยวนก็เต้นรัวด้วยความยินดี!

มันเป็นเซอร์ไพรส์ที่ยอดเยี่ยมมาก!!

นับตั้งแต่การฟื้นฟูพลังปราณครั้งที่สองในอีกสามปีข้างหน้า

หลินยวนเคยเห็นข้อมูลอนาคตของคนมามากมาย ทั้งท่านอาจารย์ฉินชิงหลาง, เซี่ยเหยา, เจียงเทิง และยอดฝีมือคนอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วน

แต่ตัวตนที่ยืนยันได้แน่นอนว่ามีพลังถึงระดับรวบรวมวิญญาณ·จุดสูงสุดในอีกสามปีข้างหน้า มีเพียงสามคนเท่านั้น!

ตัวเขาเอง, เซี่ยน้อยโลหิตมาร เย่ลี่ และจ้าวชีชีในอนาคต!

ตอนนี้มีคนที่สี่ปรากฏขึ้นแล้ว นั่นคือไป๋เหอ!

ตัวตนในระดับรวบรวมวิญญาณ·จุดสูงสุดนั้นหาได้ยากยิ่งและพบเจอได้ยากมาก

ขนาดจ้าวมารไป๋หลิงในอีกสามปีข้างหน้า พลังยังอยู่แค่ระดับรวบรวมวิญญาณ·ตอนปลาย ไม่ถึงขั้นจุดสูงสุดด้วยซ้ำ

หากเป็นอีกสามปีข้างหน้า เมื่อต้องเจอพระแม่มารปีศาจ เขาคงต้องระแวงอย่างหนัก

แต่ถ้าเป็นตอนนี้ล่ะ?

เธอคือ "หีบสมบัติ" เคลื่อนที่ที่ไร้พิษสงชัดๆ!

ขอเพียงกำจัดเธอได้ ก็เท่ากับสังหารพระแม่มารปีศาจระดับรวบรวมวิญญาณจุดสูงสุดลงได้! แต้มและคำโปรยที่จะได้รับนั้น หลินยวนแทบไม่กล้าจินตนาการเลยว่าจะมหาศาลขนาดไหน

หลินยวนข่มความตื่นเต้นและความคาดหวังไว้ในใจ

เขาตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้ว

หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ต่อให้ต้องทิ้งการซื้อขายใต้ดินตอน 3 ทุ่ม เขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้ไป๋เหอและหวางย่าหลุดมือไปเด็ดขาด ทั้งสองคนคือผู้ที่จะถูกขนานนามว่า "สองอริยสงฆ์ไป๋หวาง" ที่แม้แต่เซี่ยน้อยโลหิตมารยังเกรงใจ

ส่วนคำบรรยายถัดไปของไป๋เหอหรือพระแม่มารปีศาจนั้น เมื่อหลินยวนอ่านดู เขาก็ต้องขมวดคิ้ว

ให้กำเนิดและฟักเหล่าปีศาจนับล้านด้วยตัวเอง...

สีหน้าของหลินยวนกลายเป็นประหลาดมาก เขารู้สึกเหมือนอ่านภาษาไทยไม่ออกขึ้นมาทันที! แม้จะเคยเห็นอนาคตของคนมาเยอะ และรู้ว่าหลายคนจะกลายเป็นปีศาจในอนาคต

แต่การ "ให้กำเนิดปีศาจนับล้านด้วยตัวเอง" นี่มันหลุดโลกเกินไปแล้ว!!

ยิ่งเห็นว่าเธอทำลายล้างเมืองของมนุษย์ไปมากมาย มีดวงวิญญาณเคียดแค้นอยู่ในมือนับไม่ถ้วน แถมยังมองว่าแดนสุขาวดีแห่งท่วงทำนองเป็นสมบัติล้ำค่า! นี่มันคือตัวอันตรายในทุกๆ ด้านชัดๆ

หลินยวนนึกถึงตอนที่เขาใช้เนตรสวรรค์ประจักษ์แจ้งมองอนาคต พระแม่มารปีศาจพูดว่า: “พี่ชายคะ ทำไมไม่ยอมตามใจฉันล่ะ กลับไปกับฉันเถอะ ความวุ่นวายที่นี่จะได้ไม่เกี่ยวข้องกับเราสองคนอีก!”

