บทที่ 135 รถขนเสบียงพัง

จอดอยู่กลางทางงั้นเหรอ? หัวหน้ากองพลตระกูลหลี่เห็นลู่ไหวอันเดินมา ก็แอบด้อมๆ มองๆ เข้ามาทางนี้ แล้วพูดต่อบทสนทนา

"ก็ใช่น่ะสิ เมื่อกี้ตอนที่ฉันต่อแถวอยู่ข้างหน้าก็ได้ยินมาว่า รถบรรทุกเสบียงคันใหญ่พังจอดตายอยู่กลางทาง ตอนนี้จะมาก็มาไม่ได้ จะกลับก็กลับไม่ได้" "นั่นยังไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก ที่สำคัญคือคนขับรถซ่อมรถไม่เป็นเลยต่างหาก คนในคอมมูนเราก็ไม่มีใครซ่อมเป็น ยังต้องส่งคนเข้าอำเภอไปตามช่างมาซ่อม ไปกลับแบบนี้ไม่รู้ว่าจะต้องเสียเวลาไปอีกเท่าไหร่! วันนี้จะได้เสบียงหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย!"

หัวหน้าหลี่มีสีหน้ากลัดกลุ้ม แล้วพูดต่อ

"เสบียงตั้งมากมายจอดทิ้งไว้กลางทางแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องดีเลยนะ ต้องรู้ไว้ว่าตอนนี้ที่ไหนๆ ก็ขาดแคลนเสบียง หลายครอบครัวใช้ชีวิตต่อไปแทบไม่ไหวแล้ว จู่ๆ มาเห็นเสบียงเยอะขนาดนี้ จะไม่เกิดความโลภขึ้นมาได้ยังไง?"

เอาเป็นว่าถ้าหมู่บ้านของพวกเขาหิวจนจะมีคนตายอยู่แล้ว แถมยังมีเสบียงมากมายมากองอยู่กลางทางแบบนี้ เขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะหักห้ามใจตัวเองไหวไหม ลู่ไหวอันคิดในใจ เสบียงของทางการก็ยังมีคนกล้าปล้นอีกเหรอ? แต่กลับเห็นซูว่างมีสีหน้าเคร่งเครียดเช่นกัน แถมยังพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของหัวหน้าหลี่