ตอนที่ 118 คนจากคอมมูนมาเยือน

อย่างที่คิด พอได้ยินว่าจะสละสิทธิ์รับเสบียงบรรเทาทุกข์ คนในกองพลตงเฟิงต่างก็ไม่เข้าใจ

"ทำไมล่ะ ทำไมต้องสละสิทธิ์ด้วย พวกเราก็เป็นสมาชิกของคอมมูนหงซิงเหมือนกัน ทำไมถึงจะรับส่วนแบ่งเสบียงบรรเทาทุกข์ไม่ได้" "พูดตามตรงเถอะ ต่อให้พวกเราไม่สละสิทธิ์ มันก็ไม่ตกมาถึงคิวพวกเราอยู่ดี" "ทำไมล่ะ งั้นคอมมูนก็ต้องอธิบายให้พวกเราฟังสิ จะมาบอกว่าไม่มีก็ไม่มีเลยได้ยังไง"

ลู่ไหวอันเห็นดังนั้นจึงพูดขึ้น "ลุงจ้าว เสบียงบรรเทาทุกข์ของคอมมูนคราวนี้มีไม่มาก เบื้องบนตั้งใจจะแบ่งให้คนที่เดือดร้อนที่สุด กองพลอื่นมีคนอดตายกันแล้ว ลุงคิดว่ามันจะตกมาถึงคิวพวกเราไหมล่ะ" "แต่... แต่เสบียงของพวกเรา ไหวอันเป็นคนพาไปล่าสัตว์แลกมาทั้งนั้น ถ้าไม่มีเสบียงพวกนี้ กองพลของเราก็อาจจะมีคนอดตายเหมือนกันนะ" "ผมรู้ เพราะงั้นลุงจ้าวก็ควรจะรู้ด้วยว่า ผมไม่มีทางยอมให้กองพลของเราเสียเปรียบแน่ ไม่เชื่อลุงก็คอยดูเถอะ พรุ่งนี้เช้าพอคนของคอมมูนมาถึง พวกเขาก็จะบอกลุงว่า คราวนี้พวกเราไม่ได้รับส่วนแบ่งเสบียงบรรเทาทุกข์"

ลุงจ้าวมีสีหน้าลังเลใจ ไม่รู้ว่าควรจะเชื่อดีหรือไม่

"พรุ่งนี้เช้าลุงก็จะรู้เองว่าที่ผมพูดน่ะถูกไหม" "อีกอย่าง ผมจะบอกความลับให้อีกเรื่องนะ อย่างที่คุณอาซูเพิ่งพูดไปนั่นแหละ พวกเราไม่สละสิทธิ์ก็ไม่ถึงคิวเราอยู่ดี สู้เป็นฝ่ายสละสิทธิ์เองดีกว่า การกระทำที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมแบบนี้ คอมมูนไม่มีทางทนดูพวกเราเสียเปรียบเฉยๆ แน่ ลุงเข้าใจใช่ไหม"