ตอนที่เห็นครั้งแรก เขาแค่รู้สึกว่าตัวเองกับพวกมารชั่วแบบนี้อยู่ร่วมโลกกันไม่ได้! แต่ตอนนี้พอนึกดู เขารู้สึกคลื่นไส้และสะอิดสะเอียนอย่างบอกไม่ถูก!

“ของแบบนี้ รีบๆ กำจัดทิ้งไปซะดีกว่า น่ารังเกียจ!” หลินยวนยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าสายตาตัวเองถูกปนเปื้อน

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดูเวลา ตอนนี้บ่ายสองโมงตรง

กว่าจะถึงหนึ่งทุ่มที่ไป๋เหอและคนอื่นๆ จะเดินทางมาถึงสถานีใต้ ยังเหลือเวลาอีกห้าชั่วโมง

“ถ้าคนที่มากับไป๋เหอไม่ใช่หวางย่าล่ะ” หลินยวนฉุกคิดถึงความเป็นไปได้หนึ่ง! ในคำบรรยายข้อมูลอนาคตไม่ได้ระบุชื่อหวางย่าไว้

การดูข้อมูลนั้น นอกจากจะดูสิ่งที่แสดงออกมาแล้ว ยังต้องพิจารณาสิ่งที่ไม่ได้แสดงออกมาด้วย

นับตั้งแต่ที่ได้คุยกับคุณลุงเจียงเทิง หัวหน้าหน่วย 314 และได้คุยกับเย่โผซัว หลินยวนก็มีความเข้าใจภาพรวมของโลกในตอนนี้มากขึ้น!

ยอดฝีมือในกลุ่มผู้เหนือสามัญนั้นมีสัดส่วนน้อย แต่ไม่ใช่ว่าไม่มีเลย

โดยเฉพาะที่ที่เขาอยู่คือเมืองลั่วตู

สาขาย่อยของกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์เพิ่งจะถูกกวาดล้างไป และด้วยทำเลที่ตั้งที่พิเศษ จำนวนประชากร และความรุ่งเรืองของลั่วตู กลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์ไม่มีทางปล่อยดินแดนทองคำแห่งนี้ไปง่ายๆ แน่

คนที่ถูกส่งมาลั่วตู มีความเป็นไปได้สูงว่า ไม่ได้มีแค่หวางย่าที่อยู่ระดับขัดเกลาร่างกายระยะกลางเพียงคนเดียว! อาจจะมีผู้เหนือสามัญคนอื่นอีกก็ได้?

“ตอนนี้พลังของฉันอยู่ที่ระดับขัดเกลาร่างกายระยะต้น แต่ถ้ามีจินเป่าด้วย ฉันก็ไม่กลัวผู้เหนือสามัญระดับขัดเกลาร่างกายระยะกลางคนไหนทั้งนั้น แต่ถ้าคู่ต่อสู้เป็นระดับขัดเกลาร่างกายระยะปลาย... ก็ยังไม่แน่” หลินยวนใช้ความคิด ก่อนจะเกิดไอเดียหนึ่งขึ้นมา!

ในเมื่อไม่มั่นใจ...

งั้นทำไมมีปัญหาแล้วไม่หาหน่วย 314 ล่ะ?

ส่งข้อความหาเซี่ยเหยาเพื่อแจ้งเบาะแสก็จบเรื่องแล้ว!

ส่วนตัวเขาเองก็แอบสังเกตการณ์อยู่เงียบๆ เพื่อหาโอกาสจัดการไป๋เหอ หรือถ้าจับกุมไป๋เหอได้ รางวัลก็คงไม่เปลี่ยนไป

คิดได้ดังนั้นก็ลงมือทันที!

หลินยวนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันวีแชท แล้วส่งข้อความหาเซี่ยเหยา

หลินยวน: มีสถานการณ์บางอย่างอยากจะแจ้งให้ทราบครับ

เซี่ยเหยา: 「ข้อความเสียง / 3 วินาที」

หลินยวนกดฟังเสียง เสียงของเซี่ยเหยาดังขึ้น เธอคงกำลังฝึกร่างกายอยู่ เพราะได้ยินเสียง ตึง! ตึง! ของการชกกระสอบทรายดังสะท้อนมา

เธอพูดไปชกกระสอบทรายไป: “ว่ามา มีอะไรก็พูดมาเลย!”

