บทที่ 179 การเรียนของจ้าวคัง

แต่ลู่ไหวอันกลับยิ้มแล้วส่ายหน้า "ไม่ต้องลำบากหรอก เรื่องงานฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว"

"จัดการแล้วเหรอ?" เฝิงเจียงดีใจมาก รีบถามต่อ "ทำงานที่ไหนล่ะ? ใครเป็นคนจัดแจงให้?"

"ให้ผมทายนะ ต้องเป็นกองกำลังติดอาวุธแน่ๆ! ก่อนหน้านี้ผู้กองเฉินก็อยากให้พี่ไปอยู่ที่นั่นนี่นา! เขาเป็นคนจัดการให้ใช่ไหม?" เมิ่งจื่อเจี๋ยแทะเนื้อไปพลางยกมือแย่งพูดไปพลาง "ผม... ผมรู้ ผมได้ยินพ่อบอกว่าทางอำเภอจะมอบโควตาการทำงานให้พี่ไหวอันหนึ่งตำแหน่ง! ทางอำเภอเป็นคนจัดแจงให้ใช่ไหมล่ะ? ด้วยฝีมือของพี่ไหวอัน ถ้าไม่ไปอยู่สถานีตำรวจก็ต้องไปอยู่กองกำลังติดอาวุธนั่นแหละ"

เฝิงเจียงฟังแล้วก็ยกแก้วเหล้าขึ้นจิบอย่างอารมณ์ดี จะไปอยู่ที่ไหนก็ดีทั้งนั้น ยิ่งถ้าได้ไปอยู่สถานีตำรวจก็ยิ่งดี ถึงแม้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเฝิงชิงจะงั้นๆ แต่เขารู้ดีว่าเฝิงชิงต้องเห็นแก่หน้าเขาและคอยดูแลลู่ไหวอันเป็นอย่างดีแน่นอน

เมิ่งจื่อเจี๋ยเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถามด้วยความสงสัย "แต่ว่านะ พี่ไหวอัน ผมจำได้ว่าโควตาที่เขาให้พี่ มันเป็นงานในอำเภอไม่ใช่เหรอ?"