ตอนที่ 105 เจ้าหน้าที่กองกำลังติดอาวุธมาส่งเนื้อ

คนที่ถามประโยคนั้นก็คือหนึ่งในเจ้าหน้าที่กองกำลังติดอาวุธของคอมมูนนั่นเอง ที่เบาะหลังจักรยานของเขามีตะกร้าสะพายหลังใบหนึ่งผูกติดอยู่ ภายในตะกร้าเต็มไปด้วยเนื้อหมาป่าที่ชำแหละแยกชิ้นส่วนเรียบร้อยแล้ว ชาวบ้านไม่รู้ว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นใคร แต่เห็นขี่จักรยานมา แต่งตัวสะอาดสะอ้าน แถมยังมีปืนยาวสะพายอยู่บนหลัง ดูทรงแล้วต้องเป็นคนทำงานในคอมมูนแน่ๆ ดีไม่ดีอาจจะเป็นคนของกองกำลังติดอาวุธด้วยซ้ำ พวกเขาจึงรีบแหวกทางให้ทันที

"ไหวอัน รีบออกมาดูเร็ว มีคนมาหาแน่ะ" ลู่ไหวอันเพิ่งเดินเข้าลานบ้านตระกูลซูไปได้ไม่นาน พอได้ยินเสียงเรียกก็เดินกลับออกมา พอเงยหน้าขึ้นมองสบตากับคนของกองกำลังติดอาวุธ ชายหนุ่มคนนั้นก็ฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบทุกซี่ "สหายลู่ อยู่บ้านพอดีเลย! ผมเอาเนื้อหมาป่ามาส่งครับ!"

"เนื้อหมาป่า? เนื้อหมาป่าอะไร?”

“ลู่ไหวอันก็ไปซื้อเนื้อหมาป่ามาเหมือนกันเหรอ? ไม่ใช่นี่นา! เมื่อเช้าก็ไม่เห็นเขาไปซื้อสักหน่อย!”

“แล้วทำไมถึงมีเนื้อหมาป่าล่ะ? หรือว่าลู่ไหวอันฝากคนอื่นซื้อ?" ชาวบ้านต่างพากันหลีกทางให้ลู่ไหวอันเดินออกมา เจ้าหน้าที่กองกำลังติดอาวุธปลดเชือกที่มัดตะกร้าบนตะแกรงหลังจักรยานออก พลางพูดว่า "สหายลู่ ท่านเลขาธิการเมิ่งไหว้วานให้ผมเอาเนื้อมาส่งให้คุณครับ" เลขาธิการกำชับเป็นพิเศษว่าให้เก็บหมาป่าตัวที่ใหญ่ที่สุดสองตัวไว้ให้ลู่ไหวอัน เฉพาะเนื้อล้วนๆ รวมกันก็เกือบสองร้อยจินแล้ว!