หลินยวน: มีสมาชิกกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์กลุ่มหนึ่งกำลังจะมาลั่วตูครับ อันตรายมาก

เซี่ยเหยา: ส่งคำขอคอลวิดีโอ... 【ตกลง / ปฏิเสธ】

หลินยวนกดรับสาย

เมื่อวิดีโอเชื่อมต่อ เขาเห็นเซี่ยเหยาสวมชุดออกกำลังกายรัดรูปสีดำ ร่างกายของเธอไม่มีไขมันส่วนเกินเลยแม้แต่นิดเดียว ที่หน้าผากและแก้มเต็มไปด้วยเหงื่อจากการฝึกซ้อม ผมทรงทวินเทลสีดำประกอบกับใบหน้ากลมๆ ที่ดูเด็ก แต่ท่าทางกลับดูหยิ่งผยอง

พอนึกถึงตอนที่เธอสู้กับเซี่ยน้อยโลหิตมาร เอาเถอะ หลินยวนยอมรับว่าเธอมีสิทธิ์ที่จะหยิ่ง เพราะฝีมือเธอของจริง

ส่วนท่าทางหยิ่งๆ ตอนนี้ น่าจะเป็นเพราะนิสัยส่วนตัวล้วนๆ

“นี่ หลินยวน เรื่องของพวกบุตรแห่งบลูสตาร์ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหน่วย 314 เถอะ นายอย่าเข้ามาสอดเลยจะดีกว่า!” เซี่ยเหยาหยุดต่อยหมัดแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ลูกน้องที่อยู่ข้างๆ เธอไม่รู้สึกแปลกใจแล้ว เพราะหัวหน้าของพวกเขามีอีคิว (EQ) ไม่ค่อยสูงจริงๆ

“เอ่อ หลินยวน นายอย่าเข้าใจผิดนะ เรื่องของบุตรแห่งบลูสตาร์ตอนนี้เราได้รับข่าวมาว่ามันซับซ้อนมาก! มีหลักฐานระบุว่า กลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์จากหลายๆ แห่งกำลังระดมกำลังมุ่งหน้ามาที่ลั่วตู” ลูกน้องคนหนึ่งพูดเสริมขึ้นมา “หนึ่งในนั้น พลังอาจจะอยู่ในระดับขัดเกลาร่างกายระยะปลาย หรืออาจจะถึงขั้นจุดสูงสุดเลยก็ได้!”

อีกคนพูดต่อ: “แล้วนายคงยังไม่รู้ มีคนที่ชื่อเย่ลี่ เปลี่ยนชื่อกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์เป็นวิหารเทพแท้จริงแล้ว! พลังของเขาพอๆ กับหัวหน้ากลุ่มของเรา อย่างน้อยก็ระดับขัดเกลาร่างกายระยะปลาย และใกล้จะถึงขีดสุดแล้วด้วย”

“พวกนายพูดจบหรือยัง? จบแล้วก็เงียบปากไปฝึกต่อซะ”

เซี่ยเหยาถือโทรศัพท์เดินเลี่ยงลูกน้องออกมา แล้วพูดกับหลินยวนโดยตรง: “เพราะฉะนั้น นายเข้าใจหรือยังว่าทำไม

ฉันแนะนำให้นายไปรับภารกิจที่สมาคมผู้เหนือสามัญ ภารกิจในรอยแยกมิติเร้นลับบางอย่างความยากน่าจะพอดีกับนาย แถมแต้มรางวัลก็เยอะ และยังไม่มีปัญหาแบบที่ตีตัวหนึ่งแล้วแห่กันมาทั้งฝูงแบบนี้ด้วย!”

นี่คือความจริงที่ต้องเผชิญ การที่ตัวคนเดียวจะไปสู้กับองค์กรย่อมมีช่องโหว่ ฝั่งตรงข้ามตายไปสามห้าคนไม่เป็นไร เขาสามารถส่งคนมาเพิ่มได้อีกสิบคน ยี่สิบคน หรือมากกว่านั้น

ในสายตาของเซี่ยเหยา องค์กรสุดโต่งอย่างบุตรแห่งบลูสตาร์ หากสถานการณ์ชัดเจน การที่หลินยวนลงมือก็เป็นทางเลือกที่ดี

แต่ถ้าสถานการณ์ยังไม่ชัดเจน ปล่อยให้หน่วย 314 จัดการจะดีกว่า! ต่อให้หน่วย 314 กำลังคนไม่พอ ก็ยังสามารถดึงกำลังมาจากหน่วย 414 ได้

หากยังไม่พออีก... ย่านวงแหวนรอบในที่สองของลั่วตูไม่ได้อยู่ในเขตอำนาจของหน่วย 314 และ 414 นะ!

