ตอนที่ 98
บทที่ 101: ระเบิดเละเทะ!
minibunny · 9,743 ตัวอักษร
หลินหยวนมองดูการแจ้งเตือนรางวัลจากระบบคำโปรย
สังหารมารดาปิศาจขาว·ไป๋เหอ รับแต้มเหตุการณ์ +1800 แต้ม! นี่คือการเก็บแต้มที่มากที่สุดที่หลินหยวนเคยได้รับในเหตุการณ์อนาคตเสียงพ้อง! ก่อนหน้านี้ตอนที่สังหารไป๋เอ้อหลาง แต้มเหตุการณ์เพิ่มขึ้นเพียง 1,000 แต้มเท่านั้น
เห็นได้ชัดว่าในอีกสามปีข้างหน้า มารดาปิศาจขาว·ไป๋เหอ จะมีความแข็งแกร่งและความสยดสยองมากเพียงใด
ทว่ามารดาปิศาจผู้ทรงพลังที่นำพาภัยพิบัติมานับไม่ถ้วนในอนาคตคนนี้...
เขากลับใช้เพียงร่างนกฮูก ลอบจู่โจมอย่างไร้ร่องรอย ตะปบกรงเล็บเดียวบดขยี้ท้ายทอยของไป๋เหอจนขาดใจตายคาที่!
มารดาปิศาจขาว·ไป๋เหอ ผู้บัญชาการปิศาจนับล้านในอีกสามปีข้างหน้า ได้อันตรธานหายไปจากกระแสธารแห่งกาลเวลาอย่างสิ้นเชิง!
เมื่อนึกถึงภาพวันสิ้นโลกในอนาคต หลินหยวนก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจอย่างยิ่ง
พอมองดูรางวัลจากการกระตุ้นเหตุการณ์ เขาก็ยิ่งอารมณ์ดีขึ้นไปอีก!
รางวัลเหตุการณ์คือ: มารดาปิศาจขาว สุ่มสกัดคำโปรย คุณภาพไม่ต่ำกว่า "ไร้ตำหนิ"ทั้งหมด 3 ครั้ง! ในการสุ่ม 3 ครั้งนี้ การันตีว่าจะได้รับคำโปรยคุณภาพ "วิญญาณแท้" อย่างน้อย 1 ครั้ง
เมื่อเห็นการันตีคุณภาพวิญญาณแท้ หลินหยวนก็รู้สึกเสียดายเล็กน้อยที่ไม่ได้ให้ฉีฉีช่วยสุ่ม เพราะฉีฉีมีคำโปรย "บุตรแห่งโชคชะตา" อยู่กับตัว
"สถานการณ์ที่นี่ค่อนข้างซับซ้อน รอไปก่อนดีกว่า ไม่ต้องรีบสุ่ม" หลินหยวนรู้ดีว่าการลอบสังหารไป๋เหอจะส่งผลกระทบต่อเนื่องแน่นอน
เขาจึงสะบัดปีกอีกครั้ง บินเลาะไปตามกิ่งไม้หนาทึบ มุ่งหน้าไปยังต้นไม้ที่อยู่ไกลออกไป กรงเล็บแหลมคมยึดกิ่งไม้ไว้แน่น จ้องมองไปข้างหน้าอย่างเงียบเชียบ หากสบโอกาส เขาจะลงมือจัดการ หวงย่า อีกคน!
