บทที่ 178 หาบ้าน

พอได้ยินลู่ไหวอันพูดแบบนั้น เฝิงเจียงก็รีบเอามือตะครุบปากเขาไว้ทันที พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง โดยเฉพาะพ่อครัวอีกสองคนที่อยู่ในครัว

"ชู่ว! เบาเสียงหน่อย สถานที่ดีๆ แบบนี้จะปล่อยให้ความลับรั่วไหลออกไปไม่ได้เด็ดขาด ขืนให้พรานป่าคนอื่นรู้เข้า นายจะไปล่าสัตว์ที่ไหนได้อีก!"

"ตอนนี้ในตลาดน่ะ เนื้อถือเป็นสินค้ายอดฮิตที่ขาดแคลนสุดๆ ถ้ามีคนรู้ว่ามีสถานที่แบบนี้อยู่ล่ะก็ ไม่แคล้วต้องมีพรานป่าเสี่ยงตายไปตามหาแน่ๆ”

“เอาล่ะ เรื่องนี้เอาไว้ค่อยคุยกันทีหลัง ที่นี่คนเยอะหูตาแพรวพราว"

"เสี่ยวอู๋ นายรีบเอาพวกนี้ไปชั่งน้ำหนัก แล้วไปหาบัญชีจางให้จัดการซะ ไหวอัน คราวนี้นายจะเอาเงิน เอาเสบียง หรือว่าเอาคูปองล่ะ?"