บทที่ 193 หน้าคุ้นๆ นะพี่สี่ตระกูลลู่

พี่สี่ตระกูลลู่ตกใจจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย ข่าวที่สืบมาบอกว่าลู่ไหวอันไม่ได้เป็นตำรวจไม่ใช่หรือ! แล้วทำไมถึงมีตำรวจมานั่งร่วมโต๊ะประธานได้ล่ะ! แล้วตำรวจคนนี้มีความสัมพันธ์อะไรกับลู่ไหวอัน?

เฉินสือกับเฝิงชิงยิ่งเป็นจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ ถึงแม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าเมื่อก่อนลู่ไหวอันกับพี่ชายมีความสัมพันธ์กันอย่างไร แต่เมื่อครู่นี้ลู่ไหวอันไม่ได้ปรายตามองพวกที่อ้างตัวว่าเป็นพี่ชายเลยแม้แต่น้อย แถมไอ้หนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าก็ดูท่าทางเอาเรื่องไม่เบา

"น้องชายอยากจะมานั่งตรงนี้หรือ? เอาสิ! เฒ่าเฉิน ทำไมนายยังไม่ลุกอีกล่ะ พวกเราไปแย่งที่นั่งเขาเข้าแล้วนะ" พี่สี่ตระกูลลู่จะกล้าเข้าไปนั่งได้อย่างไรล่ะ! ขาทั้งสองข้างสั่นพั่บๆ ไม่ยอมหยุด พวกอันธพาลกระจอกแบบนี้ ถึงจะเก่งกาจวางก้ามต่อหน้าชาวบ้านในหมู่บ้าน แต่คนที่พวกมันกลัวที่สุดก็คือตำรวจนี่แหละ

"ไม่เป็นไรครับๆ คุณตำรวจ ผมไปนั่งโต๊ะเด็กก็ได้ครับ"

แต่โต๊ะเด็กใช่ว่าจะไปนั่งกันได้ง่ายๆ นะ? โต๊ะนั้นมีใครบ้างล่ะ? ลูกชายของเฝิงเจียง หลานชายหลานสาวของอวี๋ไห่ หลานชายคนเล็กของหลี่ชิงไห่ และลูกๆ ของซูเลี่ยง ขืนปล่อยให้เด็กๆ นั่งกันเองตามลำพังคงไม่ค่อยวางใจนัก บนโต๊ะนั้นจึงมีสหายหญิงนั่งคุมอยู่ด้วยอีกหลายคน