หวงย่าในอนาคตไม่ใช่คนดี และมีความสามารถที่ฆ่าได้ยาก การรีบกำจัดทิ้งตั้งแต่ตอนนี้ย่อมดีที่สุด
หลินหยวนก้มมองสถานการณ์บนพื้นดิน
ไป๋เหอตายแล้ว! แกนนำอีกสองคนของ "บุตรแห่งดาวคราม" คือ หลัว และ หวงย่า ต่างตกใจและระแวดระวังตัวถึงขีดสุด
หลัวกางแขนออก พายุสีเขียวครามพันรอบแขนทั้งสองข้าง พายุหมุนคลั่งก่อตัวขึ้นรอบกาย สูงเสียดฟ้าหลายสิบเมตร ในขณะเดียวกัน หวงย่าก็ระเบิดสายฟ้าในฝ่ามือ กลั่นออกมาเป็นหอกอัสนียาวหนึ่งจาง พร้อมลูกแก้วสายฟ้าสี่ลูกลอยอยู่ด้านหลัง ร่างกายปกคลุมด้วยกระแสไฟฟ้าดูน่าสะพรึงกลัว
"ในเมื่อกล้าลงมือที่นี่ ก็อย่าหาว่าข้าอำมหิต!" หลัวคำรามด้วยความโกรธแค้น เขามีความแข็งแกร่งระดับ ขัดเกลากายาขั้นท้าย ในฐานะ 1 ใน 12 แกนนำของบุตรแห่งดาวคราม ในระดับเดียวกันเขาไม่เคยเกรงกลัวใคร
ที่นี่คือสถานีรถไฟความเร็วสูงที่มีคนพลุกพล่าน แม้กรม 314 จะเตรียมการมาดี แต่รอบๆ ก็ยังมีประชาชนอยู่หนาแน่น ดวงตาของหลัวฉายแววบ้าคลั่ง ในเมื่อจะพังพินาศ ก็ให้มันวินาศไปให้สุด!
"ข้าจะเปลี่ยนสถานีนี้ให้เป็นลานสังหารอาชูร่า!" เขาพูดพร้อมสะบัดแขนขวา คมมีดวายุแหลมคมพุ่งกระจายไปทั่ว ตัดเสาไฟเหล็กและฉีกแผ่นหินบนพื้นจนแหลกละเอียด
หลินหยวนที่เฝ้ามองอยู่ใกล้ๆ ยังรู้สึกหวาดหวั่นต่อพลังของคมมีดวายุนี้
ยอดฝีมือยุคแรกๆ ที่ครอบครองพลังธาตุช่างน่ากลัวจริงๆ ราวกับอยู่คนละระดับกับยอดฝีมือสายวรยุทธ! ขนาดขั้นท้ายยังแข็งแกร่งเพียงนี้ แล้วพวกขั้นสมบูรณ์จะขนาดไหน?
"เซี่ยเหยาจะจัดการศัตรูแบบนี้ได้ไหมนะ" หลินหยวนกังวลเรื่องของหลัว พร้อมกับจับตาดูหวงย่าเพื่อหาจังหวะปลิดชีพ
ท่ามกลางพายุคลั่ง เสียงฝีเท้าหนักแน่นมาพร้อมกับน้ำเสียงอันทรงพลังก็ดังขึ้น
"ลานสังหารอาชูร่า? ช่างกล้าพูดนัก!!"
สมาชิกกรม 314 เมื่อได้ยินเสียงนี้และเห็นผู้ที่เดินมา ต่างก็เผยสีหน้ายินดีปรีดา!
นั่นคือ... ท่านอธิบดี!!
เจียงถิง เดินมาพร้อมคาบบุหรี่จงหัว สวมชุดเครื่องแบบกรม 314 ผมเรียบแปลกริบ ร่างกายกำยำเดินเข้าหาใจกลางพายุ ใบหน้าเหลี่ยมดูถูกเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง
"แม้แต่พวกเจ้าถิ่นนอกเขตต้องห้ามยังไม่กล้ามาซ่าในเขตของข้า ดูท่าเจ้าคงไม่สะกดคำว่าตายไม่เป็นสินะ" รอบกายเจียงถิงมีหมอกสีเลือดปรากฏขึ้น มันทำหน้าที่เหมือนบาเรียปกคลุมตัวเขาไว้ พายุหรือคมมีดวายุใดๆ ที่สัมผัสหมอกนี้จะสลายตัวไปทันที
หลัวที่อยู่ใจกลางพายุถึงกับรูม่านตาหดเกร็งด้วยความตกใจ "แกคือ... ยอดฝีมือระดับเจ้าถิ่น! แย่แล้ว... นี่มันกับดัก หนีเร็ว!"
