บทที่ 134 เสบียงบรรเทาทุกข์ยังมาไม่ถึง

ซูว่างกลืนข้าวในปากลงคอแล้วตะโกนออกไปนอกประตู "อยู่บ้าน! ใครน่ะ? มีธุระอะไรหรือเปล่า?" พูดไปพลางวางชามกับตะเกียบลงแล้วเดินออกไปข้างนอก คนข้างนอกก็ไม่เกรงใจ พอได้ยินเสียงคนตอบ เขาก็จอดจักรยานไว้แล้วผลักประตูบ้านเดินเข้ามาเลย "หัวหน้ากองพลซู ผมมาตามที่เลขาธิการเมิ่ง..."

ชายคนนั้นกวาดสายตามองไป ก็เห็นลู่ไหวอันกำลังนั่งกินข้าวคำโตอยู่หน้าโต๊ะในบ้านพอดี "สหายลู่! คุณกลับมาแล้ว! ผมมาหาคุณพอดีเลย!" เขามีสีหน้าดีใจ รีบจ้ำอ้าวเข้าไปหา นี่คือวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่แห่งคอมมูนหงซิง ไม่สิ ต้องเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่แห่งอำเภอต่างหาก! หนังสือพิมพ์ฉบับก่อนหน้านี้เขาอ่านแล้ว นั่นมันได้ถ่ายรูปคู่กับผู้นำระดับอำเภอลงหนังสือพิมพ์เชียวนะ ในคอมมูนจะมีใครได้รับเกียรติแบบนี้บ้าง ต่อให้เป็นเลขาธิการเมิ่งก็ยังไม่มีเลย! ลู่ไหวอันกลายเป็นไอดอลในดวงใจของเขาไปแล้ว!

ลู่ไหวอันกลืนข้าวลงคอ "คุณมาหาผมเหรอ? เลขาธิการเมิ่งให้มาใช่ไหม? พวกคุณรู้ได้ยังไงว่าผมกลับมาแล้ว?" ข่าวแพร่สะพัดไปไวขนาดนี้เลยเชียว? เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ ข้าวยังไม่ทันกินหมดชามเลยนะ! ชายคนนั้นรีบโบกไม้โบกมือ "เปล่าๆ พวกเราไม่รู้หรอกว่าคุณกลับมาแล้ว แต่เลขาธิการเมิ่งสั่งให้ผมแวะมาดูวันละรอบ บอกว่าคุณน่าจะใกล้กลับมาแล้ว!"

เอาเถอะ! นึกไม่ถึงเลยว่าเลขาธิการเมิ่งจะให้ความสำคัญขนาดนี้! "งั้นเดี๋ยวผมตามคุณไปที่คอมมูนเลยดีไหม?" ชายคนนั้นโบกมือปฏิเสธอีกครั้ง "ไม่ต้องหรอกๆ แค่คุณกลับมาอย่างปลอดภัย เลขาธิการเมิ่งก็เบาใจแล้ว ทางอำเภอส่งของมาให้คุณเยอะแยะเลย แถมคอมมูนอื่นๆ ก็ส่งของขวัญมาให้ไม่น้อย ทุกคนบอกว่าจะมอบให้คุณทั้งนั้น แล้วก็มีคำสั่งจากทางอำเภอมาด้วยว่า พอคุณกลับมาแล้ว ให้เลขาธิการเมิ่งพาคุณไปหาอีกรอบ แต่ช่วงนี้เสบียงบรรเทาทุกข์ลอตที่สองใกล้จะมาถึงแล้ว เลขาธิการเมิ่งกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมงานเรื่องนี้ อาจจะต้องรอไปก่อน ก็เลยไม่ได้รีบร้อนอะไร"

ลู่ไหวอันได้ยินแบบนี้ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก วุ่นวายติดต่อกันมาตั้งหลายวัน เหนื่อยยิ่งกว่ามนุษย์เงินเดือนซะอีก ต้องขอนอนพักผ่อนให้เต็มอิ่มสักหน่อย! ซูว่างที่ยืนอยู่ข้างๆ กลับกลั้นรอยยิ้มบนใบหน้าไว้ไม่อยู่ เพราะเขาได้ยินคำสำคัญเข้าให้แล้ว เสบียงบรรเทาทุกข์ลอตที่สอง! อย่าเห็นว่าครอบครัวพวกเขากินดีอยู่ดีนะ แต่นี่เป็นเพราะลู่ไหวอันล้วนๆ ก่อนหน้านี้ลู่ไหวอันก็เอาเสบียงกลับมาให้ที่บ้านไม่น้อย สรุปคือตั้งแต่ลู่ไหวอันมาอยู่ด้วย เสบียงที่บ้านก็ไม่เคยร่อยหรอลงเลย ไม่รู้ว่าเขาแอบเอาเสบียงมาเติมใส่ตอนไหน หน้าที่ของพวกเขาก็แค่มีกินก็กินไป! แต่สำหรับกองพลตงเฟิงทั้งกองพล สถานการณ์ยังคงไม่สู้ดีนัก ก็แค่ดีกว่ากองพลอื่นนิดหน่อย พอจะประคองตัวไปจนถึงช่วงตรุษจีนได้ไม่มีปัญหา แต่หลังจากนั้นก็พูดยากแล้ว