ที่นั่นมียอดฝีมือระดับจอมราชันย์จากป้อมตงหมิงคุมอยู่นั่นเอง!

ที่ว่ามังกรแข็งแกร่งก็ยังแพ้เจ้าถิ่น (งูดิน) นั่นเป็นเพราะมังกรยังแข็งแกร่งไม่พอ! มิฉะนั้นก็ซัดให้หมอบให้หมด!

หลินยวนฟังแล้วก็รู้สึกว่าเซี่ยเหยาพูดมีเหตุผล แดนสุขาวดีต้องการสูบพลังงานจากมิติเร้นลับ

นานๆ ทีหาโอกาสทำภารกิจของสมาคมผู้เหนือสามัญบ้างก็ดีเหมือนกัน!

“เอาละ เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว” เซี่ยเหยากระโดดขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ แกว่งขาสั้นๆ ท่าทางยังคงดูหยิ่งๆ เหมือนเดิม: “กลุ่มคนที่นายว่า มีรายละเอียดข้อมูลไหม? ฉันเองก็ได้ข่าวมาเหมือนกันว่าวันนี้จะมีคนสามคนมาถึงลั่วตู ย่านวงแหวนที่ห้าฝั่งใต้!

ซึ่งนั่นเป็นเขตรับผิดชอบของหน่วย 314 พอดี แต่จะมายังไง หรือเวลาไหน ตอนนี้ยังไม่ชัดเจนเลย”

“สามคนเหรอ?” หลินยวนจับประเด็นสำคัญได้ทันที และรู้สึกโชคดีที่เขาตัดสินใจอย่างรอบคอบ

มิฉะนั้น... หากบุ่มบ่ามลงมือ แล้วไปเจอคนสามคนเข้า สถานการณ์คงจะเกินควบคุมแน่ๆ

“ใช่ หนึ่งในนั้นเป็นหนึ่งในสิบสองคนของกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์ด้วย! ฉายา ‘ราศีเมษ’ — โล!” เซี่ยเหยาอธิบายเพิ่ม: “จริงๆ ก็คืออาชญากร 12 คนที่กุมอำนาจกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์ โดยใช้ชื่อตามจักรราศี คนที่อ่อนแอที่สุดยังอยู่ระดับขัดเกลาร่างกายระยะกลาง ส่วนใหญ่พลังจะอยู่เหนือระดับขัดเกลาร่างกายระยะปลายขึ้นไปทั้งนั้น”

“ครับ”

หลินยวนพยักหน้า

ข้อมูลนี้เขาไม่เคยรู้มาก่อนจริงๆ เขาจึงถามต่อ: “แล้วหมอฮันเตอร์อยู่ราศีไหนครับ?”

“เขาเหรอ? เขาไม่นับ! หมอฮันเตอร์เป็นพวกบ้าการทดลองทางชีวภาพที่อยู่นอกกลุ่มสิบสองคน ส่วน ‘โล’ ที่กำลังมา พลังอยู่ระดับขัดเกลาร่างกายระยะปลาย และมีสมุนอีกสองคน ชื่อหวางย่ากับไป๋เหอ ทั้งหมดคืออาชญากรที่มือเปื้อนเลือด!”

เซี่ยเหยาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า: “เพราะฉะนั้น ถ้านายมีข้อมูลอะไรแน่ชัดก็บอกฉันเถอะ อย่าลงมือคนเดียวเลย”

หลินยวนย่อมไม่ลงมือคนเดียวอยู่แล้ว

ที่เขาติดต่อเซี่ยเหยาก็เพราะเขามีเป้าหมายเดียว คือกำจัดไป๋เหอ และกำจัดหรือจับกุมหวางย่า!

ส่วนยอดฝีมือกลุ่มบุตรแห่งบลูสตาร์ฉายา ‘โล’ นั้น หลินยวนยังไม่รู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหน จึงยังตัดสินไม่ได้ในตอนนี้

หลินยวนพูดว่า: “คืนนี้ตอนหนึ่งทุ่ม ที่สถานีใต้เมืองลั่วตู ทั้งสามคนจะเดินทางมาถึงลั่วตูโดยรถไฟความเร็วสูง ข้อมูลรายละเอียดผมก็ไม่ทราบแน่ชัด ในเมื่อคุณรู้ตัวตนของพวกเขาแล้ว พวกเขาก็คงจะปลอมแปลงตัวตนมาด้วยล่ะมั้ง”

“นั่นแน่นอนอยู่แล้ว!”

