บทที่ 218 ฝ่ายพลาธิการ

หัวหน้าจางเอ่ยต่อ "นอกจากนี้ ฉันยังให้สัญญากับนายได้อีกอย่างหนึ่ง วันหน้านายไม่อยากเป็นพนักงานจัดซื้อแล้ว อยากจะขอย้าย พวกเราก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อหางานอื่นในอำเภอให้นาย"

ลู่ไหวอันสมองแล่นปรู๊ดปร๊าด นั่นหมายความว่าให้โควตาทำงานในอำเภอแก่เขาหนึ่งที่ แล้วโควตาทำงานในคอมมูนอีกที่ยังนับอยู่ไหม? เขาเอ่ยถามด้วยความไม่วางใจ "หัวหน้าจาง แล้วโควตาทำงานของภรรยาผมที่พูดถึงคราวก่อนล่ะ?”

“วางใจเถอะ โควตานั้นยังอยู่ ประเดี๋ยวนายก็รับใบรับรองกลับบ้าน พาภรรยาไปรายงานตัวเข้าทำงานได้เลย!"

ลู่ไหวอันโล่งอกไปที แบบนี้ก็เท่ากับว่าเขาได้กำไรน่ะสิ! แถมดูทรงแล้วคงต้องขอบคุณหัวหน้าจาง เขาต้องเป็นคนช่วยพูดกับท่านนายอำเภอให้แน่ๆ! ลู่ไหวอันเอ่ยอย่างจริงจัง "หัวหน้าจาง ขอบคุณมาก!"

หัวหน้าจางโบกมือปัด "โธ่ ไม่ต้องเกรงใจหรอก ฉันเองก็เสียดายคนเก่งๆ อย่างนายนี่นา!"