บทที่ 243 ไขข้อข้องใจ

"โอ๊ะ ไหวอันนี่เอง! นายกลับมาพอดีเลย รีบมาช่วยฉันคิดหน่อยสิ ช่วงนี้พี่เจอเรื่องเข้าแล้ว ด้วยสมองของพี่น่ะ คิดยังไงก็คิดไม่ออก นายรีบช่วยพี่คิดที!"

ลู่ไหวอันรู้สึกว่าเฉินซิงคนนี้น่าสนใจดี ถึงแม้ความกระตือรือร้นของเขาจะมีจุดประสงค์แอบแฝง แต่ลึกๆ แล้วก็ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร
เฉินซิงวิ่งตึกตักมาที่หน้าประตูบ้านลู่ไหวอัน ลู่ไหวอันไม่ได้ขยับตัว ยืนกอดอกไขว้ขาพิงประตูอยู่

"เรื่องอะไรล่ะ พี่เฉิน ลองเล่าให้ผมฟังหน่อยสิ"

"นี่ นายรู้จักสองคนนั้นไหม? ตำรวจแก่จอมกะล่อนสองคนที่สถานีตำรวจไง อาศัยอยู่แถวบ้านเรานี่แหละ พ่อฉันเจอหน้าพวกมันทีไรก็ทำหน้าทำตาไม่สับอารมณ์ใส่ทุกที สรุปก็คือพ่อบอกว่าสองคนนั้นมีความแค้นกับบ้านเรา แต่ก็ไม่ได้บอกว่าเป็นความแค้นเรื่องอะไร!"

จะว่าบังเอิญก็บังเอิญนะ ถ้าเป็นช่วงก่อนหน้านี้ เฉินซิงมาถามแบบนี้ ลู่ไหวอันย่อมไม่มีทางรู้แน่นอน! แต่ตอนนี้ แค่ได้ยินคำบรรยายสั้นๆ ลู่ไหวอันก็รู้ได้ทันที
แต่เฉินซิงกลับไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในปีนั้นเลย!
ลู่ไหวอันพูดแทรกขึ้นมาพลางเอ่ยถาม