เซี่ยเหยากำหมัดขวาแล้วแสยะยิ้ม: “คืนนี้ต้องรวบตัวพวกมันให้ได้ อย่าปล่อยให้พวกมันไปรวมตัวกับเจ้าเย่ลี่นั่น! ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันจะเป็นเจ้าของฉายาจอมปีศาจเอง!”

เธอยังคงพยายามเปรียบเทียบตัวเองกับหลันหลิงปออยู่

หลังจากคุยกันอีกสองสามประโยค เซี่ยเหยาก็วางสายไปอย่างรีบร้อนเพื่อเริ่มวางแผน ตรวจสอบสถานการณ์ และเตรียมตัวสำหรับการลงมือตอนหนึ่งทุ่มคืนนี้

ส่วนหลินยวน...

เขานั่งสมาธิบนเตียงและเริ่มฝึกฝน เดินวิชาลมหายใจอนุพัทธ์แท้

ค่ายกลรวมปราณดูดซับพลังปราณรอบด้าน วิชาลมหายใจช่วงชิงพลังปราณอย่างดุดันมาสะสมไว้ที่จมูกแล้วสูดเข้าไป พลังเลือดในกายได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยพลังปราณและแข็งแกร่งขึ้นทุกขณะ จนแผ่นหลังมีไอสีขาวลอยออกมาอย่างเห็นได้ชัด!

หลินยวนจมดิ่งอยู่กับการดูดซับพลังปราณ ความรู้สึกนี้ทำให้เขาเคลิบเคลิ้มจนลืมเวลา พลังเลือดเพิ่มพูนขึ้นในทุกวินาที

ผ่านไปโดยไม่รู้ตัว...

เวลาเย็นใกล้ค่ำ 6 โมงเย็น ท้องฟ้านอกหน้าต่างกลายเป็นสีทองของยามโพล้เพล้

หลินยวนพลันลืมตาขึ้น ดวงตาส่องประกายเจิดจ้า!

พลังเลือดทั่วร่างพุ่งสูงขึ้น จิตใจสดชื่นแจ่มใส เนื้อหนังมังสาเปี่ยมไปด้วยพลัง

เมื่อตรวจสอบค่าพลังเลือด พบว่าเพิ่มจาก 235 จุด เป็น 264 จุด! และเมื่อได้รับการเสริมพลังจากคำโปรยพลังเผาผลาญเลือด พลังเลือดจะอยู่ที่ 2,376 จุด!

เพียงแค่ช่วงบ่ายเดียว พลังเลือดในการต่อสู้จริงเพิ่มขึ้นกว่าสองร้อยจุด มันช่างน่าเหลือเชื่อมาก

หลินยวนสัมผัสถึงพลังเลือดที่ระเบิดออกมาจากร่างกาย เขาพยุงตัวลุกขึ้นยืน กระดูกทั่วร่างส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะปร๊ะ เขารู้สึกเต็มไปด้วยพลังงานราวกับใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมด

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา 6 โมงเย็น เหลือเวลาอีกเพียงชั่วโมงเดียวก็จะถึงเวลาหนึ่งทุ่มที่ไป๋เหอและพวกจะมาถึง

เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน...

จ้าวชีชีพาราาชาหมาป่าอเมริกาเหนือและจินเป่ากลับมาถึงแล้ว

ตอนนี้จินเป่าหมอบอยู่อย่างสงบข้างตัวหลินยวน มันดูสะลึมสะลือเหมือนกำลังจะหลับ ขนสีทองชี้โด่เด่ดูน่ารักมาก

“จินเป่า”

จินเป่าลืมตาเล็กๆ ขึ้นมา สายตาดูเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

“มีงานต้องทำ ไปกับฉันหน่อย!” หลินยวนยืนอยู่ที่ริมหน้าต่าง เพียงพริบตาเดียว ร่างกายเขาก็ย่อส่วนลงกลายเป็นนกเค้าแมวสีเทา! ปีกที่สยายออกขยับเบาๆ แล้วบินออกไปนอกหน้าต่าง

จินเป่าตื่นเต็มตา มันกระพือปีกเล็กๆ บินตามหลังหลินยวนในร่างนกเค้าแมวไป มันเป็นเด็กดีและว่าง่ายมาก คอยบินตามหลังหลินยวนไปติดๆ

