ตอนที่ 104 ลู่ไหวอันไม่กล้าอย่างนั้นเหรอ?

"ไอ้หนูนี่ รู้อะไรเยอะเหมือนกันนะ!”

“แม่ผมเป็นคนสอนทั้งนั้นแหละ”

“ไม่เป็นไรหรอก ครั้งนี้ให้ทุกคนรู้ไปเถอะ ยังไงฉันก็ไม่ได้คิดจะเก็บไว้กินคนเดียวอยู่แล้ว อีกอย่าง การให้ผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ พอเป็นพิธี ก็ช่วยเลี่ยงปัญหาจุกจิกที่ไม่จำเป็นได้เหมือนกัน!”

“ตกลง งั้นเราเดินกลับทางหน้ากองพลกันเลย"

จ้าวคังนึกว่าลู่ไหวอันอยากเอาหมาหริ่งตัวนี้ไปแลกเสบียงกับกองพล เลยไม่ได้ถามอะไรต่อ เมื่อเดินเข้าสู่เขตพื้นที่กองพล บ้านเรือนก็เริ่มหนาตาขึ้น ผู้คนก็เริ่มเยอะขึ้น แต่แปลกตรงที่ คนส่วนใหญ่ที่เจอมีแต่เด็กแทบจะไม่มีผู้ใหญ่เลย เวลานี้เป็นเวลาเลิกงาน ตามหลักแล้วน่าจะมีคนเยอะสิ! จนกระทั่งเดินมาถึงแถวๆ ที่ทำการกองพล ถึงเพิ่งรู้ว่าชาวบ้านจำนวนไม่น้อยมารวมตัวกันอยู่ที่นี่นี่เอง!