บทที่ 217 ตำแหน่งงานในตัวอำเภอ

"ให้ก็รับไปเถอะน่า! อย่ามัวแต่อิดออดอยู่เลย!" ลู่ไหวอันเอ่ย

อวี๋ไห่รู้ดีว่าพ่อของหลินเฟยคิดอย่างไร แต่ลู่ไหวอันก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล อีกอย่างของแค่นี้เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรอยู่แล้ว "อาเฟย รับไปเถอะ เดี๋ยวฉันไปคุยกับพ่อนายให้เอง"

"ท่านอาจารย์ ไว้คราวหน้ามีโอกาสผมจะพาท่านไปกินข้าวที่บ้านอาเฟยนะ ผมกับพ่อเขาก็เป็นพี่น้องที่สนิทกันมาหลายปีแล้ว คนในครอบครัวเขานิสัยดีกันทุกคนเลย"

"ตกลง ไว้คราวหน้าเข้าอำเภอเมื่อไหร่ จะแวะไปกินข้าวบ้านนายนะ!" ลู่ไหวอันตบไหล่หลินเฟย พอได้ยินประโยคนี้ หลินเฟยก็รับเนื้อกวางมาด้วยความสบายใจ คราวนี้พ่อคงไม่ด่าเขาแล้วล่ะมั้ง!

เมื่อได้เวลาสมควร ลู่ไหวอันกับเฝิงเจียงก็มุ่งหน้าไปที่ทำการอำเภอ พร้อมกับเนื้อกวางอีกห้าสิบจิน แต่เนื้อกวางนี่ไม่ได้ตั้งใจจะเอาไปให้ใครเป็นการส่วนตัวหรอกนะ ไม่มีใครเขาหอบของไปให้กันโต้งๆ ถึงหน้าที่ทำการอำเภอหรอก เขาบอกว่าจะเอาห้าสิบจินนี้ไปมอบให้โรงอาหารของที่ทำการอำเภอต่างหากล่ะ