บทที่ 194 กินข้าวในครัว

"เอ๊ะ พี่สาม พี่สาม พี่จะไปไหนน่ะ? พี่สี่มีเรื่อง พี่ไม่ได้มีเรื่องอะไร ทำไมถึงตามไปด้วยล่ะ?"

พี่ใหญ่ลู่กับพี่รองลู่ลอบด่าพี่สามลู่ในใจว่าเป็นพวกขี้ขลาดตาขาว แต่พวกเขาจะมาเสียเที่ยวไม่ได้หรอกนะ ไม่เพียงแต่จะมากินเลี้ยงงานแต่งฟรีๆ แต่ยังต้องมีของติดไม้ติดมือกลับไปบ้างด้วย! ก็แหม บ้านตระกูลซูที่สามารถจัดกับข้าวเต็มโต๊ะขนาดนี้ได้ เสบียงที่ตุนไว้ก็คงมีไม่น้อยสิ! แค่แบ่งให้พวกเขามานิดหน่อย ก็พอให้พวกเขากินไปได้อีกนานแล้ว

ลุงใหญ่และลุงรองที่ถูกจัดให้นั่งโต๊ะประธาน ตอนนี้รู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง ยังไงเสียคนที่อยู่ข้างนอกนั่นก็คือหลานชายของพวกเขาทั้งนั้น แต่พอเห็นว่าสองคนนี้ทำท่าจะหน้าด้านอยู่ต่อ พวกเขาก็ไม่อยากให้ใครมาพังงานแต่งงานของลู่ไหวอันเด็ดขาด ลุงใหญ่ลุกขึ้นยืนแล้วตวาดเสียงดัง

"เจ้าใหญ่ เจ้ารอง พวกแกรีบกลับไปเดี๋ยวนี้ พวกแกมีสิทธิ์อะไรมากินเลี้ยงงานแต่งของไหวอัน! อย่าบีบให้พวกเราต้องแฉเรื่องที่พวกแกทำลงไปนะ แกคิดว่าพวกเราไม่รู้เรื่องตอนแยกบ้านหรือไง? หรือว่าคราวก่อนยังโดนตีไม่พอ?"

พี่รองลู่นึกถึงตอนที่ลุงใหญ่กับลุงรองลงไม้ลงมือกับพวกเขา ใบหน้าก็พลันเจ็บแปลบขึ้นมา แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องพวกนั้น เขาทำหน้าตาใสซื่อและน้อยเนื้อต่ำใจ