ตอนที่ 117 แบ่งของ

ซูสวินเห็นพวกเขากลับมาก็วิ่งออกมารับพร้อมส่งเสียงเจื้อยแจ้ว หลี่อิงก็เดินออกมาจากห้องครัวเช่นกัน

"กลับมากันสักที พวกคุณไม่กลับมา ฉันก็ไม่กล้าจุดเตา กลัวว่าพวกคุณกลับดึกแล้วกับข้าวจะเย็นชืดไปหมด" "จริงสิ ตาเฒ่า ทำไมวันนี้กลับดึกนักล่ะ? ประชุมกันทั้งวันเลยเหรอ? ตอนเที่ยงได้กินข้าวกันหรือเปล่า?"

ซูว่างทุบเอวตัวเองเบาๆ เดินตามหลี่อิงเข้าไปในครัว เตรียมช่วยก่อไฟ

"ก็ใช่น่ะสิ แม่งเอ๊ย ประชุมนี่เหนื่อยยิ่งกว่าทำงานซะอีก นั่งมาทั้งวัน ตอนเที่ยงก็เลยกินที่คอมมูนนั่นแหละ" "เอ๊ะ คราวนี้คอมมูนใจป้ำแฮะ เมื่อก่อนเห็นจบก่อนเที่ยงแล้วไล่พวกคุณกลับบ้านทุกที" "จะทำยังไงได้ล่ะ ก็ใครใช้ให้ประชุมนานขนาดนั้นล่ะ"

ลู่ไหวอันเข็นจักรยานไปจอดริมกำแพงลานบ้าน ซูสวินวิ่งเข้าไปหา ทั้งสองคนซุบซิบกันอยู่หน้าถุงใบใหญ่