เขาไม่กล้าแม้แต่จะเผชิญหน้า เจียงถิงรีบหันหลังหนี หวงย่าที่ได้ยินคำว่า "ระดับเจ้าถิ่น" ถึงกับมือสั่นจนเกือบทำหอกสายฟ้าร่วง
ระดับเจ้าถิ่น! คำนี้ดังก้องในหู ภายใต้ระดับเจ้าถิ่น ทุกสิ่งล้วนเป็นเพียงมดปลวก!
หวงย่าไม่มีความคิดจะสู้แม้แต่น้อย เขารีบเผ่นแน่บ ทว่าทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ พร้อมกับเงาร่างกำยำที่ทอดทับร่างเขาไว้ทั้งหมด
หวงย่าหันไปมองด้วยความช็อก พบว่าเจียงถิงมายืนอยู่ข้างหลังเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ พร้อมก้มมองเขาด้วยสายตาเย็นชา หมัดขวาที่พันด้วยหมอกสีเลือดถูกกดลงมาอย่างโหดเหี้ยมขณะที่เจียงถิงยังคงคาบซิการ์อยู่
หมอกสีเลือดนั้นบดขยี้ผิวหนังและเนื้อเยื่อบนใบหน้าของหวงย่าจนกระเพื่อมเหมือนคลื่นน้ำ กระดูกแหลกละเอียด จากนั้นทั้งร่างกายก็ระเบิดกลายเป็นหมอกเลือดสีแดงฉาน!
แต่หมอกเลือดเหล่านั้นกลับถูกพลังรอบตัวเจียงถิงกันเอาไว้ เจียงถิงขยับตัวอีกครั้ง ราวกับเป็นการเทเลพอร์ต เขาไปปรากฏตัวกลางใจกลางพายุวายุของหลัว
เขาเอื้อมมือออกไป หลัวหวาดกลัวจนขวัญกระเจิง พยายามเร่งพลังเลือดลมเพื่อหนี แต่ก็ได้แต่เบิกตากว้างมองดูมือใหญ่คว้าหมับเข้าที่หัวของตน
"เดี๋ย- เดี๋ยวก่อน! ข้ายอมแพ้แล้ว!"
เจียงถิงเย็นชาไร้ความปรานี "เจ้าไม่ได้ยอมแพ้ เจ้าแค่รู้ตัวว่าจะต้องตาย" พูดจบเขาก็ออกแรงบีบหัวของหลัวจนแตกกระจาย ร่างไร้หัวล้มพับลงกับพื้นทันที
กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นเพียงไม่กี่อึดใจ
หลังจากจัดการหลัวเสร็จ เจียงถิงเงยหน้ามองขึ้นไปบนกิ่งไม้ สายตาประสานเข้ากับหลินหยวนในร่างนกฮูก เขาพยักหน้าให้เล็กน้อยโดยไม่เปิดเผยตัวตนของหลินหยวน
หลินหยวนไม่แปลกใจ คุณอาเจียง มักจะดูแลเขาแบบนี้เสมอ
ตรงหน้าหลินหยวน มีข้อความแจ้งเตือนใหม่ปรากฏขึ้น:
[แจ้งเตือน: กระตุ้นเหตุการณ์ถาวร "อนาคตเสียงพ้อง" เรียกกรม 314 สังหารหวงย่า! แต้มเหตุการณ์ +1200 แต้ม! และได้รับรางวัล คำโปรย: สูบเลือด]
"1,200 แต้ม ก็ไม่เลว แต่คำโปรย..." หลินหยวนไม่แปลกใจ เพราะคนที่ฆ่าหวงย่าคือเจียงถิงไม่ใช่เขา คำโปรย "สูบเลือด" เป็นประเภทเดียวกับ "พลังเผาโลหิต" เขาจึงสั่งให้มันหลอมรวมกันไป แต่เนื่องจากมันเป็นระดับยอดเยี่ยมพลังเผาโลหิตจึงยังไม่เลื่อนระดับ
หลินหยวนเฝ้ามองจากบนต้นไม้ หวงย่าถูกตีจนไม่เหลือแม้แต่ซากกระดูก
ยอดฝีมือระดับเจ้าถิ่นช่างน่ากลัวจริงๆ!
หลินหยวนจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ดูข้อมูล เจียงถิงในอนาคตจะมีระดับ ควบแน่นวิญญาณขั้นท้าย แต่ปัจจุบันเขามีระดับ ขัดเกลากายา ขั้นสมบูรณ์ แสดงว่าตามนิยามที่เขาเคยเล่า เจียงถิงก็คือยอดฝีมือระดับเจ้าถิ่นเบื้องต้นนั่นเอง ช่างถ่อมตัวจริงๆ
ส่วนหลัวที่ถูกบีบหัวตาย กลับไม่มีรางวัลใดๆ ปรากฏขึ้น
หลินหยวนคาดว่า ในเส้นเวลาปกติ หลัวคงจะอายุไม่ยืนจนถึงอีกสามปีข้างหน้า
"นี่แหละคือการกดขี่ด้วยระดับพลัง" หลินหยวนคิด ในขณะที่เขากำลังจะถึงขั้นขัดเกลากายาขั้นกลางในอีกไม่ช้า
ขณะที่เขากำลังคิดฟุ้งซ่าน สมาชิกกรม 314 ต่างก็รุมล้อมเข้ามาโห่ร้อง "ท่านอธิบดีสุดยอด! ท่านอธิบดีไร้เทียมทาน!!"
"อะไรกันเนี่ย!" เสียงที่ไม่เข้าพวกดังขึ้น
เซี่ยเหยา ยังคงทำหน้ามุ่ยบ่นกระปอดกระแปด "ท่านอธิบดีบอกเองไม่ใช่เหรอ? หน้าที่ใครหน้าที่มัน ท่านมาแย่งงานหนูแบบนี้หนูลำบากใจนะ!"
"พูดได้ดี งั้นเพื่อเป็นการชดเชย อาขอมอบอีกคดีให้เจ้าทำ เป็นคดีลักลอบขนส่งของพวกฝ่ายก้าวหน้า เห็นว่ามีสมบัติสถิตปราณด้วย สนใจไหม?" เจียงถิงที่เพิ่งฆ่าคนอย่างโหดเหี้ยมไปเมื่อครู่ กลับหันมาง้อเซี่ยเหยาด้วยรอยยิ้ม
เป็นหัวหน้าคนมันไม่ง่ายเลยจริงๆ ลูกน้องเก่งๆ มีสามคน คนหนึ่งบาดเจ็บหนัก อีกคนไปเสี่ยงตายฉีดเซรั่มเสริมพลัง เหลือแค่ยัยเด็กแสบนี่คนเดียว ก็ต้องโอ๋กันหน่อย
"ก็ได้!" เซี่ยเหยากล่าว "อย่าลืมส่งข้อมูลมาล่ะ ไม่รีบนะ แต่ต้องเร็วๆ"
ไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ต่อแล้ว
"จินเป่า ไปกันเถอะ" หลินหยวนสยายปีกบินจากไปอย่างไร้เสียง โดยมีจินเป่าบินตามหลังมาติดๆ เหมือนเครื่องประดับชิ้นเล็กๆ ที่ว่านอนสอนง่าย
ไม่กี่นาทีต่อมา ณ ริมฝั่งแม่น้ำใกล้สถานีลั่วตูใต้
ที่นี่เป็นสวนสาธารณะเล็กๆ ไฟถนนสลัว ตอนนี้ทุ่มกว่าๆ แล้วไม่มีผู้คนพลุกพล่าน
หลินหยวนคืนร่างจากนกฮูกกลับสู่ร่างเดิม
อันดับแรก เขาเปิดระบบคำโปรยขึ้นมา เขายังเหลือการสุ่มคำโปรยที่สำคัญที่สุดจากการฆ่ามารดาปิศาจขาว!
