บทที่ 188 แบ่งเนื้อแพะ

ลู่ไหวอันออกจากคอมมูน ก็กลับไปที่บ้านของจ้าวคังก่อน เอาธัญพืชเนื้อละเอียดกับม่ายหรู่จิงบนรถเข้าไปไว้ข้างในทั้งหมด

"อาจารย์ นี่คือสิ่งใดหรือ? ม่าย...ม่ายอะไรนะ?" จ้าวคังมองลู่ไหวอันวางขวดอะไรก็ไม่รู้ลงบนโต๊ะบ้านตัวเอง จึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"นี่คือม่ายหรู่จิง เอาไว้บำรุงร่างกาย ให้เธอกับนิวนิวดื่ม แม่ของเธอก็ดื่มได้! ดื่มวันละแก้ว เข้าใจหรือไม่! ดื่มไปเถอะไม่ต้องเสียดาย หมดแล้วฉันจะหาทางซื้อมาใหม่อีก"

จ้าวคังพยักหน้าอย่างลืมตัว ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยได้ยินชื่อม่ายหรู่จิงมาก่อน และไม่รู้ว่าของสิ่งนี้ล้ำค่าเพียงใด แต่ในเมื่ออาจารย์บอกให้ดื่มทุกวัน เขาก็จะเชื่อฟัง

ทว่าเมื่อเขามารู้ในภายหลังว่าม่ายหรู่จิงนั้นล้ำค่าปานใด เขาก็เสียใจแทบแย่ รู้อย่างนี้เขาคงไม่ดื่มเอง แต่จะเก็บไว้ให้นิวนิวดื่มทั้งหมด และเขาก็ได้รับรู้ด้วยว่า ลู่ไหวอันใส่ใจเขามากเพียงใด!