ตอนที่ 121 แจกของรางวัล

"อย่าเบียดสิ อย่าเบียด! ทุกคนเข้าแถวให้เรียบร้อย! ค่อยๆ มาทีละคน!”

“จื้ออู่ แกมาช่วยจัดระเบียบหน่อย!"

ครั้งนี้ซูว่างถือว่าได้หน้าไปเต็มๆ แม้ว่ากองพลตระกูลหลี่จะได้รับของรางวัลเหมือนเขา แต่ลู่ไหวอันต่างหากที่สร้างชื่อเสียงให้เขา สาเหตุที่กองพลตระกูลหลี่มีความดีความชอบในการแจกจ่ายเสบียงบรรเทาทุกข์ครั้งนี้ ก็เป็นเพราะลู่ไหวอันช่วยพวกเขาล่าหมาป่านั่นแหละ! แล้วลู่ไหวอันก็เป็นลูกเขยของเขา จะไม่ให้เขาได้หน้าได้อย่างไรล่ะ!

หัวหน้ากองพลตระกูลหลี่ก็เป็นคนรู้คุณคน เมื่อวานเขาประกาศกร้าวเลยว่า ที่กองพลของพวกเขาได้รับรางวัลเหล่านี้ก็ต้องขอบคุณลู่ไหวอัน แถมยังบอกอีกว่าจะมาขอบคุณถึงบ้านช่วงสิ้นปี ชั่วขณะนั้น บรรดาหัวหน้ากองพลที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ทั้งอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว พอซูว่างนึกถึงเหตุการณ์ตอนนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยืดอกด้วยความภาคภูมิใจ เขาตะโกนเรียกจ้าวคังที่อยู่ในฝูงชนเสียงดังลั่น "คังจื่อ ไปเรียกอาจารย์ของเธอมา บอกเขาว่ามีรางวัลพิเศษแยกต่างหากให้เขาด้วย!"

ด้วยความที่ได้ส่วนแบ่งเสบียงจากการล่าสัตว์ ประกอบกับลู่ไหวอันมักจะเอาเสบียงมาให้เป็นระยะๆ บ้านของจ้าวคังจึงพอมีเสบียงกักตุนอยู่บ้าง เขาจึงเชื่อฟังลู่ไหวอันและสละสิทธิ์รับเสบียงบรรเทาทุกข์ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้รับส่วนแบ่งเป็นกะละมังเคลือบหนึ่งใบและแก้วเคลือบอีกหนึ่งใบ ตอนนี้เขากำลังยืนยืดอกอย่างองอาจอยู่ในแถวรอรับของรางวัล แต่พอได้ยินคำพูดของซูว่าง เขาก็รีบก้าวออกจากแถวแล้ววิ่งแจ้นไปทางบ้านตระกูลซูทันที วิ่งเร็วเสียจนรองเท้าดอกอ้อแทบจะหลุดกระเด็น