โอกาส 3 ครั้ง! แต่ละครั้งการันตีไม่ต่ำกว่า "ไร้ตำหนิ" และมีการันตี "วิญญาณแท้" หนึ่งครั้ง
"ระบบ เริ่มการสุ่ม"
[แจ้งเตือน: หน้าสุ่มคำโปรยเปิดออกแล้ว คำโปรยที่สกัดได้จาก มารดาปิศาจขาว·ไป๋เหอ มีดังนี้:]
กายมารแท้ — คุณภาพ: วิญญาณแท้
เครื่องจักรผลิตลูก — คุณภาพ: วิญญาณแท้ [คำโปรยหายาก: หากสุ่มได้ สามารถเลือกเก็บไว้หรือแลกเป็น "แต้มเพิ่มดาวคำโปรยวิญญาณแท้ใดๆ +1" สองครั้ง]
ปรสิตร่วมชีพ — คุณภาพ: วิญญาณแท้
เสียงมารล่อลวง — คุณภาพ: ไร้ตำหนิ
ขยายลดขนาด — คุณภาพ: ไร้ตำหนิ [คำโปรยหายาก: สายจำแลงกาย]
พลังมารแท้ — คุณภาพ: ไร้ตำหนิ
คำโปรยทั้ง 6 ปรากฏขึ้นตรงหน้า! ทุกอย่างเริ่มต้นที่ระดับ "ไร้ตำหนิ" และมีถึง 3 อย่างที่เป็น "วิญญาณแท้"
หลินหยวนสะดุดตากับคำโปรย "เครื่องจักรผลิตลูก" และ "ขยายลดขนาด" ซึ่งระบุว่าเป็นของหายาก โดยเฉพาะอันแรกที่บอกว่าถ้าไม่ใช้ สามารถเอาไปเพิ่มดาวให้คำโปรยวิญญาณแท้อื่นได้ถึง 2 ครั้ง!
การเพิ่มดาวให้คำโปรยระดับวิญญาณแท้นั้นคือการเปลี่ยนแปลงระดับรากฐาน! นี่มันเหมือนถูกรางวัลแจ็กพอตสองชั้นชัดๆ!
"ระบบ 'เครื่องจักรผลิตลูก' ถ้าเก็บไว้หมายความว่าไง?"
[แจ้งเตือน: คำโปรยนี้จะปรับตามลักษณะทางชีวภาพของผู้ใช้ หากโฮสต์หลอมรวม จะเพิ่มประสิทธิภาพ ความแข็งแกร่ง และจำนวนของอสุจิอย่างมหาศาล! แต่ถ้าเลือกไม่ใช้ เนื่องจากคุณสมบัติพิเศษ มันสามารถนำไปมอบให้สมาชิกใน "แดนสุขาวดี" คนใดก็ได้ที่ยอมรับ]
"เช็ดเข้...!" หลินหยวนอ่านคำบรรยายจบก็มั่นใจทันทีว่านี่คือของโคตรหายาก โดยเฉพาะในยุคฟื้นฟูพลังปราณที่เผ่าพันธุ์แข็งแกร่งมักมีปัญหเรื่องการสืบพันธุ์ สิ่งนี้จะมีมูลค่ามหาศาลในอนาคต!
"เริ่มสุ่มเลย!"
[แจ้งเตือน: สุ่มได้คำโปรย 「พลังมารแท้ (ไร้ตำหนิ)」!]
"พลังมารแท้..."
[แจ้งเตือน: คำโปรย 「พลังมารแท้ (ไร้ตำหนิ)」 ขัดแย้งกับ 「พลังเผาโลหิต (ไร้ตำหนิ·ระดับ 5)」 ยืนยันการหลอมรวมหรือไม่?]