จากแดนสุขาวดีไปถึงสถานีใต้เมืองลั่วตูมีระยะทางกว่าสามสิบกิโลเมตร ผ่านไปสิบกว่านาที หลินยวนในร่างนกเค้าแมวและจินเป่าก็มาถึงสถานีรถไฟความเร็วสูง

หลินยวนบินวนสำรวจรอบๆ อย่างระมัดระวัง

เขายืนยันว่ารถไฟความเร็วสูงที่จะมาถึงตอนหนึ่งทุ่มมีเพียงขบวนเดียว และจะมาถึงสถานีในอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้า

รอบๆ สถานีรถไฟมีการจัดสวนไว้เป็นอย่างดี หลินยวนหาต้นไม้ที่ลับตาคนแล้วหลบอยู่ท่ามกลางใบไม้ที่หนาแน่นเพื่อไม่ให้ใครสังเกตเห็น

จินเป่าก็หลบอยู่ในพุ่มใบไม้เช่นกัน มันเรียนรู้อย่างตั้งใจ เมื่อเข้าไปอยู่ข้างในแล้ว นอกจากจะนิ่งเงียบแล้วยังไม่ส่งเสียงเลยแม้แต่นิดเดียว

ดวงตาเล็กๆ จ้องมองไปรอบๆ ด้วยความสนใจ และพบว่ามีมนุษย์หลายคนที่บรรจุพลังเหนือธรรมชาติตไว้ในร่างกาย! คนเหล่านี้คือสมาชิกกลุ่มเงาราตรีของหน่วย 314 นั่นเอง

หลินยวนประเมินคร่าวๆ ว่าสมาชิกหน่วย 314 รอบๆ นี้มีไม่ต่ำกว่ายี่สิบคน และคนที่อ่อนแอที่สุดยังอยู่ในระดับขัดเกลาร่างกายระยะต้น!

“น่าจะไม่มีปัญหาอะไรแล้วล่ะมั้ง” หลินยวนคิดในใจ

เวลาผ่านไปจนถึงหนึ่งทุ่มตรง...

รถไฟความเร็วสูงสีขาวส่งเสียงหวีดหวิวขณะแล่นเข้าสู่ชานชาลา! ผู้โดยสารในขบวนมีไม่มากนัก ในจำนวนนั้นมีกลุ่มคนสามคนถือกระเป๋าเดินทาง เดินลงจากรถไฟและก้าวออกจากชานชาลา

ในกลุ่มสามคนนั้น มีชายหนุ่มสองคน คนหนึ่งสูงคนหนึ่งเตี้ย คนหนึ่งผมทองคนหนึ่งผมดำ และข้างๆ ชายหนุ่มคือหญิงสาวที่แต่งตัวทันสมัย สวมถุงน่องดำดูยั่วยวน

คนทั้งสามยืนอยู่ด้วยกันและแผ่รังสีข่มขวัญออกมาโดยไม่รู้ตัว จนคนรอบข้างต่างพากันเดินเลี่ยงและหลบไปไกลๆ

ชายผมดำที่เป็นผู้นำคือราศีเมษ ฉายา ‘โล’! เขาสูงประมาณ 170 ซม. สวมชุดกีฬาที่พอดีตัว เขาพูดเสียงต่ำว่า: “มีบางอย่างผิดปกติ ระวังตัวด้วย”

“หึ ต่อให้พวกมันรู้ตัว พวกมันก็ไม่กล้าลงมือที่นี่หรอก ไม่อย่างนั้นก็เท่ากับส่งตัวประกันมาให้เรา!” หวางย่าพูดด้วยความมั่นใจ

โลพูดเสียงเบา: “ไอ้โง่ ที่นี่ไม่มีคนธรรมดาเลย! รอบๆ นี้มีแต่คนจากหน่วย 314 ทั้งนั้น! แต่พวกมันจะไม่ลงมือที่นี่จริงๆ นั่นแหละ”

“ใช่แล้ว ลงมือที่นี่ก็เท่ากับหาที่ตาย เพราะยังไงซะ... ท่านก็เป็นหนึ่งในสิบสองคนเชียวนะ!” ไป๋เหอพูดอย่างมั่นใจ

เธอรู้ดีว่าพลังของโลนั้นอยู่ในระดับขัดเกลาร่างกายระยะปลาย! และใกล้จะถึงจุดตันแล้ว ฝีมือไม่แพ้หัวหน้ากลุ่มคนไหนของหน่วย 314 เลย

พลังของหวางย่าก็อยู่ระดับขัดเกลาร่างกายระยะกลาง ทั้งคู่แข็งแกร่งมาก ไม่มีทางถูกจับแน่นอน ในเมื่อมียอดฝีมือสองคนนี้อยู่ด้วย เธอจะต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยไปทำไม?

