บทที่ 189 บรรดาพี่ชายของลู่ไหวอัน

ตกกลางคืน หลังจากคนบ้านตระกูลซูกินมื้อค่ำเสร็จ ลู่ไหวอันกับซูสวินก็ถูกไล่ให้กลับไปพักผ่อนที่ห้องของตัวเอง

"ตรงนี้ไม่ต้องให้พวกเธอมาช่วยเก็บกวาดหรอก รีบกลับไปพักผ่อนให้เต็มที่เถอะ พรุ่งนี้ยังมีเรื่องให้ยุ่งอีกเยอะ!" "อ้อ จริงสิ คืนนี้ห้ามมาเจอกันอีกนะ! ยังไงซะวันข้างหน้าก็ต้องเจอกันทุกวันอยู่แล้ว"

หลี่อิงคว้ามือซูสวินเอาไว้ ปากก็พูดไปพลางขณะเก็บถ้วยชาม ตามธรรมเนียมแล้ว บ่าวสาวไม่ควรเจอกันก่อนแต่งงานสามวัน แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้เคร่งครัดขนาดนั้นแล้ว อีกอย่างซูสวินกับลู่ไหวอันก็อาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน จะไม่ให้เจอกันเลยได้ยังไง ที่หลี่อิงไล่พวกเขากลับเข้าห้อง ก็แค่เพื่อให้รู้สึกถึงความเป็นพิธีการเล็กๆ น้อยๆ ในใจของเธอเท่านั้น

ซูสวินกับลู่ไหวอันสบตากัน คนหนึ่งเดินจากไปพร้อมกับใบหน้าเอียงอาย ส่วนอีกคนเดินจากไปพร้อมกับใบหน้าเรียบเฉย คนที่ทำหน้าเรียบเฉยคือลู่ไหวอัน แต่เขาก็แค่แกล้งทำเป็นนิ่งไปอย่างนั้นแหละ จะมีผู้ชายคนไหนบ้างที่ไม่ตื่นเต้นในคืนก่อนวันแต่งงานของตัวเอง! ลู่ไหวอันนอนแผ่อยู่บนเตียง คราวนี้เขานอนไม่หลับจริงๆ มองดูห้องเล็กๆ อันซอมซ่อนี้ คืนพรุ่งนี้ก็จะได้ย้ายออกไปจากที่นี่แล้ว! คืนพรุ่งนี้ก็จะมีภรรยาให้กอดนอนแล้วสิ! รอแต่งงานเสร็จ ก็จะไปจัดการเรื่องงานที่คอมมูน... ช่างเถอะ ขอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขสักสองสามวันก่อนก็แล้วกัน! กว่าจะแต่งภรรยาเข้าบ้านได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนี่นา! หลังจากนั้นค่อยไปจัดการเรื่องงานที่คอมมูนให้เรียบร้อย... แล้วค่อย...

ตลอดทั้งคืน ลู่ไหวอันคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยมากมาย ถึงขั้นคิดชื่อลูกเผื่อไว้ตั้งหลายชื่อ นอกจากลู่ไหวอันแล้ว ยังมีอีกคนที่คิดเรื่องทำนองเดียวกัน นั่นก็คือซูสวินที่อาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน ตลอดทั้งคืน ในหัวของเธอมีเรื่องให้คิดวุ่นวายไปหมด ประเดี๋ยวก็ยกมือปิดหน้าหัวเราะคิกคัก ประเดี๋ยวก็มุดหน้าหนีด้วยความเขินอายอยู่ใต้ผ้าห่ม ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอคิดอะไรอยู่ แต่มันต้องเป็นเรื่องที่น่าอายมากแน่ๆ