ตอนที่ 110 เสบียงบรรเทาทุกข์

“เป็นยังไงล่ะ ไอ้หนู คิดดีหรือยัง?”

“อีกอย่าง เธอเคยบอกว่าจะเลี้ยงดูฉันยามแก่ไม่ใช่หรือไง! ทำงานในกองพลจะเอาอะไรมาเลี้ยงฉัน? ถึงเวลาก็คงเลี้ยงได้แค่ครอบครัวตัวเองนั่นแหละ! แต่ถ้าได้ไปทำงานที่คอมมูนมันไม่เหมือนกันนะ!”

“ผมคิดดีแล้ว อาจารย์ ผมจะไปโรงเรียน ค่าเทอมถือซะว่าผมยืมอาจารย์ก่อนนะ!”

“ตกลง ไม่มีปัญหา แบบนี้สิถึงจะเรียกว่าเชื่อฟัง”

เด็กน้อยหลอกง่ายจริงๆ แม้จ้าวคังจะอายุสิบเอ็ดขวบแล้ว แต่ความจริงยังอ่านหนังสือไม่ออก พ่อของเขาก็ด่วนจากไปก่อนที่จะได้สั่งสอนหลักการใช้ชีวิตให้มากนัก สำหรับลู่ไหวอันแล้ว นี่ถือเป็นการปลุกปั้นเด็กคนหนึ่งเลยทีเดียว!