"หลอมรวม!"
พลังเผาโลหิตคือหัวใจหลักของเขา การได้อันนี้มาไม่ขาดทุนแน่นอน เพราะมันเพิ่มพลังเลือดลมโดยตรง
พลังงานสีแดงเข้มพลุ่งพล่านในหัวของหลินหยวน พลังเผาโลหิตที่ร้อนแรงก็กลืนกินมันเข้าไปทันที!
[แจ้งเตือน: พลังเผาโลหิต เลื่อนระดับเป็น ไร้ตำหนิ·ระดับ 6 (เพิ่มเลือดลม 1,000%)!]
"เลือดลมเพิ่มขึ้น 10 เท่า!" หลินหยวนกำหมัดแน่น สัมผัสถึงพลังมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ การสุ่มครั้งแรกก็คุ้มค่าแล้ว
"สุ่มต่อ!"
[แจ้งเตือน: สุ่มได้คำโปรย 「ขยายลดขนาด (ไร้ตำหนิ)」! คำโปรยนี้เป็นประเภทเดียวกับ 「เจ็ดจำแลงเสียงพ้อง (ไร้ตำหนิ·ระดับ 1)」 ยืนยันการหลอมรวมหรือไม่?]
"ของหายาก ไม่ขาดทุน!" หลินหยวนให้ความสำคัญกับเจ็ดจำแลงเสียงพ้องมาก เพราะทุกระดับที่เพิ่มขึ้นหมายถึงร่างแปลงที่เพิ่มขึ้น
"หลอมรวม!"
[แจ้งเตือน: คำโปรย 「เจ็ดจำแลงเสียงพ้อง (ไร้ตำหนิ·ระดับ 2)」 อัปเกรดเสร็จสิ้น! สามารถสร้างร่างที่สองได้ทันที และเมื่อสร้างแล้วจะไม่สามารถแก้ไขได้!]
"ร่างแปลงที่สอง หรือก็คือร่างที่สามของฉันนั่นเอง!" หลินหยวนอารมณ์ดีมาก และยังเหลือการสุ่มครั้งสุดท้ายที่จะการันตีวิญญาณแท้แน่นอน
เขาลูบจี้หยกมังกรโบราณที่คอ มันคือของขวัญจากฉีฉี "บุตรแห่งโชคชะตา" ขอให้โชคช่วยหน่อยเถอะ!
"สุ่ม!"
[แจ้งเตือน: ยินดีด้วย! คุณสุ่มได้คำโปรยหายาก 「เครื่องจักรผลิตลูก (วิญญาณแท้)」!]
"ได้จริงๆ ด้วย!" หลินหยวนดีใจสุดขีด นี่คือคำโปรยที่มีค่าที่สุดของมารดาปิศาจขาว
ตอนนี้แดนสุขาวดีมีสมาชิก 4 ราย: ตัวเขา, ฉีฉี, ต้นหลิวเฒ่า และมังกรขนทอง ดูเหมือนตอนนี้จะยังไม่มีใครเหมาะจะใช้มัน และเขาก็ไม่อยากเอาไปแลกแต้มเพิ่มดาวให้เสียของ
"เก็บรักษาคำโปรยไว้ก่อน!" หลินหยวนเลือกเก็บไว้ใช้ในเวลาที่จำเป็นจริงๆ ในอนาคต
หลังการสุ่ม 3 ครั้ง หลินหยวนรู้สึกอิ่มเอมใจ แต่ก็ยังตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นที่ท่าเรือลั่วสุ่ย ไม่รู้ว่าพวกฝ่ายก้าวหน้ากำลังทำข้อตกลงลับอะไรกันอยู่ ถึงขนาดดึงดูดความสนใจจาก นักบุญน้อยมารโลหิต ได้
"จินเป่า ตามมา!"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น