ไป๋เหอนึกถึงคำสั่งที่องค์กรมอบให้ก่อนมา ว่าให้เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและสร้างความปั่นป่วน! เธออดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปาก ความรู้สึกตอนที่สังเวยพวกสวะ... แล้วได้รับพรนั้น มันทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นจนแทบจะถึงจุดสุดยอด

คนทั้งสามคุยกันไปพลางเดินมุ่งหน้าออกจากสถานีรถไฟ

โดยไม่ได้สังเกตเลยว่า...

ที่บนยอดต้นไม้ที่เดินผ่าน มีนกเค้าแมวสีเทาตัวหนึ่งเกาะอยู่อย่างเงียบสงบ ดวงตาที่เย็นชาและไร้ความรู้สึกจ้องเขม็งไปที่ไป๋เหอ หนึ่งในสามคนนั้น

เมื่อเห็นเธอเดินส่ายสะโพกไปมาด้วยท่าทางยั่วยวน สิ่งที่หลินยวนจ้องมองมีเพียง "ท้ายทอย" ของเธอเท่านั้น!!

หลินยวนขยับปีกอย่างไร้เสียง พุ่งดิ่งลงมาดุจลูกกระสุนปืน โดยพยายามลดเสียงจากการบินให้เหลือน้อยที่สุด

บริเวณไม่ไกลนัก...

เซี่ยเหยาและสมาชิกหน่วย 314 คนอื่นๆ ตื่นเต้นจนหัวใจเต้นรัว พวกเขาเฝ้ารอจังหวะที่เหมาะสม

“...” เซี่ยเหงามีสีหน้าเคร่งขรึม คนทั้งสามนี้จะปล่อยให้รอดไปไม่ได้แม้แต่คนเดียว! ต้องรวบให้หมด!

ทันใดนั้นเอง...

เธอเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง นกเค้าแมวตัวเมื่อคืน! มันปรากฏตัวออกมาแล้ว!!

มันร่วงหล่นลงมาดั่งใบไม้สีเทา ร่วงลงมาเร็วมาก เพียงพริบตาเดียว...

กรงเล็บอันแหลมคมวาดผ่านท้ายทอยของหญิงสาวยั่วยวนนามไป๋เหอ จากนั้นมันก็ร่อนต่ำแล้วพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า หายลับเข้าไปในแมกไม้อีกครั้ง

ไป๋เหอหยุดก้าวเดิน ร่างของเธอแข็งทื่ออยู่กับที่

“ยัยเหอ เป็นอะไรไปน่ะ?” หวางย่าขมวดคิ้วหันไปมองไป๋เหอ เขารู้สึกว่าเธอมีบางอย่างผิดปกติ หากเขามองจากด้านหลังเขาจะพบว่า... ท้ายทอยของไป๋เหอถูกบดขยี้จนบุบสลายไปหมดแล้ว

โลพูดเสียงเข้ม: “เธอตายแล้ว ระวังตัว!”

“อะไรนะ!” หวางย่าทั้งตกใจและโกรธแค้น! นั่นคือของเล่นชิ้นโปรดของเขาเชียวนะ!

หลินยวนผู้ลงมือจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น บินกลับไปเกาะบนกิ่งไม้ในร่างนกเค้าแมว

หน้าจอแจ้งเตือนปรากฏขึ้นมาต่อหน้าเขา...

*【แจ้งเตือน: เปิดใช้งานเหตุการณ์ถาวร 「อนาคตแห่งท่วงทำนอง」 สังหารพระแม่มารปีศาจ·ไป๋เหอ! ได้รับแต้มเหตุการณ์ +1,800 แต้ม! และได้รับรางวัลพิเศษ: สุ่มรับคำโปรยของพระแม่มารปีศาจ (คุณภาพไม่ต่ำกว่าระดับไร้ที่ติ และจะได้รับระดับวิญญาณแท้แน่นอนหนึ่งครั้ง) 3!】