บทที่ 253 คิดจะสร้างความดีไถ่โทษอีกงั้นหรือ?

ลู่ไหวอันดึงตัวเฝิงเจียงหลบไปด้านข้าง
"พี่ใหญ่เฝิง ที่ฉันไม่ยอมบอกพี่ ก็เพราะพี่มีความแค้นกับพวกมันน่ะสิ ขืนบอกพี่ไป แล้วบังเอิญพี่ไปเจอพวกมันที่ร้านอาหารแล้วแสดงท่าทีผิดปกติ พวกมันก็จับพิรุธได้พอดีสิ! แล้วแบบนั้นแผนซ้อนแผนของฉันจะไปสำเร็จได้ยังไงล่ะ!
อีกอย่าง เรื่องนี้ก็ต้องพึ่งพาพี่ใหญ่เฉินเท่านั้น เพราะพวกเราไม่ได้เป็นคนเลือกพี่ใหญ่เฉิน แต่เป็นเหล่าหลิวกับเหล่าอู๋ต่างหากที่เลือกเขา
ความจริงก่อนหน้านี้ พี่ใหญ่เฉินก็ไม่รู้หรอกนะว่านี่คือแผนเชิญวิญญูชนเข้าโอ่ง เพิ่งจะมารู้เอาวันนี้แหละว่าตัวเองได้ทำเรื่องยิ่งใหญ่ลงไป"

"พูดแบบนี้ก็หมายความว่าเหล่าหลิวกับเหล่าอู๋เป็นฝ่ายไปหาเฉินซิงก่อน แล้วก่อนหน้านี้เฉินซิงก็ถูกปิดบังไว้? ไม่รู้เรื่องอะไรเลยงั้นสิ?"

"ก็ต้องปิดบังไว้น่ะสิ! ขืนบอกเขามากไป ก็กลัวว่าความจะแตกเข้าน่ะ!"

คราวนี้เฝิงเจียงถึงได้พอใจ ความจริงเขาจะเข้าร่วมการจับกุมตัวเหล่าหลิวกับเหล่าอู๋หรือไม่ เขาก็ไม่ได้ติดใจอะไรหรอก เดิมทีเขาก็ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว
แต่การที่ลู่ไหวอันไปขอให้เฉินซิงช่วย โดยไม่มาหาพี่ใหญ่อย่างเขา ก็ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง
แต่พอได้รู้ว่าเหล่าหลิวกับเหล่าอู๋เป็นฝ่ายเข้าหาเฉินซิงก่อน ในใจเขาก็รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
นอกเหนือจากเรื่องนี้ การที่จับกุมตัวเหล่าหลิวกับเหล่าอู๋ได้ ก็ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดี
เขาหันไปถามลู่ไหวอัน

"ไหวอัน แล้วตามความเห็นนาย นายว่าครั้งนี้พวกมันสองคนจะได้รับผลกรรมอย่างสาสมไหม?"